Waar vandaan: Literatuur > Poëzie van de dag > Nooit content

Poëzie van de dag


Nooit content

Nooit content

De tijd van toen
zouden wij die over doen?
Ik weet het niet,
het is zoals je het ziet.

Vroeger waren we content
met een eenvoudige prent.
Nu moet het een poster zijn,
liever groot, dan klein.

We speelden met onze vriendjes
buiten op straat.
Weet je hoe dat nu gaat?
Jullie zitten te chatten tot
diep in de nacht.
Dat is niet het echte leven
die jullie wacht.

Wij schreven brieven
naar elkaar.
Dat was een tof gebaar,
een omslag onder je deur.
Nu vinden jullie schrijven een sleur.

Iedereen heeft een pc,
met de nieuwste snufjes.
Mailtjes versturen met knufjes.
Is dat niet onpersoonlijk?
Zelfs onbegrijpelijk!

Met een pc zijn jullie zelf niet meer tevreden.
Een laptop, ja dat is het heden.
Een gsm die foto’s trekt,
met futuristische geluiden doorspekt.

Gewone kleren, wat denken wij wel!
Dat doen jullie niet aan je vel.
Merken van de bovenste plank,
en een MP 3 speler met de zuiverste klank.

Een gewone televisie,
neen een flatsreen, net fictie.
De laatste jaren gaat het razendsnel,
heb je tijd…. gebruikt hem wel.

Maar dat hebben jullie niet meer
de tijd van weleer!
Weggewaaid
en met onrecht bezaait.

Zo vergaat het de wereld
in zijn geheel.
Veel hebben van het goede….
maar een heel klein deel.

Dat laat jullie jongeren koud.
Wat moeten wij daarover zeggen…
de ouders, die zijn toch al oud.

Jullie moeten niet denken
dat de wereld aan jonge mensen aandacht
zullen schenken.
Uw omgeving bestaat niet echt,
in sociale omhang zijn jullie slecht.

Doe er wat aan en zit minder aan
het scherm gekluisterd.
Er wordt nu al gefluisterd,
dat die dingen de jeugd beïnvloeden.
Het is zo, wij ouderen….
willen jullie behoeden.

Het is een druppel op een hete plaat,
er wordt niet meer gepraat.
Chatten is toch zo belangrijk
in jullie leven,
uw eigen bestaan zou je er voor geven.

Tracht eens content te zijn,
met wat je hebt en dat is veel!
Besef dat elders armoede bestaat,
dat is geen fictie maar reëel.

Claire



Zelf poëzie insturen?
Dat kan: stuur naar poezie@seniorennet.be !
Let op: u moet zélf de auteur zijn van het gedicht om toelating te geven voor publicatie op SeniorenNet.