de tijd van toen: 70 plussers - TE BEWAREN

Wel Jadi mijn ventje was wel bont geslagen hoor ik heb hem zeker een paar weken in de watten moeten leggen (lach) en hij liet het hem rustig welgevallen

Dat verhaal van die boter met de witte kool brengt mij ook terug naar Spanje

We hadden daar heel wat vrienden van verschillende nationaliteiten en op een keer vraagt iemand om mee te gaan naar de markt om dat ze wol wou kopen zo gezegd zo gedaan , ze komt thuis met de wol en begint dadelijk te breien
de week nadien komt ze mij halen omdat ze een marrot (zo noemen wij dat) terug te dragen wij terug naar de markt maar omdat ze geen Spaans sprak duwt ze die wol in mijn handen zeggende doe gij dat maar Vic tot mijn scha en schande haalt de verkoper een bol van een dagblad ui t het binnenste van de wol

Rood van schaamte ben ik geworden en ook veel voorzichter om iemand een diens te bewijzen

met groetjes aan Jadi-Fikske-Geronimo en alle maatjes

Vic

Allé Vic, wie doet nu zoiets met die wol?
En jou daar nog mee voor schut zetten ook. Het is schandalig.
Bij die boter met die witte kool was mijn nonkel bedrogen door een wildvreemde Hollander maar hier was het iemand die je goed kent.
Je moet maar durven hé.
Groetjes aan allen en tot maandag, we gaan een paar dagen naar Bredene aan zee en daar heb ik geen internetaansluiting.

Fikske

Wat je ventje betreft Vic,sorry het was even uit mijn gedachten.Ja dat hij zich graag in de watte laat leggen kan ik inkomen,daarvoor is hij een man, een echte man dus
Maar ik ga niet teveel over de mannen zeggen anders de meerderheid is hier de mannen he Vic,we zijn in de minderheid
fikske het beste in Bredene en geen wol gaan kopen he...
ik wens jullie allen een aangenaam weekend en bedankt voor de verhalen
tot...we zien wel

Fikske ge moet niet in Bredene zijn om geen internet vebinding te krijgen, hier was het ook heel den dag <njet > zopas heeft mijn ventje er een stamp opgegeven en voila hier ben ik.

Een verhaal kan er vandaag niet af, ik moet eerst eens gaan kijken wat ik in de vorige paginas al verteld heb anders vertel ik misschien 2 keer hetzelfde en dat is toch niet interresant .

Ik had ook al veel verteld bij Kibibi dus moet ik eens nazien
voor alle maatjes wens ik en prettig weekend en 't zal tot maandag zijn
tot schrijfs Vic

Hallo, het is hier weer kalmpjes Hé

Zondag zijn we dus naar het gemeentehuis geweest de (oudjes) die 5O en 60 jaar getrouwd waren, wij hebben allemaal een mooie ruiker bloemen gekregen samen met een een diploma (,om het zolang uit te houden, lach)
Het feest begon met een vraag van de burgemeester om niet te roken en dat hebben ze allemaal gedaan ,waarvoor ze achteraf onze dank kregen

14 echtparen waren er darom moet men toch besluiten dat het hier in Bastogne gezonde lucht is

wij moeten wel nog wachten tot 13 September voor we zo ver zijn en dan wordt er natuurlijk thuis, maar ondertussen hebben wij dit toch gehad .

Er is aardig wat volk komen opdagen want de zaal was archi vol, wij waren maar met 3, wij zelf en onze zoon , de familie woont allemaal in Vlaanderen en wacht dus liever tot September want zoals onze zoon zegt moeten wij dan een heel hotel huren om iedereen te logeren ( amaai)
daar gaat zeker volk komen naar kijken

Zo beste maatjes dat is alles voor vandaag, nog geen verhaaltje maar dat komt wel

Vic

Hé, Vic. Ja het is een tijdje stil weer, maar dat is niks hoor we komen wel terug.
Fijn dat jullie al op het gemeentehuis waren uitgenodigd. Maar de klap op de vuurpeil zal dan wel in september gegeven worden zeker?
Wij zijn nog niet zo ver maar toch ook niet zo ver meer af. Nog twee jaar en dan is het al 50.

We waren dus aan zee dit weekeinde , mooi weer en niet veel tijd om te 'computeren' hé.
Morgen zal ik eens zien of ik nog een of ander verhaaltje in mijn broekzak zitten heb.
Een fijne avond verder aan iedereen en tot binnenkort.
Fikske

Wat een toeval wij(mijn man en ik) zijn zaterdag laatst naar het vijftigjarig huwelijksfeest geweest van mijn nonkel(de broer van mijn ma)Ik ben nog de enige overlevende het was een heel mooie mis en het feest ook.Met veel emotie en ook heel veel gelachen.Een feest om niet meer te vergeten.
Vic maak er in sept maar een heel mooi feest van.Proficiat in elk geval. ik had het bijna vergeten sorry

Hola Victoria,
Proficiat met uw jubelée
Was een late bloeier en daarom zijn we nog maar 45 jaar getrouwd.
toch heb ik er geen spijt van gehad dat ik een lange jeugd gehad heb.
Heb toch nog gezorgd voor drie kinderen en 9 kleinkinderen.

jeronimo schreef: ...
Heb toch nog gezorgd voor drie kinderen en 9 kleinkinderen.

