Daar lig ik dan op mijn rug : geveld als " dood " door onverantwoordelijke mensen , die me weigeren levensnoodzakelijk eten te geven ... Eigenlijk wil ik hun hart raken , want dit is een houding van volledige overgave . Hoe is het mogelijk om zo'n schattig diertje te vergeten ? Met zeemzoet protest behaal ik zeker een extra portie !
Reacties (1)
Voeg commentaar toe