Beste vrienden,Amedee,SDW,Spiksin en Jeronimo
't Is alsof de duivel er mee gemoeid is.
Weken zit ik uit te kijken naar onze ontmoeting
van vandaag,zoals een kind naar de komst van
St.Niklaas,en nu dat het zover is zit ik hier te
creperen van de rugpijn.
Het begon al maandag,en elke dag dacht ik
'morgen zal het wel beter gaan',maar het viel
anders uit,vandaag Donderdag nog méér pijn dan
de dagen tevoren.
Toch dacht ik vanmorgen nog van het met de
nodige pijstillers onder controle te krijgen,en
dat ik wel naar de bijeenkomst zou kunnen gaan.
Daarom heb ik ook nog niet willen panikeren,
maar het gaat echt niet,letterlijk en figuurlijk,bij
de kleinste stap of beweging jank ik van de pijn.
IK heb dan ook verwittigd in café Trappisten dat
ik niet kon komen,met het verzoek dit aan u allen
te willen mededelen.
Eerder op de dag had ik al een privé bericht ontvangen
van Jeronimo,die me liet weten dat hij met een bronchitis
en 38° koorts in bed ligt.
Ook hij wou graag vandaag op de bijeenkomst geweest
zijn,ik mocht het de anderen niet zeggen,hij wou het een
verrassing laten zijn.
Spijtig,spijtig,en nogeens spijtig!
Ik had er zo mijn zinnen op gezet!
Ik hoop dat degenen die er wel konden zijn,
Amedee,SDW en Spiksin,het toch onder elkaar nog wat
aangenaam gevonden hebben.
En wellicht komt er nog wel eens een gelegenheid om
jullie allemaal te ontmoeten.
Groetjes(met veel pijn),
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht