verstrooid...

Verstrooid ben ik altijd al geweest, maar die ene keer ja dan was ik diep beschaamd...
Wie kent in Brussel De Berenkooi (Cage aux Ours)- toen was dat een oord waar je altijd aan een taxi kon geraken. Dat was ook mijn geval, maar het regende pijpestelen en ik stond al een tijdje te wachten toen er een taxi aarzelde en stopte. Ik stapte in en zei dat ik dringend naar het justitiepaleis moest en ik was al veel te laat. Goed zei de man, en hij opende het portier naast zijn zetel, hetgeen ik niet direct noteerde daar ik gehaast was. Eenmaal ingestapt zei ik , zo om iets te zeggen, ja nu zie ik uw taxipet liggen achteraan. "Maar neen, mevrouw", zei hij ik ben geen taxichauffeur..." Ha, zei ik, ik begon een tikkeltje dwaasheid naar bove komen maar zei toch, "Ha, ja nu zie ik het, u bent postbode, sorry!"
Maar neen, Mevrouw, zei de man, ik ben officier bij de Luchtmacht...
Eénmaal aan het justitiepaleis toegekomen nodigde hij me uit een glas te drinken, maar ik mompelde wat excuses en verdween zo vlug ik kon...Ik had mijn tong wel kunnen afbijten. Gelukkig droeg ik een zonnebril en een sjaal omdat het regende....Hopelijk heeft de man het mij vergeven....

 

Anekdote ingestuurd door anna op 09-12-02 (ID 30)