Van Vader er Zoon

Mijn zoon, J., was toen ongeveer 10 jaar.
rnWe woonden naast een bakker, en we hadden een volière met vogels.
rnAls de bakker met bloem bevoorraad werd, dan wisten we dat al lang op voorhand. De muizen van de bakker kwamen met veel ineens naar ons.
rnMijn man had toen twee muizenvallen gemaakt, zo met een draadje en kaas. Het muisje moest eerst het draadje doorbijten, en dan zat het in de val met het blokje kaas.
rnAls ’s middags mijn man thuis kwam, ging die eerst naar de vallen kijken. Maar er zat nooit een muis in, ook al was steeds de kaas weg.
rnWanneer hij dan alles ging nakijken, bleek alles toch in orde te zijn, en te werken. En probeerde dan terug de volgende dag. En de volgende dag weer hetzelfde: kaasje weg, maar geen muis in de val.
rnNa een hele tijd hadden we een vermoeden hoe het kon. Mijn zoon, J., ging ’s middags en ’s avonds als hij van school kwam naar de vogels kijken. Maar niet alleen dat, hij liet ook altijd de muizen terug los.
rnWe wisten dus dat onze muizenvallen goed werkten. Ons zoontje, nu 49 jaar, doet nu nog altijd geen vlieg of mug kwaad. Hij vangt ze wel, maar zet ze steeds terug buiten.rnDit verhaal is echte gebeurd.

 

Anekdote ingestuurd door Bomma deurne op 08-12-02 (ID 28)