Hilarische feestdagen

Goede wensen zijn iedere dag een openbaring voor hen die ze aangeboden krijgen !

De beste wensen voor alle mensen !!!

Het is tegen mijn gewone doen in, maar nu doe ik het toch !
"De beste wensen voor de komende feestdagen" en "Zalig en gelukkig Pasen 2005" voor 't geval dat ik dat laatste zou vergeten.

Eigenlijk kan ik Carmen bijtreden in haar treurdicht; ik moet niet hebben van reklame van vér vooruit... tegen de tijd dat de feestelijkheden aanvangen zijn die prularia doorgaans hopeloos verouderd ofwel helemaal al achterhaald. Een "goede nacht gewenst" is mij veel aangenamer dan nu al (in gedachten) "Innige deelneming" te scanderen. Ik weet het, ik moet ééns gaan... maar hopelijk nog niet te vroeg. Op dit forum zitten mij nog teveel "goede" vrienden...

TLL

Carmen kan zeker gelijk hebben. Maar dan vind ik het toch niet gepast om dat nu juist onder die tekst van Kwezel te zetten. t Bederft heel de sfeer.

TOCH VOOR CARMEN!!!! Met de WOORDEN van ONS KWEZELTJE !!!.



MAG DE PRINS VAN VREDE U ALLEN OVERVLOEDIG ZEGENEN! PRETTIGE KERSTDAGEN EN GELUKKIG NIEUWJAAR!

Met deze trek ik me weg van dit GROEPJE,want ik heb de indruk dat men hier niet kan verdragen dat iemand anders reageert dan dit eliteclubje
Ik dacht dat je bij seniorennet de kans had om je met je eigen mening te uiten.Ik heb dat hier nu al de tweede keer voor
Dus blijf ik hier beter weg
Ik hou nochtans van kolder en ben hier met veel interesse naar de goei schrijvers komen luisteren,waant jullie hebben wel wat te zeggen en jullie zeggen het met veel humorgevoel...dacht ik..


Allez,m'n beste wensen voor kerstmisIk zoek een ander groepje op

Zandmannetje bedankt voor je geschrijf

Ik weet niet hoe carmen van de PfaFs is ,ik kijk er nooit naar en ik heb een zeer humorvol en gelukkig leven
En ik ben niet gewoon van ruzie te maken,maar op een amusante wijze mij mening te zeggen

Wel beste Carmen,
hier is niemand die jou zal beletten, om op een amusante en humorvolle wijze hier je schrijfsels te deponeren. Graag zelfs, hoe meer zielen hoe meer vreugd!
Maar doe het dan ook, want het epistel waarover het nu handelt kan je daar bezwaarlijk onder rangschikken, vind je zelf ook niet?
Graag zal ik een humoristisch stukje van jou lezen, maar bespaar ons van kotsgelijke dingen zoals voorgaande...

Een mens lijkt soms moeilijk met vrijheid en vrede om te kunnen gaan. We hebben dat ook niet echt goed geleerd. Vroeger hadden we meer respect voor autoriteiten en waren aan de geldende regels gebonden. In het dagelijks leven zijn we ons van onze rechten, maar vooral ook van onze plichten bewust. Steeds meer proberen we ons nu aan dat gezag te ontworstelen. Anarchie uit zich in uitbarstingen van geweld,vandalisme en kwetsende woorden. Niet voor niets staat het onderwerp veiligheid hoog op de agenda van de politiek. Met al die zogezegde vrijheid voelen we ons niet prettiger en gelukkiger in onze samenleving. Vrijheid op deze manier geïnterpreteerd gaat voorbij aan de ware bedoeling van vrijheid. Vrijheid is een grondrecht van ieder mens. Vrijheid is slechts mogelijk als ieder mens die vrijheid op de juiste wijze in praktijk gaat brengen. Daar hoort ‘eigenverantwoordelijkheid’ deel van uit te maken. Je verantwoordelijk voelen voor je handelen en daarmee ook voor de consequenties. Daar hoort respect voor je medemens, maar ook voor de dieren en de natuur bij.
Een andere levenshouding van betrokkenheid, tolerantie en liefde voor al wat leeft is de sleutel tot ware vrijheid. De huidige onverschilligheid schept de ondergrond voor de problematiek waar we de oplossingen maar niet van kunnen vinden.
Verandering van binnenuit, vanuit de mensen zelf is noodzakelijk om het tij te keren. Door je bewust te worden van je eigen verantwoordelijkheid en jezelf wezenlijk te gaan veranderen draag je je steentje bij aan een vreedzame samenleving. Vrijheid komt dan van binnenuit, vanuit liefde voor al wat leeft. Er is dan aan de oorzaak gewerkt, waardoor de symptomen als agressie en onveiligheid ook sterk zullen gaan verminderen. Met elkaar kunnen we dit voor elkaar krijgen.
We spreken veel over vrede, vooral met betrekking tot gebieden waar oorlog gevoerd wordt. Leiders van grote mogendheden pretenderen vredestichters te zijn door met geweld, die zogenoemde vrede af te dwingen. Op gewelddadige wijze worden machtswisselingen afgedwongen en worden in plaats van vrede economische belangen voorrang gegeven.
Achter de schermen spelen de hoofdrolspelers hun eigen spelletjes en alles draait in wezen om macht en geld. Onder het mom van vrede worden volken misleid en onder valse voorwendselen slachtoffer van deze praktijken. Dit is ook geen echte vrede in de ware zin des woord. Vrede is wat iedereen wenst, althans dat beweert men. Dan is het wel noodzakelijk om op een andere manier naar vrede te gaan kijken.

