Even een stand van zaken. Ik heb daarnet eens gekeken naar die ‘stream of consciousness’. Nooit van gehoord ( ik ben ook maar een gewoon iemand) maar inderdaad, dat klopt. Et alors? Wat wil je daar nu mee zeggen dat zelfs’ de heilige moeder Gods’ er wordt bijgehaald.
Ik heb een lijstje gemaakt van alles wat tot nu toe moet aangepakt worden, in willekeurige volgorde. Als je hiermee akkoord gaat, zijn we al een grote stap verder.
De opwarming van de aarde
Verlaging overheidsbeslag ( vinden sommigen blijkbaar heel belangrijk)
Volksgezondheid
Instroom van economische vluchtelingen stoppen, toch zeker serieus afremmen tot het stopt. Samen met toestanden oplossen in de probleemgebieden zodat mensen terug in hun eigen land veilig zijn
Het grondwaterpeil weer op niveau brengen. Maar zitten we dan niet in het vaarwater van alle mensen die met een clandestiene waterpijp water uit de grond trekken? Je ziet, we zitten snel bij toestanden waar iedereen weer zal kiezen voor zijn eigen belang.
Zwerfvuil ernstig aanpakken
Godsdienst uit het straatbeeld. Kerken die niemand wil onderhouden, afbreken. Ik wil in ieder geval niet dat daar gemeenschapsgeld voor wordt gebruikt
Fantasie en humor en durven gaan in de richting van die utopie
Soms zullen er toch beslissingen moeten genomen worden. Als je het met meer dan twee dingen niet eens bent, ga jij misschien beter een andere richting uit. Mijn vrouw mag 5 keer van mening verschillen ( ik zal me dan aanpassen maar ik kan steeds op een beslissing terug komen. Moeilijk om neer te schrijven wat ik juist bedoel. Voor sommige mensen wil ik meer moeite doen dan voor anderen omdat ik die niet wil en kan missen. Mijn vrouw is voor mij de belangrijkste persoon in mijn leven, die wil ik niet kwijt. Maar ik zou toch ons verschillen van mening tot 5 willen beperken. En dan moet iemand van de twee echt gaan kiezen. Ik denk dat dat voor mij nooit een probleem gaat zijn. Maar ik wil vertrekken van een lijst waar iedereen kan achterstaan.
Mijn lijstje bevat nu bijna allemaal grote thema’s. Daarin kunnen we mekaar wel vinden. Ik schrijf nu kriskras door elkaar de dingen die door mijn hoofd schieten.
Iedereen echt gelijk voor de wet maar dat zal zeker ook gevolgen hebben voor de economie. Hoever durven jullie daar in gaan. Ik wil in ieder geval bij een groep horen die dat heel hoog in het vaandel draagt. Ik denk dat veel mensen daarin willen meegaan tot ze toch gelijker willen zijn dan anderen. Maar zonder te vertrekken van gelijkheid zal het steeds mislopen. Ik vind echt dat de maatschappij, door het te grote verschil tussen de kansen die mensen krijgen ( en geld biedt nu eenmaal meer kansen in het huidige systeem) er steeds meer op achteruit gaat. In een leefgemeenschap die ik voor ogen heb en waar ik oud wil in worden (dat is lang geleden dat ik nog goesting had om oud te worden). Iedereen doet een gelijke inbreng, den overschot parkeer je maar ergens veilig weg of geef het weg.wat dat dan wordt op termijn zien we dan wel.
Als er politieke partijen blijven bestaan moeten die hun eigen kosten betalen. Veel gemeenschapsgeld kan dan naar zinniger dingen gaan, die wel op ons lijstje staan. Hetzelfde voor de godsdiensten. Wie dat belangrijk vindt, moet dan ook maar financieel over de brug komen. En nog eens, men kan zoveel gebouwen, gebruiken, gebieden, gewoontes tot unesco-erfgoed uitroepen maar wie bekostigd het allemaal? Niet de unesco en in mijn dromen zeker niet de burgers. Alleen als de voltallige groep akkoord is kunnen er beslissingen worden genomen. Neem nu de Notre Dame in Parijs. Echt zonde dat dat allemaal is afgebrand en maak hetgeen er nog staat wat veiliger. Maar de miljarden die de heropbouw kost is het voor mij niet waard. Er zijn nog mooie dingen genoeg, zeker in Parijs. Gebruik al dat geld om de hongersnood en oorlogen uit de wereld te helpen. Kan men daar ook zulke fondsen voor ophalen? Kunnen rijke mensen daar niet beter hun geld aangeven?
