Anekdotes...

Zandmannetje... In de vlucht even je blog bekeken... niet echt iets bijzonders. De fotootjes ken ik ergens van, en al het overige -in de vlucht- zonder aandacht doorbladerd zocht ik naar een "gastenboek"...
Ik mag dan wel een "rare vogel" genoemd worden binnen Sen.net., maar van dergelijke vogel heb je nog geen handschrift. Niet dat dit écht nodig is, maar een gastenboek -da's vrijwel het enige dat ik in blogs wil aantreffen- is wel cruciaal om kolderieke teksten, die tenslotte tot bepaalde nieuwe items leiden. Mij heb je dus nog niet op zo'n kladboekje ontvangen. Het zal wel even duren, want uitgerekend aan bladvulling wil ik je blog niet opzadelen. Ik kan niet, wat Kwezel wél zou kunnen, dat neerschrijven met verhaal én foto om diets te maken hoe goed je blog in mekaar steekt. Oude wijn behoeft geen krans, wél ?
Na dit gebrabbel ga ik me, weer even, toeleggen op "Flanders Fields"... in een andere frequentie onder andere mogelijkheden. Het is tenslotte de herdenkingsdag van wat in 14-18 gebeurde...
Nu maar wachten op de volgende oorlog...

Vroeger ja,vroeger komt niet terug,jammer zoals het nu er aan toegaat,de mensen voelen zich niet meer veilig op straat,laat staan dat ze kinderen 'avonds nog laten gaan.Vroeger,ik ben in A'pen zuid groot gebracht en woon nog in de stad.Wij de kinderen van gisteren konden nog heel veilig en plezant 'avonds laat op straat gaan,de matrozen liepen er rond stront bezopen(sorry)helemaal geen probleem,we kregen nog wat centjes en nogal veel want ze waren te zat.De rosse buurt was ook helemaal geen probleem konden we gerust door wandelen en als kind toen wist men toch niet beter en al die gekleurde lichten waren zo indrukwekkend.Het was de tijd van de zuiderdokken,het noorderdok,het noorkasteel de zee van Antwerpen,de Wezenberg niet vergeten,ja,er was niet veel lux maar we waren gelukkige kinderen met een gedisplinineerde opvoeding.Zelf ben ik de oudste van 7 kinderen,gekibbeld ja hoor,maar als er iets was we stonden klaar voor mekaar.Vervelen kenden we ook niet,we hadden genoeg fantasie om te knutselen soms met de stomste dingen die we vonden.Heerlijk toch dat we dat gekend hebben.

Steeds meer krijg ik het stilzwijgende, maar stellige vermoeden dat wij toch eigenlijk echte gelukzakken zijn, wij senioren van Pascal Vyncke.
Want nog maar kortelings hebben wij er een persoon bijgekregen waarop we nu eens echt fier mogen zijn!
Een wereldreiziger die al alles gezien en meegemaakt heeft, de meeste BV's van binnen en buitenland kent alsof het familieleden zijn, van alle markten thuis is, als tussendoortje biologie leraar geweest is, en verblijdt ons simpele zieltjes nu met berichten over zijn doen en laten waarvan we alleen maar perplex kunnen staan.
En hoeven wij daarvoor de geldbeugel boven te halen om het één of andere obscure tijdschrift aan te kopen? Neen!
Alleen maar spijtig dat ik zo bitter weinig van zijn gevatte humor begrijp, maar- en dat realiseer ik mij ten volle-, is te wijten aan een gebrek in mijn opvoeding.
Want zeg nu zelf, het heeft mij drie volle dagen gekost om zijn eerste grap te doorgronden.
Brigitte Bardot nu moet dus gelezen worden als B.B.nude?
Hahahah, een echte giller!
Sorry hoor, ik heb nu eenmaal altijd een vooroordeel gehad tegen dikke nekken, maar ik gun ze ten volle het forum, bij deze trek ik mij dus terug, sans rancune!
De mooiste en beste verhalen die hier geschreven werden zijn inmiddels toch al verdrongen naar de vorige pagina, om plaats te maken voor geleuter.

Geachte zandmannetje,

Ook mijn hart bloedt, geachte collega, zandmannetje. De kolder gaat hier naar de teelballen. Ik heb anders wel, ook al in geheimschrift, aan deze codeschrijver, min of meer laten weten, dat columns en kolder een, zoniet hét uithangbord is van het seniorennet. Tot nu toe werd ons net nog een beetje als serieus genomen, dank zij mijn en anderen hun sublieme en prachtige teksten. Bescheidenheid is ook niet mijn sterkste kant. Maar, dat weet U onderhand wel.

