Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Zomermoment

Poëzie van de dag


Zomermoment

Zomermoment

Ik adem eindeloos hemelblauw
zoen het voorzichtig op je lippen
en in je handen leg ik strelend
winden zonnestralend over huid

Graaf in bestaande woorden
tot op de bodem van herkennen
en waar zich 't licht niet dringt
ruimte vergroeid, gestorven
in zelfgekozen graf het zijn

Kiemt reeds de hoop
dat als de eerste regen valt
de dorheid vluchten moet
onze woestijn weer leeft.

Sunset



Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.
Seniorennet