Afscheid van mijn vriend: uw huisdier overleden?

enkele weken terug heb ik eens laten weten dat ons hondje ziek was en moets drie pillekens smorgens en savond moest nemen, hij was een mooielijke gast, gisteren avond begon het weer hetzelfde, hoesten, ben de hele nacht opgebleven, deze morgen nog en maar hijgen, niet meer te doen, heb dierenarts opgebeld , en de afspraak was op rond 18 uur naar daar te komen , en hem zachtjes te laten inslapen, want er was geen redding meer, maar hij heeft de hele voormiddag van de ene plaats naar de andere gegaan, toen we deze middag het nieuws volgde zagen wij hem weer verhuizen en een kwartiertje later ging ik eens kijken en was juist overleden op zijn plaatjes waar hij altijd sliep, lag in een plaje bloed dat uit de mond liep en de urine had hij ook laten lopen, maar ben wel triest maar ook blij dat hij zo gestorven is bij ons thuis, zonder tussenkomst van de dierenarts, die heb ik moeten afbellen, maar ze had dit al wel verwacht, zo hoop dat ik niet te lang gezevert heb, troost hebben we nog bij zijn zusje die leeft en is goed gezond, ze was juist 11 jaar geworden, zijn zusje is ook zo oud. groetjes van krakje

ik leef met je mee,krakje,ik weet wat het is een trouwe vriend verliezen!!

Heb maandag mijn poes moeten laten inslapen, ze was amper 4 jaar geworden.
In de zomer 2007, geplukt uit de website van Dierenasiel Wommelgem, liefde op het 1ste gezicht.
Ze was lief, schattig en een steun voor mij tijdens mijn herstel van kanker.
Na 2 maanden was ze een beetje ziek, en bleek dat ze leukose had (ikke nog nooit van gehoord), maar in de dierenkliniek werd ik al verwittigd dat het een probleempoes ging worden.
So what !!!
Ik ga niet opsommen het aantal keren dat ze ziek geweest is, en dan nog een beetje pech met 2 gebroken tenen eind 2009 (operatie+ gips achteraf, dus 6 weken in de bench)
Tot 10 augustus was ze opnieuw een normale poes, en plots, niet meer willen eten, na enkele dagen enorm vermagerd.
Op 13 augustus naar kliniek, hopend op een keelontsteking, die met haar leukose, een beetje uit de hand gelopen was.
Hopen medikatie gegeven tijdens WE, maandag terug binnengebracht want niks beterschap; en dan op de middag het verschrikkelijke nieuws dat de leukose was uitgebroken en dat er géén beterschap meer was ...
Mijne knuffel is in mijn armen gestorven, heel rustig, véél te vroeg.
Ik zit hier met mijn verdriet en een urne...

Ik wil je heel veel sterkte wensen met het verlies van je poes.

Weet je, ondanks al de ellende en tegenslagen, heeft je poes nog van een mooie tijd mogen genieten.
Ze is in je armen heengegaan, hard, maar mooi!

Sta er eens even bij stil, wat je poes jou heeft geleerd, welke lessen je hebt gekregen.
Nu is het een periode van veel verdriet en leegte, maar als de tijd rijp is, ga je genieten van de mooie herinneringen samen.

Veel sterkte!
Je poes is je van hierboven erg dankbaar voor al je liefde

Beste Hondenlovers

Ik heb nu drie weken terug afscheid moeten nemen van mijn dierbare hond.

Het is moeilijk, heel moeilijk omdat ik zo'n band had met mijn hond, ik heb wel het geluk gehad dat ze 15 jaar is geworden maar voor mij mocht ze eeuwig bij me blijven. Helaas kan het niet maar I'll always love my Lady.
In ieder geval geniet van de momenten en neemt er de tijd voor,het gaat jullie goed.

tom.ceveoo schreef:Beste Hondenlovers

Ik heb nu drie weken terug afscheid moeten nemen van mijn dierbare hond.

Het is moeilijk, heel moeilijk omdat ik zo'n band had met mijn hond, ik heb wel het geluk gehad dat ze 15 jaar is geworden maar voor mij mocht ze eeuwig bij me blijven. Helaas kan het niet maar I'll always love my Lady.
In ieder geval geniet van de momenten en neemt er de tijd voor,het gaat jullie goed.

Tom;ceveoo
Veel sterkte bij het verlies van uw hond. We hebben het al allemaal één of meerdere keren meegemaakt en weten goed welk verdriet ge voor het ogenblik hebt.En nog vele jaren zult hebben. Inderdaad 15 jaar is een veel te korte tijd.

Groetjes gerarda

Ik had twee cavalier king charles spanieltjes, doch een van de twee heb ik gisteren in laten slapen, ze werdt zo van de een op de andere dag ziek, nu had ze al een lekke hartklep maar verder nooit geen last, tijdens de ochtend wandeling begon ze heel erg te kotsen en rillen, ben direct naar de dierenarts gegaan maar er was geen redden meer aan, dus inlaten slapen en dat doet heel zeer als je hondje in je armen sterft, maar het was het beste voor het hondje. Gelukkig hebben we er nog een dat geeft troost.
Sorry mensen maar ik moest het even kwijt.
groeten jelis

Vergeet-mijnietje schreef:

Hij was mijn trouwste vriend
Wij deelden alles samen
Verdriet ,vriendschap,dromen en wensen
Altijd zag je ons samen,kilometers zijn we gaan wandelen,langs het strand,wij alleen!!!
Dan heel diep in en uitademen..... en zeiden dan:het leven is mooi,nu we elkaar gevonden hebben
Na een lange wandeling,stopten wij ook eens langs het bakkerinnetje
Neen ,we kochten ons geen pruimtaartje met pitten,maar een lekkere chocoladekoek,en deelden met elkaar
Tevreden zijn we dan, als we s'avonds thuiskwamen
Alle zorgen schoven wij van ons af,en morgen was een nieuwe dag

Het is twee jaar geleden,ik mis mijn hondje nog elke dag!!
Hij nam al onze geheimpjes mee naar zijn graf,ik weet,daar zijn ze veilig

Dit was mijn verhaal !!!

hierbij een foto van de urne die m'n vrouw heeft gemaakt voor Tars



Groet,
Xerofyt

heel mooi,maar toch nog altijd droevig !!!
ik had zijn urne,helaas niet meer ,ik mis hem!!!

We hebben kosten noch moeite gespaard, maar het heeft niet mogen baten. Bo is ingeslapen. Hij was amper 7,5 maand jong.
Kijkend naar de overkant........


Xerofyt

wat een prachtig diertje xerofyt , het heeft helaas zo moeten zijn, maar zo jong nog, wat een verdriet , heel veel sterkte.

en de kleine valentijntje zo lief! ook voor jou heel veel sterkte vergeetmijnietje.