YYZ schreef:Wil. schreef:1. een kapitaalverhoging betekent dat een bestaande of nieuw bijgekomen eigenaar (aandeelhouder) een hoeveelheid geld geeft aan de onderneming. Op dat moment ontstaat er een schuld van de onderneming tov degene die het geld geeft. Het is vanzelfsprekend dat die schuld vroeg of laat moet terugbetaald worden. Je noemt dat hier een 'neutrale' kapitaalverhoging, maar het is een schuld die wordt aangegaan. Niet meer of niet minder.
.
Je verwart hier het ene met het andere om dan te besluiten dat er een schuld is bijgekomen, hiermee wordt de neutrale kapitaalsinjectie veronachtzaamd en het vervolg geblokkeerd. Het is perfect mogelijk om iedereen een bepaald bedrag op de rekening te storten zonder dat hieraan een schuld gekoppeld wordt.
YYZ, je hebt een ongelooflijke moeilijke manier van dingen uit te leggen.
Als ik je goed begrijp dan is er een "hogere instantie" die geld maakt en uitdeelt aan de mensen. Klopt dat?
Zoals ik voorheen al zei: ik ben een 'buitenlander' die het financiële doen en laten in jouw land volgt. Wat die buitenlander ziet gebeuren, is een toename van de totale geldhoeveelheid. Wanneer iemand van jouw land met mij wil handel drijven, dan zal ik de waarde van zijn geld wantrouwen. Ik eis méér geld van hem dan voordien. Die "ik", dat is de markt van de wisselkoersen.
We hebben heel recent daarvan een voorbeeld gezien. De Japanse Centrale Bank heeft gezegd dat ze 750 miljard dollar extra geld in omloop zal brengen. Gevolg: vanaf die uitspraak begint de Yen aan waarde te verliezen.
Deze methode is in kwalitatieve zin anders dan traditioneel waardoor tot een oplossing kan gekomen worden. Ter getuigenis:
Burgers liquiditeit verstrekken is een alternatief voor de zogenaamde quantitative easing (QE) programma’s die centrale banken inzetten voor de banksector. Deze vorm van liquiditeitsverschaffing kan gezien worden als een QE-operatie voor de burgers. Het geld dat hiervoor gecreëerd moet worden, wordt niet – zoals bij de huidige liquiditeitsprogramma’s – als schuld in omloop gebracht.
Elke staatsburger krijgt eenzelfde vast bedrag, met de gelijktijdige verplichting om schulden – voor zover hij die heeft – af te lossen. Hierbij moet gedacht worden aan alle categorieën privéschulden, zoals hypotheken. Daarnaast kan de overheid jongeren tot een bepaalde leeftijd verplichten dit geld te reserveren ten behoeve van bijvoorbeeld toekomstige studiekosten. Volwassenen die geen schulden hebben, kunnen de ontvangen gelden sparen of aanwenden voor consumptie.
De eerste die begint te consumeren, heeft geluk: hij kan zijn 'gratis geld' nog gebruiken om goederen aan de oude prijs te kopen. Na 7 dagen krijgen de handelaars door dat de vraag naar consumptiegoederen flink begint toe te nemen. Iedereen die geen schulden meer moet afbetalen begint immers te consumeren. Gevolg: ze stellen hun prijzen hoger en hoger en hoger.
We hebben het in Zimbabwe zien gebeuren en we hebben het vroeger in Duitsland zien gebeuren. De prijzen stijgen en stijgen: inflatie.
Het bovenstaande is vergelijkbaar met wat we hier doen, in onze oefening beperken we ons tot de schulden maar het zou dus nog veel ruimer kunnen gezien worden. Belangrijk is de (h)erkenning en aanvaarding dat een neutrale kapitaalsinjectie wel degelijk mogelijk is, schuldenvrij dus. Dit is - zoals je wellicht wil beamen - essentieel om tot een oplossing te komen, technisch gezien is er geen probleem hiermee.
Technisch gezien is het mogelijk, net zoals de inbreker technisch gezien al mijn spullen kan komen weghalen terwijl ik er blijf bij staan kijken. Technisch is dat mogelijk, maar alle belanghebbende partijen gaan reageren. De buitenlanders eisen meer geld voor dezelfde goederen en binnenlands vragen de handelaars hogere prijzen, want de mensen kopen tóch. Ze hebben immers plots veel meer te besteden.