Wat bedoelen we met vrede en hoe kunnen we werkelijke vrede bereiken?

Vrede is een prachtig geschenk van het leven, dat begint in het hart van ieder mens. Vrede komt van binnenuit en kan dus niet van buitenaf opgelegd gaan worden. Je kunt iemand geen vrede opdringen als deze mens daar op geestelijk niveau nog niet aan toe is. Vrede is het gevoel van licht en liefde, dat vanuit het hart zijn uitstraling naar de buitenwereld heeft. Door bewustwording van je ‘Ware Zelf’ kun je weer contact maken met die lichtbron en de universele liefde in je leven toe gaan laten. Als je zelf vervuld bent van liefde, zul je daar ook naar gaan handelen. Je gedachten zullen gericht zijn op een andere manier van omgaan met elkaar nl. vanuit respect voor al wat is.

Spijtig, zeer spijtig...
Dat er dezer dagen allerlei profetiën de kop opsteken. Ik zal ze niet tegenspreken, het is gericht tot die welke niet beter weten. Ik ben mij maar één indachtig nl. " de koude en donkere dagen voor Kerstmis"; al die andere kunnen mij gestolen worden.
Je zou dit, of je zou dat... en als... allemaal dreigmomenten die je het leven zuur kunnen maken. In dag- en weekbladen wordt daarbij niet geschuwd om namen én titels te verzinnen van uitspraken en geschriften gedaan door zgn. eminente geleerden van "all over the world". Maar toevallig zijn er geen bij van bij ons uit de geburen. Hij of zij zou van mij nogal een oplawaai kunnen krijgen, en daar blijken die "cfr's" wel beducht voor te zijn. Daarom komen zij uit de verre vreemden met hun uitspraken. Die vermeende zij's hebben dan ook nog klinkende eretitels aan hun habijt hangen. Nee, niet Jos, Peer of Sus maar Professor, Ingenieur of weet-ik-wat-geleerde, want Peer Jan of Mieke komt daarbij niet aan het woord... te simpel. Het moet iemand zijn uit een bedenkelijke universiteit ergens op een godvergeten eiland die ons kond komt doen over onheilspeilingen die ons boven het hoofd hangen. Al hebben die Harvard of Oxford gedaan, het zal mij een worst wezen wat zij ons verkondigen. Of ik dat zelf niet had kunnen verzinnen ? Ja toch... maar van mij wordt zoiets niet aangenomen. Was ik nu maar Sinterklaas geweest of die Coca-Colagezinde Finse witheer in zijn rood pakje, ja dan had ik misschien nog geloofwaardig kunnen overkomen.
Nee, mij is misschien het onbekende toegewezen... mijn naam is Haas. Tegen Pasen heb ik misschien nog een kans; die haas heeft geen naam en komt dan nog opzetten in een periode waarin iedereen het lentegevoel al tussen de ledematen heeft ervaren.
Worden de donkere dagen rond Kerstmis daarvoor niet misbruikt ?
Ik heb er het raden naar... al bedenk ik me wél, wat voor ons -kortstondig- voorvalt; hoe zou dat overkomen bij hen die grosso modo een half jaar in het donker moeten leven, nabij de poolcirkel bv. ?
Die hebben daar geluk, het poollicht én de aardstraling zorgen er wél voor dat die profetiën daar in de ether verstrooid worden en niet de filosofisch denkende intergonout benevelen... Weer een peinzer minder...
TLL

