Poëzie van de dag

Halloween

Wij spotten met hen die kinderlijk gekken
van geesten vertellen en nemen de angst
voor monsters weg onder bedden

Klinkt 't lachen nog in schemer van avond
waar wij ons zetten om verhalen te luisteren
van hen die in 't sterven rust nog niet vinden

Snel maakt het nerveus, de stem die slaat over
waar stappen in 't grind verstommen het hart
het roepen van uil elke glimlach verstart

Lijken de struiken op gezichten van vrouwen
die zachtjes roepen, uitnodigend wenken;
hun smeken denken wij heel luid te horen.

Sunset