Goede morgen aan alle Oase-maatjes,
Corry, je krijgt zeker heel veel te verwerken de laatste tijd. Maar nu kan Staf rustig revalideren.
Ik begrijp dat dit zeer hard te verwerken is als je zoiets hoort, maar probeer het maar van je af te zetten.
En jullie zoon zal wel inzien dat hij zijn ouders geen verdriet meer mag doen.
Mijn kinderen wonen ook allemaal veraf, en ik zie ze ook niet iedere week, maar we bellen wel regelmatig.
Ik heb er het meest begrip voor. Ze hebben hun gezin en een druk werk, en dat gaat voor als je jong bent .
Ik ben natuurlijk blij ze eens allemaal samen te zien bij gelegenheden als nieuwjaar of een verjaardag !
Ach ja, ik stel het goed met Simba, het hondje van mijn oudste dochter. Hij voelt zich hier echt thuis. Ik hou me aan de richtlijnen die Sylvia me gaf, enkel zijn eten die zij meebracht geven, en twee maal per dag naar buiten voor zijn wandelingetje. Zolang we op het trottoir stappen wil hij vlug naar het zijstraatje waar hij in de grasberm kan lopen, want hij is het zo geleerd dat hij niet op de stenen plast of poept. Ik heb ook de nodige plastiekzakjes om het op te rapen.
Vandaag wil ik wel eens proberen hem een langere wandeling te laten doen, als het weer het toelaat, want hij is niet graag nat...ja, ik ook niet...
Vera-Maria, waar is de tijd dat ik ook in de Kortrijkstraat ging winkelen. Ik heb ook nog kleding gekocht, ik denk dat het in de tijd de kledingzaak van DeRammelaere was, maar dat bestaat nu niet meer denk ik en verder in de straat was en kinderkledingzaak, waar ik met mijn dochters nog ben geweest als ze klein waren.
Waar is de tijd ? Ja, je blijft toch ergens in gedachten verbonden met de stad waar je bent opgegroeid.
Maar ik moet zeggen dat ik me nu wel goed voel in mijn appartementje.
Rietjes, ja zo noem ik je nog altijd, goed hé, dat je al terug kan fietsen, maar doe het maar zachtjes aan, en zeker opletten met de wind, ach ik moet je toch geen raad geven, dat weet je zeker zelf ook wel.
Yvette, eerst veel onderzoeken, ja dat is best hé, vooraleer ze de ingreep doen. Ik duim voor jou, dat je je achteraf veel beter voelt, en terug kan genieten van je uitstappen, en het samenzijn met je familie.
Ik hoor hier net, dat het op sommige plaatsen gevaarlijk glad is, hier aan zee klaart het op en is het momenteel nog droog.
Viv, Erika, mémérietje, iedereen die hier binnenkomt een gezellige woensdag, zonder pijn of verdriet.
Groetjes, omadina
