Poëzie van de dag

Dikke vriendjes

Twee kindjes, dikke vriendjes
speelden er maar op los
en liepen en liepen
maar verder van huis.
Zo kwamen ze aan de rand
van een groot bos
en stonden er eventjes stil
ze hoorden zo de vogelstjes fluiten
en de bomen hun geruis.
Plots zagen ze een klein hertje
dat opschrik en wegliep.
Ze liepen er achter
konden het niet volgen
maar zo zaten ze in het bos
al veel te diep.
Ze hadden door hun spel niet gezien
welke richting ze hadden gelopen,
was het naar rechts
of naar links misschien.
Ineens hoorden ze hun namen roepen
het was mama haar stem,
ze was hun beiden aan 't zoeken.
Ze liepen naar het geluid
toen zagen ze mama
en riepen voluit
hier zijn we, we komen eraan.
Ze hadden hun lesje geleerd
en beloofden dat ze nooit
zo ver van huis meer zouden gaan.

Yna