Real R&R this time, yeah!

Zo rond 1980 liep er bij de VPRO-radio op vrijdagavond De Suite, een bont allegaartje van bijwijlen weergaloze sketches (Wim T. Schippers, Ischa Meijer, Rijk de Gooyer e.v.a.) en veel nieuwe platen de revue passeerden.

Zo hoorde ik daar voor het eerst de Engelse band Matchbox door de koptelefoon denderen. Ik was meteen verkocht en een jaar of wat later stonden ze hier in de Brusselse AB, of was het de Beursschouwburg?

In ieder geval een "daverend" optreden, rosse Fred Poke op string bass, Steve Bloomfield lead, Gordon Scott rhythm en vocals en uiteraard Graham Fenton als leadzanger, zonder Jimmy Redhead ('t is nochtans gene rosse) de drummer te vergeten.
De klassieke Alabama-vlag als decor en geef maar buzze, jep, Buzz Buzz a Diddle It. Op de plaat kregen ze zelfs hulp van Geraint Watkins.

Je bent een Rockabilly Rebel, a real cool cat of niet:

http://www.youtube.com/watch?v=jQnDvC5P ... re=related

Matchbox was inderdaad één van de betere neo-rockabilly groepen uit Engeland in de late jaren 70. Heerlijk nummertje met een strak ritme.
Hun Buzz Buzz a Diddle It werd hier overigens meer gedraaid dan destijds het originele van ouwe knar Freddy "Boom Boom" Cannon uit 1961. Die man had het voor mekaar om tijdens elk lied de heuse kreet ..."Whoe" uit te stoten.
Waar is de tijd van radio-programma's zoals de Rock 'n Rollmethode op Hilversum 3 eind jaren 70 met presentator Felix Meurders.
Overigens heb ik (als enige wellicht) nog bandopnamen van het legendarische radio-programma "Schudden voor gebruik" uit 1964-1965 met de droge humor van Guy Mortier, waarvoor onlangs een oproep werd gedaan, onder meer door de VRT zelf.Ik ben bezig deze op PC over te zetten.
Keep rockin'.
Jos ( via bela).

Er zijn zo van die vragen die aan ons knagen, bij de enen driekwart van een leven lang, bij anderen een kwartiertje na de eerste kennismaking in de disco: Why Do I Love You?

De discretie gebiedt mij mezelf buiten deze prangende kwestie te houden en het antwoord over te laten aan het duo Alton & Jimmy.
Die wisten het al in 1959:

http://www.youtube.com/watch?v=HH0dEFxESMw

Als je het in Australië of kiwiland over een "Sheila" hebt weet de kleinste bush-bewoner of krokodillenjager over wat je het hebt, iedere vent is ernaar op zoek maar ze zijn blijkbaar zo zeldzaam als een witte kangoeroe.

Gene Vincent was zo gelukkig er eentje aan de haak te slaan dat hij er spontaan van begon te stotteren: She, She, She Little Sheila

http://www.youtube.com/watch?v=5X-wTmQ4 ... re=related

Hahaha...stotteren is het juiste woord...ook in de tekst heeft hij hij op een bepaald moment over : she she little seila.(zonder h).
Ik haalde deze single destijds uit een jukebox nextdoor...in 1960 en genoot eveneens van de B-kant : Hot Dollar.
Met zoiets in je pocket , dus niet te verwonderen dat je gaat stotteren.

Jos.

Naar aanleiding van de BBC-documentaire over Joe Meek van afgelopen weekend ging er mij plotsklaps een lichtje op - ok, veel meer dan een kaarsvlammetje is het niet - dat ik hier in de eigenste platenkast nog wat van 's mans producties in huis heb naast het overbekende Telstar.

Ooit gevonden, niet lang na mijn Plechtige Heilige Communie, in de uitverkoopbakken van de Leuvense Innovation voor de ronde som van negentien (19) BF.
Hoewel, die Mijlpaal is mij wat ontschoten want ik mocht van meneer pastoor niet meedoen wegens Zedenleer gevolgd (ma wist dat niet, afijn, een van mijn betere ingevingen) en zodoende haalde ik The Outlaws in huis met het instrumentaaltje Valley of the Sioux.
Niet echt R&R allicht, maar doodgewoon jeugdsentiment:

http://www.youtube.com/watch?v=O7DIDbObDH0

Joe Meek doet ook bij mij een lichtje branden..even mijn geheugen opfrissen.Was een succesvol Engels platenproducer met eigen studio.
Ik weet dat hij ook scoorde met een nummer Have I The Right (1963 of 1964 ) van The Honeycombs . Later joeg hij iedereen de stuipen op het lijf, zijn huishoudster of poetsvrouw in eerste instantie door te zwaaien met een revolver.Hij sloeg helemaal door en schoot zich voor het hoofd, precies op de dag van de vliegtuigcrash 3 februari '59, (B.Holly, Jape Richardson, Valens), jaren later dan , 1967 ? (ben wat te lui om het te gaan verifiëren).
Heb ook een berichtje binnen van die studente (10/6), zodat we weer wat hoop kunnen koesteren :
Ze wacht op haar punten en stuurt dan een copie van haar bachelorpaper door. Ze verwacht dat ze hem niet moet herwerken, anders duurt het wat langer.

