Fijne meneren zijn het, ze hebben weer wat beslist! Hebt je het gehoord wat ze nu alweer beslist hebben? Hoe is het om de liefde Gods mogelijk. Het zijn de lievelingszinnen die wij in dit land gebruiken. Ongelooflijk wat ze allemaal beslissen, onvoorstelbaar wat ze allemaal bedenken. Geen zinnig mens kan de verbeelding opbrengen, hij gelooft het niet als je hem vertelt wat ze nu weer uitgevonden hebben. Wie ‘ze’ zijn, kan van keer tot keer variëren maar het zijn in ieder geval al degenen die ze in dit land enige macht of enig gezag toebedeeld hebben. Het kunnen de ministers zijn, de kabinetsraad, de bestendige deputatie, de raad van bestuur, de toezichtcommissie, het schepencollege maakt ook veel kans, wat een idioten daarin zitten, niet te geloven, je raadt nooit wat ze nu weer geformuleerd hebben.
En dan zeggen dat er in dit land zoveel heldere denkers zijn, zeggen dat al de oplossingen zo maar voor het grijpen liggen! Alleen liggen ze altijd tenminste één echelon lager en daar zit hem de fout, daar zit hem de fatale ondergang van dit land. Dagelijks maakt de hiërarchie de ongelooflijkste fouten terwijl het basispersoneel op zijn stoeltje de dingen volmaakt helder zit in te zien. Je hebt er geen idee van hoe dit land door totaal onbevoegden gedirigeerd wordt, terwijl de experts juist één verdieping lager zitten. De tragische constructie van dit land.
Soms zijn het ‘ze’ niet eens, het kan er ook maar één enkele zijn ,het kan de directeur zijn. Weet je wat hij nu weer bedacht heeft? Weet je wat hij gisteren op de vergadering gezegd heeft? Je mag drie keer raden. Natuurlijk raadt niemand het, geen personeelslid is zo idioot om op die gedachte te komen. Hij zei toch zeker dat er voortaan… moet je niet vragen wat voor kansen een directeur-generaal maakt om ooit iets zinnigs te bedenken of uit te vaardigen. Hoe hoger je in dit land gezeteld bent, hoe onwaarschijnlijker je stommiteiten zijn. Het kan soms ook één enkele 'ze’ zijn doch dat komt, ondanks alle goedbedoelde emancipatie toch nog maar zelden voor. Trouwens, zij die daarboven geraakten, zullen het weten ook! Hier of daar wel eens een vrouwelijke minister of een staatssecretaris die op de televisie iets komt zeggen. Hoe bestaat het dat een heel departement, hoeveel mensen zitten er al in het kabinet alleen al niet? Dat daar niet één van hen op het idee komt om de lagere echelons eens te raadplegen en om eens Etienne of Lowie of Maria aan het woord te laten. Jaja, die zitten al in een vakbond, ik weet het, maar dat is ook al een macht op zich, daar is het al precies hetzelfde, maak je maar geen illusies, de gewone man wordt ook daar nooit gevraagd, vergeet het maar. En die weten het nochtans, die zitten met de oplossing op hun schoot en ze raken ze aan de straatstenen niet kwijt. Je moet dom zijn om niet te zien waar het paard gebonden staat. Maar neen, ze zoeken ergens anders natuurlijk. Ze zoeken waar het niet ligt. Ze vergaderen, ze vergaderen en daarna zeggen ze van alles en het slaat nergens op. Als het onmiddellijk lagere echelon de zaken in handen had, je zou in dit land nogal eens wat zien, daar bleef geen enkel probleem meer over. Zelfs Lowie, daar helemaal beneden, awel Lowie helemaal op zijn eigen, die lost de zaken op. Hij kent de dossiers niet, want dat is ook weer zoiets, de dossiers, ze hebben altijd dossiers, awel Lowie weet niet wat er in die dossiers staat, Lowie heeft geen dossiers van doen, hij lost de zaken zo op, met zijn intuïtie alleen. Hij zegt: “gooi die formulieren maar in de vuilbak, schaf die lijsten maar af en je gaat eens zien hoe het allemaal vijf keren zo snel verloopt.” Voilà, zo simpel was dat en Lowieke wist het.
Ik denk dat de averechtse constructiefout de ondergang van dit land is. De juiste oplossingen liggen altijd één etage lager dan daar waar ze gevonden moeten worden. De benoemingen zijn ook altijd één verdieping te hoog gedaan. Nu zit daar iemand die het niet weet terwijl zijn ondergeschikten het al lang allemaal door hebben. En de administrateur zou eens tussen het grondpersoneel moeten komen zitten. Daarboven op die wolk, daarboven in de lucht ergens, dat is gemakkelijk, dat kan ik ook. Maar met zijn twee benen op de grond, dat is iets anders, hé kameraad. In die ivoren toren met een secretaresse of vier en met een privé-secretaris en hoeveel man loopt daar nog allemaal bij rond? Neem dan Lowie alleen, met één secretaresse en het loopt perfect. Of Sonia met één goeie dactylo die precies weet wat er uit een computer kan komen en het winkeltje draait en het kost tien keer minder. Heb je het communiqué van de laatste zitting van de Raad van Beheer gehoord? Je moet maar op het idee komen. En je moet het lef hebben om het te zeggen. Formidabel, hé. Als iedereen die in dit land iets betekent, maar eens de kans kreeg om één verdieping lager clandestien gedurende één dag de voor de hand liggende oplossingen te gaan beluisteren, we waren prompt door alle ellende heen. Maar ja, ‘ze’ zullen het wel voor het zeggen blijven hebben daarboven in de lucht.
