De droom, die geen bedrog is...

Ik droomde eens en zie ik liep,
aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook
de Heer liep aan mijn zij.
We liepen saam het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen, twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop.
In tijden van geluk en vreugd,
van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek,
zag ik langs heel de baan.
Daar waar 't juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.
Ik zei toen "Heer waarom dan toch?"
juist toen ik U zo nodig had!
Juist toen ik zelf geen uitkosmt zag,
op 't zwaarste deel van het pad.
De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoorde op mijn vragen:
"Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."

 

Anekdote ingestuurd door Fanny op 10-08-03 (ID 102)