Jos.

Joe Meek was ook de producer van "Telstar" (hier)
Enkele jaren geleden gezien op de NL tv (single luck)

25überschritten schreef:Joe Meek was ook de producer van "Telstar" (hier)
Enkele jaren geleden gezien op de NL tv (single luck)

"in de eigenste platenkast nog wat van 's mans producties in huis heb naast het overbekende Telstar"

bela schreef:Joe Meek doet ook bij mij een lichtje branden..even mijn geheugen opfrissen.Was een succesvol Engels platenproducer met eigen studio.
Ik weet dat hij ook scoorde met een nummer Have I The Right (1963 of 1964 ) van The Honeycombs .

Bij The Outlaws debuteerde in 1963 of daaromtrent ene Ritchie Blackmore...

PS: dat komt wel goed met ons aller Lisa

Is dat lekkere zondagse stukje rosbief al achter de kiezen? Zit er nog een bodempje St-Emilion in de fles, of bent u al aan de taart en de koffie toe?

Was u op weg naar de luie zetel en de siesta? Forget it!
Salontafel effe opzij, hier zijn Conny&The Bellhops (de volumeknop mag op 7):

http://www.youtube.com/watch?v=NEH_bxuw ... re=related

Een beetje een eigenaardige vraag misschien: houdt u van triootjes?
Om heel eerlijk te zijn, ik wel, nah!
Vooral als ze bestaan uit drums, slap bass en een vettig gitaartje er bovenop.

Alsof dat nog niet genoeg was zijn het bovendien drie blitse Britse broers die onder de bepaald niet originele groepsnaam The Jets sinds de tweede helft van de jaren zeventig regelmatig hun werkstukken afscheiden op het eigen Krypton-label.

Tony (drums), Bob (bass) en Jet Ray (guitar) Cotton met de lekkere twangy Duane Eddy-licks in You Ain't Nothing But Fine

http://www.youtube.com/watch?v=z2ApjWBG ... re=related

Live in Bristol 2008:

http://www.youtube.com/watch?v=5iCZk76H ... re=related

"I began playing music around the bars at night and I picked cotton during the day"
Dat zijn samengevat in een notendop de antecedenten van Gerald J. Hatley die ook wel inzag dat je met met zo'n naam op je visitekaartje niet bepaald de deuren van platenbonzen ging inbeuken.

Het bandje met bassist Tommy Baker en drummer Carl Fry en de tot Jerry Jaye omgedoopte vocalist en lead gitarist genoot steeds groeiende populariteit in het lokale clubcircuit. De volgende logische stap was dus in eigen beheer en op een eigen label een plaatje opnemen en op 500 exemplaren laten persen.

"Five Miles From Home" op de A-kant en voor de flip side kozen ze een nummer dat ze avond aan avond op verzoek speelden, het werd in één enkele take ingeblikt: My Girl Josephine dat een jaar of zeven eerder al een hit was voor de Fat Man uit New Orleans.

De oorspronkelijke 500 exemplaren werden er uiteindelijk 800.000 en haalde tussen het psychedelische gedaas van die dagen zowaar een top-dertig plaats.

http://www.youtube.com/watch?v=pG8ZoOdEr1c

Jamsessies zijn doorgaans niet veel soeps, dat heeft veel te maken met de ego's die mekaar, met veel te veel op een beperkte ruimte, staan te verdringen om toch maar de meeste aandacht naar zich toe te trekken.

Er zijn natuurlijk uitzonderingen, de eerste die mij te binnen schiet is deze op het getouw gezet in 1985 door Dave Edmunds en George Harrison als erebetoon aan hun jeugdidool Carl Perkins.

Vanzelfsprekend had het heel wat voeten in de aarde om alle uitgenodigde muzikanten op dezelfde dag allemaal bij elkaar te krijgen, maar met de nodige perikelen lukte het toch.
Geen mens had toen in de gaten dat dit een memorabel concert zou worden.

Een voorsmaakje met Mean Woman Blues waarbij Perkins'ogen bijna uit hun kassen vallen zo rond 1:20 als Clapton aanzet op z'n basketsloefkes.
Niet moeilijk, hij had achttien uur onderweg gezeten bij zijn terugreis uit Japan en koudweg het podium opgejaagd. Allicht een van de laatste publieke optredens van "Blackie" (of een replica ervan?), Perkins op een Peavy T-25 sunburst.

http://www.youtube.com/watch?v=XG4uNazuHvY