Elke dag een goede daad.......

Soms vraag ik me af of ik ooit volwassen word en ook belangrijk, of het me nog eens zal lukken het damesachtige gedrag te vertonen dat bij mijn leeftijd past. 't Is zaterdag en laat in de middag. Voorbij de kassa's richting uitgang staat in mijn supermarktfiliaal een rek waarop een vel papier is bevestigd dat roept: NEEM MEE. Ze doen dat wel vaker tegen sluitingstijd, meestal om van het overtollige brood af te komen maar deze keer liggen er grote zakken chips. Misschien zijn ze over de verkoopdatum of zo, daar heb ik niet op gelet omdat mijn aandacht is gericht op drie knapen van een jaartje of 8,9. Ze staan te overleggen hoeveel ze er mee zullen nemen. Eentje heeft zijn armen al vol wat hem veel afkeurende blikken van welopgevoede dames en heren en jaloerse van kinderen oplevert. Ikzie er de humor wel van in, dat is het voordeel van een fantasierijke, kinderlijke geest.
"Mag dat?", vraag ik.
"Ja hoor mevrouw, kijk maar. Wil U er ook een paar?"
Ik ben geroerd door hun gulheid en samen overwegen we de mogelijkheden. Willen ze een lege plastic tas van me? Twee misschien? Dan vinden we de ultieme oplossing: waarom nemen ze geen karretje? Ze zijn dolenthosiast over mijn voorstel en ik geeft ze een 50centmunt. Als kind is me geleerd elke dag een goede daad te doen, vandaar. Ik heb niet op de afloop gewacht maar of hun plannetje gelukt is? Ik ben bang van niet.

 

Anekdote ingestuurd door rita ossewaarde () op 20-05-06 (ID 593)