Poëzie van de dag

Herfstraam

De werkbroek en 't alaam
voor buiten en voor zomer,
maar weggeborgen nu,
er komt wel weer een lente.
Nu word ik weer de dromer.

Ik droeg met zorg
de huiverende plantjes
naar winterbloei,
knipte de laatste rozen
die zo uitbundig heel het jaar
te bloeien stonden en te blozen.

De bomen staan in vlam
in 't herfst- en over-land,
zo moe van 't groeien
en van veel vruchten dragen;
voelen de wenken van de tijd,
in 't korten van de dagen.

De wenken van de tijd:
een tijd van lichtend bloeien,
een tijd om in de zomerzon
de vrucht te laten groeien
met veel geduld. Nu staan ze
als een late ode
aan Schepper en aan leven
in volle pracht te gloeien
in de avondzon, nog even.

Dit is een tijd voor warmte,
en voor naar binnen keren
en oude boeken uit te halen;
om vrienden en bekenden
die je zolang niet hoorde
te noden aan je tafel;
voor luisteren
-de mand gevuld met geurig fruit-
naar zang of kommer in hun hart
en zomerse verhalen.

Aan 't natte ochtendraam
wuif ik de vogels uit
die voor de gure wind
en voor de koude vluchten.
Ik kijk hen na: goei reis!
Misschien als God het wil
zien we hen weer
in blije lenteluchten.

Give