Het moet met weemoed zijn dat de "oudere" facteurs hun beroep herdenken.
De tijden zijn niet meer wat ze waren, tegenwoordig zijn er scharen van jonge facteurs in spe die door interimbureaus aangetrokken worden. Deze kadetten hebben er geen enkel idee van hoe men ze tracht uit te buiten. Wie er niet in zit heeft geen idee (uw dienaar heeft met verscheidene onder hen gesproken) Het is moeilijk zich een correct idee te vormen tussen het werk van een facteur van 20 jaar geleden en nu ... al ooit eens over nagedacht hoeveel percent van uw "briefwisseling" gewoonweg bestaat uit reklaampjes die je weg moet pierelen?
Ik erger me aan de post tegenwoordig ... ik zie jonge gasten met een fiets of brommer de voetpaden onveilig maken in een futiele betrachting op een fatsoenlijke manier van hun papierwerk af te geraken.
Er zijn momenten dat mijn "facteur" met een Hollands, Frans etc accent spreekt. De huidskleur kan van maagdelijk wit tot kastanjebruin gaan ... geen probleem daarmee. Waarom zie ik nooit lang dezelfde facteur? Waarom gebeurt het mij, en mijn buren, zo dikwijls om de verkeerd aangekregen post aan het correcte huisnummer te bezorgen? Een mens zou zijn tijd dat ie er in steekt moeten verhalen op de post!
Eerlijk gezegd heb ik soms medelijden met deze jonge krachten ... zij verdienen beter en ... daarom is er zo'n groot personeelsverloop bij de jonge "voetsoldaten". Zij zijn wel goed maar niet gek! De verhalen die ik gehoord heb zijn "De hut van oom Tom" waardig.