Mijn lieve echtgenoot heeft op 3 april 2009 gekozen om zelf uit het leven te stappen. Hij was slechts 61 jaar oud en had een ongeneeslijke vorm van Non-Hodgkin en zou volgens de Professor nog maar 3 jaar te leven hebben. Hij is dan in een depressie beland met alle gevolgen vandien.
Ik heb zo getracht hem te troosten en hem moed in te spreken, maar ik kon hem niet meer bereiken, ik was zo machteloos.
Hij liet mij geen enkel berichtje na, niets, niets ....
Ik ben radeloos en weet me geen weg meer.
Weet er iemand of ik ergens terecht kan bij een praatgroep om dit verlies een beetje te kunnen verwerken ?
Ik woon op de grens Merksem - Schoten, heb geen eigen vervoer en zou graag een groep o.d. vinden in de buurt waar men me kan helpen.
Ik zit met zoveel vragen, waarom toch ... alhoewel ik mijn lieve schat ergens wel begrijp, maar ik heb zo intens veel verdriet ...
Help mij toch aub, ik weet niet meer wat te doen ....
Bedankt op voorhand.
Lia
Ik heb zo getracht hem te troosten en hem moed in te spreken, maar ik kon hem niet meer bereiken, ik was zo machteloos.
Hij liet mij geen enkel berichtje na, niets, niets ....
Ik ben radeloos en weet me geen weg meer.
Weet er iemand of ik ergens terecht kan bij een praatgroep om dit verlies een beetje te kunnen verwerken ?
Ik woon op de grens Merksem - Schoten, heb geen eigen vervoer en zou graag een groep o.d. vinden in de buurt waar men me kan helpen.
Ik zit met zoveel vragen, waarom toch ... alhoewel ik mijn lieve schat ergens wel begrijp, maar ik heb zo intens veel verdriet ...
Help mij toch aub, ik weet niet meer wat te doen ....
Bedankt op voorhand.
Lia
Eenzaam hart







