Poëzie van de dag

De droomcocon

Ik wilde dat het kon
Zo maar in mijn dromen kruipen
Ongeschonden bloemen ruiken
En de geuren snuiven
Van ongerepte dennen

Als ik dan voel
Dat dit me niet gaat lukken
Scheur ik die ballon in stukken
En weet dan zeker
Dat ik aan het nu moet wennen

Een motor die daar
Zo maar staat te draaien
Het gebrek aan gezonde kraaien
Eksters slechts
Die alles eten en vernielen

Stappende mensen
Die niet zien maar loeren
Kinderen zo jong al over hun toeren
Brutaal en nukkig
Wat zou de mens bezielen

Ik wilde dat het kon
Kruipen in m’n droomcocon

Jure