Wel Jeronimo, het is in elk geval fijn om kinderen en kleinkinderen te hebben.
Ja, wij hebben ook ‘gezorgd’ voor drie kinderen maar wat die kleinkinderen betreft … daar zitten we rechtsreeks voor niks tussen.
Als je daarentegen met gezorgd wil zeggen; hen opgepast en helpen grootbrengen dan hebben wij ( mijn vrouwtje eigenlijk ) voor alle zeven kleinkinderen gezorgd, en nog tot de dag van vandaag. Deze middag gaat Tineke eten maken voor de twee kinderen van mijn oudste zoon en we blijven daar de hele namiddag omdat hun ouders uit werken zijn en we ze liever niet alleen thuis willen laten.
Ach we doen dat toch zo graag, want hoe lang hebben ze ons nog nodig?
Vroeger was ons huis elke dag vol kinderen maar als ze groter worden dan blijven ze al langer weg. Toch doet het deugd als ze nu uit eigen beweging eens binnenspringen.
Ja ze hebben nu al hun eigen leven hé, en dat moeten we aanvaarden.
Het is niet meer zo gemakkelijk als vroeger om gans de familie weer eens bij ons thuis rond de tafel te krijgen. Toen kwamen de kleinkinderen gewoon met hun ouders mee. Nu is er wel altijd een fuif of uitstap of iets anders dat ze met hun vriendjes absoluut moeten ondernemen.
Toch zorgt mijn eega ervoor dat we minstens drie vaste ‘feestdagen’ (bijeenkomsten) per jaar op de kalender zetten. Dan wordt verwacht dat IEDEREEN aanwezig is en daar houden ze zich dan ook aan.
Ach over die kinderen en kleinkinderen kunnen we nog uren vertellen hé, maar dat zal wel weer voor een volgend verhaaltje zijn zeker?

Fijn Fikske dat jullie het nog zo goed doen met de klein kinderen, wij hebben niet zoveel geluk
Onze oudste kleindochter is 32 jaar ze is gehuwd en heeft een dochtertje van iets meer dan 1 jaar, we hebben ze nog nooit gezien het is nu juist 10 jaar geleden dat ze hier nog geweest zijn ,voor onze zoon is dat verschrikkelijk om van ons maar te zwijgen
De jongste is 26 en nu maar pas gedaan met den uni en daar doen we het gelukkig heel goed mee afkomen doet ze niet veel want om van Aalst naar Bastogne te komen moet ge eerst den trein en dan nog met een auto 40 klm. doen die heeft het nu uitgesteld tot in September.

Zoals ik al gezegd heb moeten wij dan een heel hotel afhuren, gelukkig heeft mijn schoonzus een heel ander en fijn voorstel

Wij gaan met ons 4 naar hun en daar zijn er logeerkamers genoeg en de feest wordt gedaan door haar jongste zoon die traiteur is, 4 mensen logeren is wel makkelijker dan 35

Dat is zeker toch wel een goed voorstel hé, we hebben het dan ook in dank aangenomen

Toch fijn als ge zo een familie hebt

Met dank voor de lieve wensen en tot morgen maar weer, groeten aan alle maatjes

VictorinaVdP schreef: ....

Zoals ik al gezegd heb moeten wij dan een heel hotel afhuren, gelukkig heeft mijn schoonzus een heel ander en fijn voorstel

Wij gaan met ons 4 naar hun en daar zijn er logeerkamers genoeg en de feest wordt gedaan door haar jongste zoon die traiteur is, 4 mensen logeren is wel makkelijker dan 35

Dat is zeker toch wel een goed voorstel hé, we hebben het dan ook in dank aangenomen

Toch fijn als ge zo een familie hebt

Met dank voor de lieve wensen en tot morgen maar weer, groeten aan alle maatjes

Dit is prima geregeld op die manier Vic. Verheug jullie nu al maar, het wordt een reuzefeest met jullie familie. Het zal ook de gelegenheid zijn om de banden weer nauwer aan te halen. Je zal wel zien!

Om nog een beetje door te gaan met verhaaltjes wil ik hier vertellen hoe het verder ging na mijn eerste contact met Tineke.

Ik moest naar het leger ...

