Poëzie van de dag

Het ongeletterde alfabet

Hier op tafel staan twee lege kopjes.
Tea for two. In de ochtend.
Ze blijven achter als een porseleinen herinnering.
Bevriezen het beeld.
Van een man en een vrouw.

De theekopjes bewaren haar. Levend.
Onzichtbaar zichtbaar.
Terwijl ze zo juist nog tastbaar was.
Maar nu ongrijpbaar weg.

Doch ik schrijf haar terug.
Aan tafel waar we zaten.
Gebukt onder woorden.

Toen lieten we dan maar onze lichamen spreken.
Om elkaar beter te verstaan.
Het alfabet van huid en honger.
En goesting.
In mekaar.

Uvi