Dag dames, de avond is weeral bijna voorbij, en heb werkelijk geen moment stilgezeten

, behalve dan deze voormiddag, bij de kapper.

Mijn corona-kapsels is verleden tijd, ook die van manlief, wij mochten samen omdat we 1 bubbel zijn en zij genoeg meters had om er 2 te mogen zetten. Manlief is dan wel alleen naar huis gewandeld, met zijn vierpotige stok als hulpmiddel en hij had mij moeten bellen als hij thuis gekomen was, wat hij dan ook gedaan heeft. Ik voelde me precies een moeder kloek, maar alles is goed verlopen dus. Hij neemt enkel zijn gewone stok als ik er bij ben en hem een hand kan geven, zodat hij niet valt.
We hadden eten voorzien dat vlug klaar was, dus dat was ook tijdwinst ! Tijd die ik daarna gebruikt heb om koekjes te maken, en ik kon er ook niet afblijven natuurlijk


. Hopelijk kan ik ze rantsoeneren, als je me echt laat doen dan leven die niet lang, manlief komt daar niet aan, die heeft liever iets mals, met of zonder chocolade......
De rest van de tijd aan het knippen geweest van stofjes voor op kaarten. Aangezien er al lang geen hobbysalon was, had ik op een site gekeken bij wie ik steeds ging aan hun kraam, groot was mijn verbazing dat ik zag dat ze aan het uitverkopen waren. Alles goed bekeken en dan een bestelling geplaatst, dat kon ik niet laten voorbij gaan, anders € 5,00 voor een stofje en nu, voor hetzelfde € 2,00. Juist het plaksel was dezelfde prijs gebleven maar dat had ik ook dringend nodig.
We hebben zelfs met elkaar gebeld en het bleek dat ze stopten omdat ze alle 2 in de zeventig jaar waren en geen opvolging hadden. De zoon had andere job ver weg en de dochter heeft 2 gehandicapte kinderen, beide in een rolstoel. Ik moest wel een paar keer slikken toen ze er over vertelde. Ze hebben meer dan gelijk dat ze nu vrije tijd voor hun willen, nu ze nog gezond zijn, hoewel, vrije tijd...... Die term past echt niet bij haar ! Zo bedreven ze praatte, ik hoop dat ze er er geen spijt van gaat hebben, het is immers haar leven, om naar al die beurzen te trekken, tot zelfs in Duitsland......
Dat doet me aan iets denken : wie graag ook eens een kaartje krijgt en ik geen adres heb , mag nog altijd via pb het laten weten.
Zo, Clive, gisteren een dag om te vergeten.... Of was het de dag voordien? Goed dat het niet lang heeft geduurd. En met Mattice ook alles goed, met de pootjes en zo.
Morgen mogen wij op de hond van vriendin passen, Tibo is zestien jaar oud en als hij bij ons binnenkomt doet hij een heel blafserenade, hij moet toch vertellen waarom hij bij ons komt he ! Daarna gaat hij al likkend naar de kast waar de hondensnoep ligt !

Als hij blijft als we middag eten dan blijft hij stil aan mijn kant zitten en als we klaar zijn krijgt hij ook iets, dat weet hij. Toen ik dat aan zijn baasje zei kon ze het moeilijk geloven, bij haar 'zaagt' hij van begin tot einde tot ze hem van alles toegeeft. Hier pakt dat niet, ook niet bij die 2 rakkers van dochterlief. Intussen hebben ze nog een puppie van een scheper erbij, een pik-zwarte.

Wordt al moeilijker om met 3 te gaan wandelen......
Hier worden ook geen ramen open gezet als we weg gaan, het alarm gaat wel op, gelijk bij M-Helena. Toch een ietwat veilig gevoel, maar als ze binnen moeten zijn dan doen ze dat. We worden ook direct gebeld door de meldkamer. En ik denk niet dat ze zo happy zijn als de decibels geproduceerd worden !
Men heeft 1 keer ingebroken en daar heb ik heel veel last van gehad. Nog soms, ook al is er nu alarm, en vroeger niet... .. zo'n ervaring draag je lang mee....
En Annelieke, pompoensoep is hier enkel voor mij, ik doe er wortelen bij, ik heb het graag wat zoet.....
En nu weet ik niet meer wat ik nog allemaal heb gelezen.....

Tijd om te gaan slapen nu....
Dames, hou jullie allemaal zo goed mogelijk en tot.... de volgende.

