Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Het ouderlijk huis
Poëzie van de dag
Het ouderlijk huis
Op oude foto's zie ik ons huisje staan
'k ben in mijn gedachten nog eens binnengegaan
In die tijd was er weinig comfort
en aan de koterij te zien was er wel wat plaats te kort
maar het was een gezellig warm nest
herinneringen is al wat nu nog rest
ik stap nu langs de voordeur binnen
zonder een inkomhal want die was er nog niet
we hadden een "dubbelplaats" zo werd het genoemd
een dubbele deur scheidde het vertrek in twee
in de voorste en de middelste plaats
want over een living werd er nog niet gesproken
de voorste plaats heeft een lange tijd leeg gestaan
alleen een stoof die in de winter af en toe brandde
ons middelste plaats was onze woonkamer
daarachter was de keuken maar koken deed men in 't kot
het was er in de winter koud en vochtig
want over een berging werd nog niet gesproken
ons kot kwam dus achter de keuken in Eternit platen gezet
boven die platen was nog een soort zolderke
wij noemden dat echt waar 't polderke
je moest voorzichtig half bukkend op de kepers stappen
want anders kon je door de platen trappen
en achter 't kot was nog een platenkot
want we zijn nog niet uitgesproken
wij noemden dat het 'achterste kot
maar eigenlijk was het nog niet het achterste
want vader had er langs de achterkant nog iets tegenaan gezet
met glas en platen en het werd 't seirkot (serre) genoemd
het kreeg nog enkele keren een andere naam
werden er tomaten in gekweekt dan was het ons tomatenkot
na de tomatentijd hing ons moe er haar wasgoed te drogen
en vader wou graag duiven houden en 't werd een duivenkot
langs de zijkant van de keuken en 't kot was de koer
die overdekt werd met plastieken golfplaten
nu hadden we er een grote "serre" bij
want over een veranda werd nog niet gesproken
en voorbij het kleinste kamertje was er nog ruimte
een platenkot voor de steenkolen, ons "oelekot"of kolenkot
later werden er wel enkele koten afgebroken en muren gesloopt
het werd gerieflijker, er kwam meer comfort
de vele amusante verhaaltjes en herinneringen worden gekoesterd
want er wordt nog veel over dit alles gesproken.
Neske
Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.