Naar mijn begrip van dit artikeltje maakt de auteur er met de nodige tranerige woordkeuze, een stationsromannetje van. Een arm vrouwtje, een arm kindje en arme honden; die samen moeten leven in een krot dat nog minder bewoonbaar is dan een tent. Het vrouwtje verdient 1200 euro met poetswerk en krijgt ? kindertoeslag. Zij is zeker niet de enige die voor haar werk (hoeveel uur per maand ?) 1200 euro netto krijgt. Dat zij haar inkomen voor een deel wil gebruiken om honden te voederen is haar vrije keuze maar als ze om die reden weigert haar krot te verlaten is dat ook haar keuze. Een kind van maar 4 jaar moet zijn studierchting nog niet aanpassen en is op een leeftijd waarop men zich nog vanzelf aanpast aan nieuwe vriendjes en omgeving. Eigenlijk deelt de auteur van het stukje ons enkel het dramatische geurtje van de zaak mee, concrete feiten komen niet aan bod. Toch heeft het vrouwtje nog geld over om een kerstboompje te plaatsen, hoe kan ze dat allemaal betalen ? Hoe kan het dat men in Sint Truiden, een onbewoonbaar verklaarde woonst nog mag verhuren ?Welke stappen heeft de auteur van het "koolblaadje" zelf ondernomen om aan deze kerstboomsaga een positief gevolg te geven ?dejules schreef:Het probleem is dat in een heel klein stadje als St Truiden 1.300 mensen op een wachtlijst staan voor een sociale woning en dat men een zieke vrouw met haar kind in een huis duwt dat onbewoonbaar is verklaard.dafke schreef:Altijd dat racistisch gezever Al de asielzoekers hadden allemaal 2 honden bij Zij krijgt een appartement aangeboden maar het is niet geschikt voor haar honden dus moet haar kind maar in de miserie blijven leven Allee volgens uw kerstverhaal toch
Aan welke ziekte lijdt de vrouw ?
"NO ONE CAN MAKE YOU UPSET.
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus
YOU CHOOSE TO BE. " Epictetus

