Poëzie van de dag

VERDRIET

Diep in mij, woont een groot verdriet
het groeide stilaan en men zag het niet
gebeurtenissen uit mijn kinderjaren
woorden van mensen daden ,gebaren

Het leven dat heel anders verliep
een gelijke ziel …ik vond ze niet
Al die draden werden een hele bal
soms lijkt het of ik erin stikken zal

Dan komt die bal tot in mijn keel
ik huil , ik roep maar dat helpt niet veel
Waar het om gaat , begrijpt men niet
kon ik het maar verwoorden… in een lied

De ontgoochelingen eruit braken
er een prachtige melodie mee maken
Mijn tranen rijgen op een notenbalk
tot wondere muziek die troost en zalft

Die in ieders hart weerklinkt
daar al het kwaad verdringt
maakt dat iedereen weer lacht
het eelt op de ziel verzacht

Maar, die muziek , kan ik niet maken
wij zullen elkaar , steeds blijven raken
De wereld die verandert niet
diep in mij , woont een groot verdriet

Fernanda(alias Ferry)