Ik doe geen afbreuk aan de code-teksten van deze mijnheer de geheimagent/wereldreiziger en BV-kenner.Hij mag het mij echter niet kwalijk nemen, dat ik er echter de scrotum -en zijn inhoud- van begrijp.

Misschien moeten wij de lieftallige helpende hand vragen van een of andere moderatrice om ons uit de nood te helpen. Eentje die die codetaal wél verstaat. En, zoals ik al heb voorgesteld: geef die OO7 een eigen hoekje, ver weg van ons heiligdom. Iets dat zelfs in het verleden werd gerespecteerd door de adel en aanverwanten.

Met opper/ echte/ groeten,

Ed

Alles mag op columns en kolder , beste pibro. Er staan zotte teksten en heel mooie verhalen op. Teksten, die met, en uit het hart geschreven zijn. Maar het moet leesbaar blijven. Neem mijn vorige bijdrage aub niet té ernstig.Het is misschien wel een "zotte posting". Alhoewel, met de zotste tekst kan men ook wel eens de waarheid schrijven!

Een voorstel, enkel Columns hier en de kolder verwijzen en verplaatsen naar het SeniorenNet Café al hoort Kolder ook hier in deze rubriek thuis...

Waarom iets veranderen dat goed is, tilly? Voor mijn part mag het blijven zoals het is. Het gaat hier enkel om de leesbaarheid van de teksten,niet direct over de inhoud ervan. Voor Chatberichten is het hier bv. geen aangewezen plaats. Daarvoor bestaan er andere kanalen. Natuurlijk leg ik mij neer bij het oordeel van de andere pennenvrienden die hier al jaren schrijven. Ik kan mij echter goed voorstellen, dat die het niet plezierig vinden om hun "schrijfsels" onderbroken te zien door nietszeggende, onleesbare en onbegrijpelijke teksten. Hoe goed en hoe humoristisch die ook bedoeld zijn.

Ed

Dit is zoals in het leger: tactiek.

Gooi een knuppel in het hoenderhok en de kippen vliegen plots uit elkaar als een gek.

Er ontstaat chaos, verwarring.

De gefrustreerden onder ons, die niet tegen die tactiek kunnen, blijven weg.

Zo komt er één voor één een eind aan de schrijvelarij.

Stilaan komen ze bij het hoofd terecht, en onthoofdt een land, dan is het geen land meer maar eentje zonder orde en gezag.

Geen gezag, geen kolder en columns meer!

Is toch mooi carambol gespeeld of niet?

K-w-e-z-e-l die alleen de pm nog gebruikt.

Wat "pm" ook moge beduiden 7 Post-memorie ? "Pis-manneke"... ?
Er werd in een van de vorige postings over codetaal gesproken, wel dit is er zo'n deel van. Nu kan men wel zeggen dat "pm" een dagelijks jargon is binnen de computerbranche, maar wat heb ik daaraan ? Senioren mogen dan al eens vergeetachtig zijn, niet ? Waarom dan afkortingen gebruiken als een letterke of lettergreep méér in electronische post niets uitmaakt ? Misschien moet ik Stone ergens gelijk gaan geven, zij het niet in codetaal of geheimschrift of ander gebrabbel; ik kan ook in morse-tekens of telegrafie mijn zeg doen. Noem dit dan codetaal als je wil, neem er een handleiding bij en je kan die boel toch ontcijferen, ontletteren. Op deze manier vul je dan hele namiddagen op, in plaats van op koeterwaals je hoofd te breken.
Als de moderators dit forum willen opsplitsen, omwille van..., mij niet gelaten. Ik zit nu toch al met een "dipje", dus als men mij -stilzwijgend- wil verwijderen, kunnen ze dat op die manier incognito het beste doen. Verander, pas aan, reorganiseer, fuseer of liquideer... Dit zijn toch de modewoorden van tegenwoordig. 't Is een trend die onze beleidsmensen zelfs niet kunnen tegenhouden. En daar ik zelfs geen aandeelhouder (tenzij van mijn eigen aandelen) ben in SeniorenNet, moet men van mij ook geen inspraak verwachten. Als buitenstaander dus kan ik enkel kritiek leveren, suggesties doen, hinten aanbrengen of steken onder water uitdelen. Schiet dus niet op de pianist als mijn muziekje je niet aanstaat. Voor mij is het een kleine kunst de knop om te draaien, en ik veronderstel voor onze medeschrijvelaars hetzelfde. Tenslotte hebben wij, de échten, Columns & Kolder, gemaakt ! Nu er jongeren en allochtonen komen opdagen zullen wij ons wel aanpassen of opkrassen...
De bestaande imams of pastoren kunnen dan blij zijn dat hun kerk of moskee ontvolkt geraakt. Een lege zaal geeft de beste echo ...

