Dankbare Hollander

Enige dagen geleden stond ik te tanken aan een benzinestation. Er stopt een bestelwagen met aanhang langs de zijkant en de bestuurder komt naar mij toe en vraagt mij of ik hem de weg kan wijzen naar een bepaalde straat. Het was in een residentiële wijk met een wirwar aan straten. Ik hoorde aan z'n taal dat hij 'n Hollander was. Ik zei hem dat hij eerst links en dan rechts, en zus en zo moest rijden. De man dankte mij heel vriendelijk en vertrok meteen.
Maar mijne frank viel te laat, want tot mijn grote spijt... ik had mij vergist !
Gelukkig had ik opgemerkt met welke wagen en gele plaat hij reed. Ik ben na mijn tankbeurt hem vliegensvlug achterna gereden. Ongeveer een tweetal kilometer verder - hij had wel de richting genomen die ik verkeerdelijk had aangewezen - kon ik hem inhalen en ik deed hem teken te stoppen.
Sorry meneer, zei ik, het was dom van mij maar ik heb mij van straat vergist; je bent totaal verkeerd en dat wil ik nu goedmaken. (Ja, ik ben in mijn jonge jaren nog 'n scout geweest, dus...) Volg mijn wagen en ik zal je tot in de gewenste straat begeleiden. We maakten rechtsomkeer.
In de juiste straat aangekomen dankte hij mij met de woorden 'Er zijn in België toch nog echte heren !'
Hij gaf mij - ongelooflijk maar waar - een biljet van vijf euro. 't Is voor de benzine, zei hij lachend.
Eenmaal scout, altijd scout.

 

Anekdote ingestuurd door Luc Van Heuckelom () op 28-06-03 (ID 80)