Heb je ook wel eens, dat je alles even zat bent, dat de dagelijkse sleur je teveel wordt, dat je smacht naar rust en iets leuks, maar dat vakantie er niet in zit ?
Misschien vind je het dan een goed idee jezelf weer in een betere stemming te brengen door een simpele meditatie/visualisatie oefening te gaan doen. Het voordeel is dat je er de deur niet voor uit hoeft en het slechts een korte tijd vergt om dit doel te bereiken.
We zoeken voor onze geluksbeleving de prikkel vaak buiten onszelf en het liefst ver weg. Het spreekwoord ‘wat je ver haalt is lekker’, schijnt voor veel mensen nog steeds op te gaan.
Natuurlijk is het leuk om er op zijn tijd eens op uit te trekken en kan een activiteit buiten de deur tot grote vreugde en voldoening leiden. Daar is ook niets mis mee, alleen zijn we een beetje vergeten, dat geluk in principe binnenin jezelf te vinden is.
Voor veel mensen breekt de vakantieperiode aan. Een tijd waarin we kunnen uitblazen van alle vermoeienissen en ons weer op kunnen laden om onze dagelijkse beslommeringen straks weer fris op te kunnen pakken.
Eigenlijk is het de bedoeling jezelf tijdens deze periode van rust eens van alle ballast te ontdoen. Gedurende de normale werkdagen zijn we vaak druk in de weer, waarbij we onszelf niet of te weinig bewust zijn van waar we mee bezig zijn in ons leven. Het leven raast aan ons voorbij. Rennen, even dit, even dat, druk druk druk. Dan is het eindelijk vakantie en rennen of vliegen we weer naar onze plaats van bestemming. Soms om uitgeteld aan het strand of zwembad uit te gaan liggen blazen of om aan een of andere sportieve activiteit mee te doen of rondreis te gaan beginnen. In het laatste geval kom je vaak aan het eind van je vakantie nog vermoeider thuis dan dat je van start ging.
Ook op vakantie gaan is een vermoeiende aangelegenheid. Je lichaam en geest ondergaan allerlei veranderingen. De reis, de andere plek, de nieuwe indrukken, nieuwe mensen, ander eten, het zijn allemaal energieën die op je inwerken, vaak op onbewust niveau.
Je zou dan ook redelijk uitgerust en fit op reis moeten gaan om er maximaal van te kunnen genieten. Het is zelfs zo dat mensen vanuit een druk bestaan in de rust van de vakantie vaak ziek worden. De overgang is te groot, het lichaam krijgt eindelijk de kans een signaal af te geven d.m.v. een ziekte en de balans kan niet in 1, 2 of 3 weken hersteld worden. Dus mensen, terug eventjes onze luie zetel in tot we op skiverlof vertrekken. Als dat niet goed uitgerust is, dan weet ik het niet meer. Hopelijk komen we niet met gebroken botten terug, want dan hebben we dubbel vakantie! Euh, toch maar in Peer wat oefenigen gaan doen?

Daar zeg je zoal iets... rusten voor je op vacantie gaat. Ik zou willen dat dat kon ! Maar weet je, als ik rust dan gebeurt er niets; dan kunnen we nadien die vacantie wel op onze buik schrijven.
De planning alleen al bezorgt je kopbrekens. Folders doorbladeren met ronkende vacantieoorden van die en gene is daar al geweest, nee, laten we iets anders kiezen. Het is een nachtmerrie als je al die brochuurkes verzameld hebt enkel en alleen om de belekens die erin staan. Zoiets kan ook vacantie zijn, dromen van bestemmingen waar je nog nooit geweest bent; waar je waarschijnlijk ook nooit zal komen. Je ogen worden er moe van; niets op eentonig grijs recyclagepapier, nee... op helblinkend van drukinkt doordrengte foto's walmen door je neusgaten. Het zou vierdimentioneel moeten zijn, de walm van berghutten én glühwein in je neusgaten... pas dan krijg je de goesting weer te pakken. Nu zit je daarin colommetjes te vergelijken tot je uiteindelijk meent je voordeel te hebben gevonden. De kater komt nog als je je portemonaie aanschouwt; zo plat als een vijg na Pasen. Zal het dan toch een lening worden ?
En wat gedacht als je van plan bent om er met caravan of motorhome op uit te trekken ? Denk je dat je dan nog rust hebt ? Alles volsjouwen en voorraad inslaan, want in die koude skioorden kun je toch niet alles krijgen wat hier te koop is; je moet je op voorhand al zien te ravitailleren of je belandt ginder na enkele dagen als een stokvis op het droge.
Het belangrijkste waarvoor je op verlof gaat, mag je ook niet vergeten te checken; je gaat toch niet skieën zonder anoraks, hand- en voetschoenen, skistokken én de latten hé ? Als je erin onderlegd bent, ben je al gauw meer dan enkele dagen kwijt voordat alles weer tiptop in orde is. En dan stel ik me nog niet de vraag of ik zou kiezen voor kantenslijpen of waxen bij een hier ter plaatse commerciële sneeuwaansmeerder... want zij kunnen dat, je doen watertanden bij een vitrine met surogaatijspegels.
Ben je nog van plan te rusten, als je alle boordpapieren moet doorsnuffelen of die al dan niet vervallen zijn ? En, oh ja, een reisverzekering... verrek, moet ik nog vlug bij het kantoor langs om mijn meest gunstige annulatieverzekering af te laten sluiten; je weet maar nooit dat je na een aantal kilometer onverrichterzake moet omkeren... ( is mij al éénmaal overkomen).
Als ik van al die beslommeringen moet uitrusten kan ik pas op verlof vertrekken als mijn vacantiedagen om zijn...
Nee, rust jij maar voor je op je vacantiebestemming aankomt...
Ik zal in dat vacantieoord wel "wiederholen"...
TLL

