
Vanochtend was het wel ff heel rap bij onze zoon Marco om zijn cadeau af te geven en te feliciteren, timing was niet perfect van ons.
Hij zat in een video-vergadering (management-team) op zijn kantoor thuis, dus kon (in feite) niet gestoord worden.
Tja, dat kun je nu eenmaal hebben als je onverwachts bij iemand aan de deur staat en degene aan het werk is, duizendmaal verontschuldigingen van zijn kant waar hij tenslotte ook niks aan kon doen dat wij daar ineens onaangekondigd stonden.
Zijn vrouw was ook aan het werk als verpleegster in het ziekenhuis, anders was er geen man overboord geweest en hadden we waarschijnlijk even ’n bakkie gedronken met inachtneming van de corona-veiligheidsregels.
Hier thuis gaat dat tenminste van ’n leien dakje om een
te scoren, HM Gina heeft er weer één voor mijn neus gezet. Menu:

Weet U dat ook weer..!
Vanuit 't Moordrechtse wensen wij U ook nog verder ’n fraaie dag en avond toe....
Vriendelijke groet,
en
Neem het leven niet te serieus, je overleeft het toch niet...