1 Juni 1955

Die ochtend zit ik in de kleine veranda en begin me pas te scheren als de andere leden van ons gezin al klaar staan om de tram van 7u 20 te halen.
Nooit eerder kon ik thuis achterblijven als ze naar 'het werk' vertrokken.
Een gevoel van vrijheid en opluchting maakt zich van mij meester. Eindelijk ga ik eens loskomen van die dagelijkse sleur.
Weken voordien heeft mijn moeder al gewaarschuwd voor de gevaren van het leger.
'Pas maar op voor slechte kameraden,'
'Ja, ja ...'
'En let maar goed op voor de meisjes ook!'
'Welke? De goeie of de slechte?'
'Ja, lach er maar mee. Ge zult niet meer lachen als ge met een 'vuile' ziekte naar huis komt.
Ik lach een beetje schaapachtig en verzeker haar dat ik wel zal oppassen. Mijn pa doet ook nog zijn duit in het zakje.
'Bij den troep is het gedaan met uw kinderspelen. Ze zullen daar wel rap ne man van je maken.'
'Ja, ja 't is al goed. We zullen wel zien.'
Eindelijk gaan ze dan toch de deur uit en blijf ik alleen achter. Wanneer ze goed en wel de hoek om zijn roep ik zo luid ik kan: 'Joepie!!!!', en verschiet van mijn eigen enthousiasme.
Ik heb nog al de tijd want op mijn oproepbrief staat duidelijk dat we pas om 13 uur worden verwacht aan het station van Mechelen .
Rond 9u 30 neem ik de tram en zo fier als een gieter toon ik de ontvanger mijn oproepingsbevel dat recht geeft om vandaag gratis met trams en treinen te rijden.
In Mechelen-station staan al minstens 50 jongens van ongeveer mijn leeftijd luidruchtig met elkaar te praten. In tegenstelling tot de meesten onder hen ken ik hier niemand, ook niet van in het Klein Kasteeltje waar we onze 3 dagen hebben gedaan. Met mijn kartonnen valiesje in de hand ga ik schoorvoetend bij een groepje staan.
'En van woar zedde gaai?' Vraagt een lange blonde jongen in plat Antwerps.
'Van tegen Brussel.' Zeg ik, 'Wezembeek.'
'Ha, Vlezenbeek, da kenne 'k zenne.' zegt de lange, 'men tainke woent doar...ge moet heur oek kenne, z' heit een café vlak baai de kark.'
'Ik ben niet van Vlezenbeek, maar van Wezembeek'
'Ha, zegt da dan direct hé moat!'
Hij noemt mij al dadelijk 'moat' dat begint goed.
'Wa doede gaai veu de kost?' Hij is nogal nieuwsgierig vind ik.
'Zinkbewerker...euh, loodgieter eigenlijk' zeg ik vlug, bang dat hij het weer niet goed zal begrijpen.
'Ikke em al twie joar gevaeire op e vrachtschip, moar achter het lijger goane 'k werke be maai lief in den diamant en kunne ze allemoal maain kloeite kusse!'
Ik ben wel wat platte taal gewoon, maar zeemanstaal is toch nog iets anders. Ik verneem ook nog dat hij Fik heet. Kortom ik word in het groepje opgenomen en dat bevalt me.
Stipt om 13 uur komen enkele vrachtwagens aangereden en worden wij vriendelijk gevraagd om achter in de laadbak, die overspannen is met een hoog kaki afdekzeil, plaats te nemen.
Deze vriendelijkheid is maar van korte duur, want zodra er geen burgers meer in de buurt zijn die ons gade slaan, klapt de stemming om en overdonderen de sergeanten ons met bevelen en scheldwoorden.
Op het binnenplein van de kazerne worden we uit de vrachtwagens gelaten en moeten, samen met wel meer dan honderd nieuwe rekruten, in twee lange rijen aanschuiven om onze soldatenkleren in ontvangst te nemen.
Ik voel me volkomen op mijn gemak en wacht geduldig mijn beurt af.

'Kijk daar eens, boven de ingangspoort,' zegt iemand naast mij. We draaien onze hoofden in de richting vanwaar we gekomen zijn en lezen het bordje: “HIER TEMT MEN LEEUWEN”

Hopelijk was dit verhaaltje niet te lang...
tot binnenkort.
Fikske

vrienden, zo mag ik u toch wel noemen hé.
IK heb een ganse reeks verhalen over het leger verteld op de site van jEAN CLAESEN
Zie www.kamp-vogelsang.be jeroom wellemans, 5e regel
groetjes

Fikske schreef:Jeronimo jongen, ik heb je schrijfsels gelezen en ook de vele foto's gezien;
Prachtig gewoon!
Ik heb wel even moeten zoeken want met de link die jij hebt opgegeven kom je nergens terecht. Je vergat nl achteraan het punt en be te plaatsen.
Wie nog eens graag wil gaan kijken hoe het er in het leger aan toe ging komt direct op 'jeronimo's bijdrage' terecht door deze link te gebruiken:

http://www.kamp-vogelsang.be/?module=in ... s#startdia

Nog veel succes, en goede reis naar Compostello ...

Fikske

Ja het is een mooie site Jeronimo. Ik was daar (zie quote) al eens op 26 april (zie ook pagina 12 van deze topic) maar het geeft niet hoor, ik ben er opnieuw nog eens gaan piepen en ik kan iedereen aanraden om het ook eens te doen.
Veel plezier en leesgenot.