Poëzie van de dag

Mijn wensen

Dit jaar vind ik de woorden niet
Mijn wensen zijn als een zee zo diep.
Soms heb je behoefte om te schrijven .
Je bent vervuld , weet iets en kan dat delen .
Af en toe schud het leven je echter door elkaar ,
springt de zeepbel waarin je
voor jezelf een veilig huis had bedacht ,
besef je hoe broos en flinterdun het leven is .
Dat is niet erg , het is een kans tot groei .
Een krabbetje dat haar pantsertje heeft afgeworpen ,
een beetje naakt en weerloos kan best even zwijgen .
Ik ben weer gezond , leef , heb lief zoals voorheen .
Alleen , verwoorden hoeft even niet .
Wellicht tot later tijd.
 
Azuur