Columns & kolder

Nattigheid?

Gestart door A Claude op 02 okt 2026, 06:26 2 berichten 744 keer gelezen
A Claude Startte dit onderwerp 02 okt 2026, 06:26 25 berichten
NATTIGHEID
Ja, er zijn loodgieters die meer verdienen dan een huisarts. Sommigen zijn heel handig in het witwassen van hun handen in onschuld. Lekkende kranen vervangen ze naar hartelust door veel duurdere, nee beste klant, dat zijn de prijzen, ben helaas het prijsticket verloren onderweg, maar vertrouw mij, ik zal je geld niet verspelen, je geldkraan blijft kurkdroog, Maar hij liegt, het blijft dweilen met de kraan open, want oeps ze hebben hun ontstoppersmachine thuis vergeten en glimlachen: "ik ben even weg mijnheer, tot binnen een half uurtje." Je kijkt naar de wandklok en je wordt nerveus want de minuten tikken weg, nu reeds een werkuurtje extra en verplaatsingskosten, en op het moment dat je hem wil telefoneren klinkt de voordeurbel enthousiast drie a vier keer na elkaar.

En ja, de beerput wordt geledigd, onze beurs weldra want ook de radio moet aan en uiteraard werkt de man op zijn duizenden gemakjes.

Na het werk neemt hij plaats aan de keukentafel en spreekt mij autoritair aan: "Kan je cash betalen mijnheer? Anders wordt het voor jou een dure factuur."
Ik speel het spel plots mee: "Nee, ik heb momenteel geen contant geld in huis, doe maar die factuur mijnheer de loodgieter." De man kijkt geïrriteerd:"Kan ik na het weekend terugkomen? Ik heb liever dat je zo betaalt, ik schrijf je nu reeds een kort prijsbestek."

Na een rustig zonnig weekend gaat maandagochtend de bel thuis. Ik trek mijn allerdroogste gezicht en steek meteen van wal: "Loodgieter, je rekent twee werkuren meer aan en vraagt een monsterbedrag voor dat ontstoppingswerk, dat betaal ik niet, sorry!"
Maar de man is niet alleen handig maar ook heel mondig, hij wringt zich als een tuinslang in alle bochten en ik voel de nattigheid al. Ik zeg hem dat er geen volgende klus komt en dat ik dus ook geen reclame voor hem ga maken.
De loodgieter geeft geen duimbreed toe, ik betaal hem en hij druipt af...
Afbeelding
A Claude Startte dit onderwerp 07 okt 2026, 06:57 25 berichten
CLOCLO IS HOMO?
Vroeger, toen ik nog een jongetje was, kreeg ik soms extra aandacht van oudere mannen. Ik stelde mij er geen vragen bij maar mijn ouders wel. Toen ik op mijn tiende voor het eerst een pretpark bezocht, zat ik naast een stinkende grijsaard klaar voor een rit in de achtbaan. De man begon te babbelen met mij, vriendelijk, te vriendelijk en plots voelde ik zijn hand op mijn dijen, wat ik bijzonder onaangenaam vond. Ik schreeuwde het uit van angst maar mijn ouders dachten dat ik bang was van de pretparkattractie en bleven wuiven naar mij. Toen de lijdensweg eindelijk gedaan was liep ik huilend naar papa en mama. Was ik dan toch een mietje?

Op mijn achttiende, toen ik vanwege mijn storend rebels gedrag op drie jaren tijd negen scholen had afgeschuimd, kwam ik in het beroepsonderwijs terecht. Terwijl ik drie jaar Latijn-Grieks heb gedaan. Ja, dat was over en uit, gelukkig had ik in de nieuwe school een vriend, Gerrit, die uit hetzelfde adellijke nest was gevallen. Gerrit zat graag naast mij in de klas maar op een kille winteravond op het schoolplein kwam hij dicht naast mij staan, veel te dicht en jawel onverwacht probeerde hij me te kussen. Ik gaf hem meteen een schop in zijn edele delen. Gerrit pufte van de pijn en excuseerde zich: "Claude, ik dacht dat je net als mij voor de jongens was, ik heb wellicht verkeerde signalen ontvangen, sorry!" En ja, ik pakte mijn boekentas en zag Thomas, de leider van een gedrogeerde schoolbende onze richting uitkijken. "Verdorie" dacht ik.

Een tiental minuutjes later zat ik samen met dertig leerlingen in de klas, de chauffage stond aan, het was de les geschiedenis, deze keer over onze verre voorouders. En plots zongen drie etters van de bende van Thomas: Cloclo is homo, Cloclo is homo"

Ik verroerde eerst geen vin, stond rustig op en wandelde naar het groene schoolbord. Daar nam ik een wit krijtje en knikte naar de leraar geschiedenis, die knikte vriendelijk terug en deed een stapje naar achter.

Langzaam schreef ik: "Claudius homo sapiens est et non urinat in ventum"

De leraar Geschiedenis knikte alweer begripsvol en vertaalde deze Latijns uitdrukking voor de hele klas: "Claudius is een wijs mens en plast niet tegen de wind in"
De hele klas brulde van het lachen en bevrijdend, de kopstukken van Thomas' bende zaten immers met de mond vol tanden. Sinds die dag ga ik niet meer door het leven als een homo erectus maar wel als een homo habilis: handige man.