Ik zit hier al een poosje met een kuisvrouw van Pakistaanse origine. Goed en braaf. Gelukkig maar.
Maar we verstaan elkaar niet, géén woord, maar over haar werk valt niets aan te merken.
Ze meldt zich wel regelmatig ziek. Soms zit ik een maand zònder kuisvrouw.
En ik moet overal helpen, omdat zij mij niet verstaat. Soms is het rapper zelf gedaan dan uitgelegd.
Het is tegenwoordig al vreemd dat de klok slaat, maar Nederlands leren is van het goede ietsje te veel.
Ik heb al iemand anders gevraagd, maar ze hebben geen Vlamingen of tenminste geen Vlaamssprekende werkvrouwen in dienst.
Wat moet je dan ...? Er zit niets anders op dan te aanvaarden en zelf Pakistaans te leren.
Maar na een een tijdje krijg je misschien een Turkse, Afghaanse, Marokkaanse of een Afrikaanse op uw dak,
Begin dan maar beter al die talen op voorhand te leren ..., voor alle zekerheid.
Er zijn nochtans genoeg Vlaamse vrouwen die dit soort werk (zij het uit noodzaak, of om een andere reden), willen doen, maar ze geraken bij een poetsdienst blijkbaar niet aan de bak. Dan gaan ze maar in 't zwart werken, maar ja, dan zijn ze niet verzekerd. Een ongelukje is rap gebeurd, en daar zal je als werkgever dan maar voor opdraaien, plus de boetes die eraan vasthangen betalen.
Ik wil het wel riskeren, maar waar ga ik die vinden??? Ze lopen er niet mee te koop.
Dat de Belgen niet (meer) willen werken is gewoon een gigantisch fabeltje, gevoed door mensen die een job hebben, maar jaloers zijn op werklozen, omdat dat een groep is die geld krijgt zonder er iets te moeten voor doen.
Ergens kan ik wel aannemen dat het eigenlijk wel zotten zijn die nog willen werken, want voor werken wordt je gestraft, zowel in uw loon of wedde, als in uw pensioen. En zwartwerkers krijgen natuurlijk helemaal géén pensioen, hetgeen nogal logisch is natuurlijk.
En tenslotte is voor sommige werklozen het verschil tussen het inkomen als werkloze en het inkomen als werkende, soms uiterst miniem. Dan is het ook weer niet meer dan normaal dat zij er de brui aan geven.