Actueel - Minimumpensioen dekt maar driekwart kosten rusthuis

Archief

Het minimumpensioen van iemand die een heel leven gewerkt heeft, bedraagt niet eens driekwart van de kostprijs van een verblijf in een rusthuis. Dat botst op het rechtsgevoel van de gemiddelde Belg.

Een rusthuis kost al gauw 45.000 á 50.000 frank per maand. Het aantal mensen dat een pensioen heeft dat in die buurt komt, is niet groot. De meesten moeten hun spaarcenten opeten voor een verblijf in het rusthuis, en degenen die geen spaarcenten hebben of lang in een rusthuis moeten verblijven, moeten een beroep doen op hun kinderen.

Greta D'Hondt (CD&V) vergeleek de kostprijs van een rusthuis met de minimum-pensioenbedragen in het werknemersstelsel.

Voor een gepensioneerde met het pensioen van een ,,alleenstaande'', dekt het pensioen 73 tot 75 procent van de kostprijs van een rusthuis.

Voor iemand met een overlevingspensioen (die zelf niet gewerkt heeft maar een pensioen heeft op basis van de arbeidsprestaties van de overleden echtgeno(o)t(e)), bedraagt het pensioen 68 tot 74 procent van de kostprijs van een rusthuisverblijf, volgens de berekeningen van D'Hondt.

Voor een paar dat een gezinspensioen geniet (op basis van de arbeidsprestaties van een van beiden) bedraagt het pensioen nauwelijks 43 tot 47 procent van hetgeen een rusthuis normaal kost voor beiden.

Ruw samengevat: het pensioen dekt 70 procent van de kosten van een rusthuis, maar een gezinspensioen maar 50 procent.

D'Hondt zegt dat dit niet strookt met het rechtsgevoel van de gemiddelde Belg. Het gaat niet aan, volgens haar, dat wie een heel leven pensioenbijdragen betaalt, nog bij het OCMW moet bedelen om zijn rusthuis te kunnen betalen; en dat OCMW vordert dan een deel terug van de kinderen.

D'Hondt zegt dat ouderen daarvoor huiveren, en zij vindt dat een samenleving die zich respecteert, moet zorgen dat een gemiddelde gepensioneerde werknemer in staat is zijn rusthuisverblijf te betalen, zonder een deel van die kosten te moeten afwentelen op de kinderen.

Een gemiddeld pensioen, aangevuld met de tegemoetkoming van de Vlaamse zorgverzekering en wat aanvullende inkomsten, moet volstaan om een rusthuisverblijf te betalen, meent ze. De wettelijke pensioenen moeten in die zin opgetrokken worden. Ze vindt haar vaststellingen ook een stimulans om werk te maken van de veralgemening van het aanvullend pensioen, de zogenaamde tweede pijler.

De regerende coalitie lijkt geneigd te zijn het probleem van deze ouderen in rusthuizen op te lossen door de onderhoudsplicht maar af te schaffen. Dan wordt alles afgewenteld op het OCMW dat dan voor iedereen moet bijbetalen en niets meer kan verhalen op kinderen, ook al zijn die draagkrachtig.

D'Hondt is daar niet voor. Als ouders voor hun kinderen moeten instaan bij de start, dan moeten kinderen voor hun ouders willen instaan als de eindstreep nadert, redeneert ze. Ze wil de "intergenerationele solidariteit" niet afbreken. Maar te zwaar mag die last niet wegen. En de overheid moet volgens haar vooral voorkomen dat ouders aanspraak moeten maken op het OCMW en op de kinderen. Ze kan dat door de pensioenen aan te passen.