Voor iedereen één job die het best bij hem past en die hij heel graag doet. Verloning is voor elke job gelijk want niemand is beter dan een ander ( echte gelijkheid, weet je nog?). Wil iemand anderhalve job doen? Ik zou niet weten waarom maar de verloning is dan 1,5 keer het basisloon. Ik ben er van overtuigd dat dit kan werken. Elk talent wordt evenwaardig. Iemand met geen zin in studeren kan gaan werken, als hij kan bewijzen dat hij klaar is voor de arbeidsmarkt. Een bewijs dat je een beetje van alle markten thuis bent en genoeg skills bezit om goed te kunnen functioneren in onze maatschappij. Dat moet een taak zijn van ouders en scholen. Samenwerken om van kinderen eerlijke, waardevolle mensen te maken. Elke beslissing die in de opvoeding genomen wordt moet het kind en de maatschappij ten goede komen. Bij sommigen werkt een pedagogische tik beter dan er een uur mee te praten. Praten is altijd het beste als er maar naar hetzelfde doel wordt toegewerkt.
Ik blijf erbij, hoe kan iemand meer dan één job aan als hij ( nog eens, ‘hij’ kan dus ook ‘zij’ zijn, voor mijn part ‘het’) thuis ook een gezin heeft of ook veel tijd wil steken in het leven zelf, in vrienden en ontspanning? Neem nu iemand als BDW. Ik weet niet juist hoeveel kinderen die heeft, maar wanneer heeft hij tijd voor hen? Burgemeester van Antwerpen en dan nog partijvoorzitter. Op welke plaats komt die zijn gezin? Iemand die echt vooral voor zijn carrière kiest, zou kinderen hebben aan anderen moeten overlaten.of kunnen die dan zoveel meer aan dan ik? In ieder geval is burgemeester spelen een volwaardige job. Partijvoorzitter, dat is een onvergoede hobby.
Geld!!! Wie durft daar in mee gaan? Maar wees gerust, je moet niet meteen heel uwe portemonnee leegkappen. Maar in mijn droom zal dat op termijn toch wel moeten.
Persoonlijk belang is steeds ondergeschikt aan ‘gelijkheid voor iedereen’, en daar wil ik ver in gaan. De beste in een job kan die uitoefenen tot hij een andere richting uit wil. Als je je wil doodwerken voor de gemeenschap, kan dat natuurlijk maar voor het loon moet je het niet meer doen. Verder studeren kan natuurlijk maar alleen om je droomjob te kunnen uitoefenen. Terwijl jij studeert op kosten van de gemeenschap, moeten anderen al wel werken. Maar iedereen heeft de keuze al hij het aan kan. Een paar jaar ‘feesten’ in een studentenstad zal niet meer kunnen zonder resultaten. Dat is de enige verantwoordelijkheid van wie wil studeren, zorgen dat hij slaagt. Wie kan daar een speld tussen steken?
Wat zou ik eens graag samenzitten met gelijkgestemde zielen die mee in de richting van die utopie willen gaan. Gepensioneerden hebben toch niets te verliezen. Ze kunnen er alleen maar bij winnen. Het enige dat ik vraag is een beetje tijd van jou. En ik weet: tijd geven aan iets of iemand is onbetaalbaar.
Ik hoop dat er enkele lijstjes verschijnen van problemen waarvan mensen vinden dat ze prioritair moeten aangepakt worden. Ik hoop op concrete dingen, haalbare stappen (wereldvrede wil iedereen maar wie evolueert in die richting?).
Weeral een hele boterham maar ik wil echt 2 weken veel tijd hier in steken.