Weihnachten An der Weiberhimmel.... De skihut barstensvol bezwete anoraks met sjaals en mutsen overal verspreid. Het bijna laatste tussenstation voor je weer vaste voet op aarde kan zetten. Nog een zootje ongeregeld strompelt met halfopen skischoenen de hut binnen, wankelend naar de toog en bestelt meteen een warme kop Glühwein oder einen kleinen Schnaps. Het moest buiten wel koud zijn nu de liften stilgevallen zijn. Wij zaten er al een behoorlijk lange tijd te apres-skiën en waren al doordrongen van menige Jagerthee oder einen Lumumba. Dat laatste mixje rum had mijn bedgenoot al duchtig beneveld; zij is het niet gewoon om alcoholische dranken tot zich te nemen. Wiegend op de deuntjes van de schrammelmusic begon ze waarrempel mee te lallen. Had ze al die jaren verzwegen dat ze ook Tirols kon klappen, terwijl ik altijd het woord moest voeren. Maar stille waters hebben diepe gronden zegt men wel eens... in dit geval diep ja... tot de bodem van de beker... Dat zou wat worden als wij hier nog naar beneden moeten; ik overpeinsde of het niet beter was onze latten hier te laten staan en de resterende afdaling te voet aan te vangen. 't Zou haar misschien opkikkeren, die ijzige en frisse berglucht. Nog een laatste druppel Schiwasser doorgespoeld en wij dus op weg. Stikdonker was het buiten niet, tussen de wolkenslierten door piepte mannekemaan ons schuinlachend aan. We moesten de piste wel dwarsen, de helling was iets te stijl om rechttoe-rechtaan af te dalen. Moet je ook eens proberen, met een dikke annorak en dito hose en die kloefkaffers van schoenen door de sneeuw te baaien. Na een vijftigtal meter voel je gewoon je benen niet meer; je doorploegt gewoon de zo mooi geprepareerde piste. Nu begrijp ik ook waarom die sneeuwpullies tot laat in de nacht de pistes opnieuw bewerken om er 's anderendaags onberispelijk uit te zien. Alles goed en wel, aan het dalstation kwamen wij wel aan als besneeuwde yeti's; met vallen en opstaan belandden wij tenslotte toch nog aan onze auto. Moest wél mevrouw op de voorzit helpen... ze kon niet meer recht.
De volgende keer leg ik er Stroh onder, i.p.v. erin...
TLL

Vakantiedagen mogen toch ook gerangschikt onder feestdagen?
Dan is het volgende hier dus op zijn plaats.
Het is wel al enkele jaartjes geleden...
Mijn echtgenote vloekte mij uit, maar wat kon ik daar nu aan doen? Een goeie week geleden was ik de caravan gaan ophalen uit de bergplaats, sindsdien stond hij aan de deur.
Om vanbinnen en vanbuiten eens goed gereinigd te worden.
De voorlaatste dag alles erin gestouwd, en we gingen rustig vertrekken rond het middaguur, dan is het even wat kalmer op de baan.
Eens zover, koppel ik de de caravan aan de auto, nog een laatste checking en lap!!! Eén achterlicht brand niet, ook het pinklicht doet het niet. Op dat moment vloekte ze "Kon je dat nu allemaal niet op voorhand nagezien hebben?" Er kwam zelfs nog iets achter, dat klonk als kaffer of zoiets...
"Wat kan ik daar nu aan doen, wanneer ik hem gaan halen ben verleden week was alles prima in orde!"
Bij nazicht blijkt, dat de koperen contacten doorgeoxydeerd zijn.
Na heel wat kunst-en vliegwerk, en bijna 2 uren later kunnen we vertrekken. Niet ver echter, want wat is die hoge fluittoon nu weer in de motor?
Motorkap omhoog, jawel, de ventilatorriem slipt door. Met die hogere trekkracht die de motor moet leveren komt er meer druk op te staan.
De alternator loszetten en bijspannen bracht geen zoden aan de dijk, dus nog eerst langs de garage voor een nieuwe riem.
Gelukkiglijk verstonden ze daar reden, en begonnen ze er meteen aan. Zodat we toch nog konden vertrekken, juist na het spitsuur, 's avonds...