ED. schreef:Alles mag op columns en kolder , beste pibro. Er staan zotte teksten en heel mooie verhalen op. Teksten, die met, en uit het hart geschreven zijn. Maar het moet leesbaar blijven. Neem mijn vorige bijdrage aub niet té ernstig.Het is misschien wel een "zotte posting". Alhoewel, met de zotste tekst kan men ook wel eens de waarheid schrijven!

Mag dit hier staan ED ?? Heb het gekregen deze morgen van mijn tienjarige dochter .Waar ze het heeft afgehaald weet ik niet ,dus
weerom geen auteur

Een verhaal
Zand en Steen

Een verhaal vertelt over twee vrienden die door de woestijn liepen.
Op een moment tijdens de reis kregen ze ruzie en de ene vriend sloeg de
ander in het gezicht.

Degene die geslagen werd was gekwetst, maar zonder iets te zeggen schreef hij in het zand:

'VANDAAG SLOEG MIJN BESTE VRIEND MIJ IN HET GEZICHT.'

Zij liepen verder totdat zij een oase vonden, waar zij besloten een bad te nemen.
Degene die was geslagen, raakte vast in modder en dreigde te verdrinken,
maar de vriend redde hem.

Nadat hij was bijgekomen, schreef hij op een steen:

'VANDAAG REDDE MIJN BESTE VRIEND MIJN LEVEN.'

De vriend die had geslagen en zijn beste vriend had gered vroeg hem:
'Nadat ik je had geslagen, schreef je in het zand en nu schrijf je op een steen, waarom?'

De andere vriend antwoordde:

'Als iemand ons pijn doet moeten we het in zand opschrijven waar de wind van vergeving het kan uitwissen.


Maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen.'

LEER OM JE PIJN IN HET ZAND TE SCHRIJVEN EN OM JE GOEDE ERVARINGEN IN STEEN TE GRAVEREN.

Men zegt dat er een minuut nodig is om bijzondere mensen te vinden, een uur om hen te waarderen, een dag om van hen te houden, maar daarna een heel leven om hen te vergeten.

Stuur dit naar de mensen die je nooit zult vergeten en stuur het ook naar degene die het aan jou verzond.
Het is een kort bericht om hen te laten weten dat je hen nooit zult vergeten.

Groeten yves

TLL
IMHO: Naar mijn bescheiden mening.

AFAIR: en, voor zover ik mij herinner

AFAIC: ook, wat mij betreft

AFK: Blijf eventjes weg van het toetsenbord

BTW: trouwens

NM: Laat maar/Trek het je niet aan

HTH (HAND): Ik hoop dat dit je helpt. (Prettige dag nog.)

TIA: Dank bij voorbaat

Allerliefste Kwezelke... Ik kan je afkortingen nog vervolledigen hoor, maar daarme ben ik nog niet gered met de afkorting "pm" ...
TLL = Telloorlekker (door een andere SeniorenNetter uitgevonden)
QRK? = kun je mij verstaan ?
QRT? = zal ik er maar mee ophouden ?
QRU? = heb je soms nog iets voor mij ?
QSY? = zal ik verhuizen ?
... tot hier enkele begrippen uit de "Q-code"...
cul = tot nog eens... (see you later)

Tnx Pibro...
Nochthans had ik het graag uit de mond of het brein van ons aller Kwezelke ter penne gezien; zij kan dat toch zo schoon omschrijven. Je zou er bijna een organist van worden...
Anderzijds ga jij ook niet vrijuit in het verkondigen van enig geheimschrift; zij het dan nog tussen die twee kromme lijntjes; wat in godes naam is nu weer Wikipedia (of Pikimedia ?), is dat soms telex-schrift voor de encyclopedie van de Winkelier & De Prins ?
In plaats van "(tussen haakjes)" had je er dan beter de gekende "stop" voor en achter geplaatst; dan had ik minstens toch al die zékerheid...

Mag iedereen hier een anekdote vertellen ? Dan wil ik er graag eentje bijzetten die mijn vader mij gisteren vertelde.
Dit gebeurde tijdens mijn vaders’ krijgsgevangenentijd.
Op een gegeven moment was mijn vader als KG samen met verschillende kameraden tewerkgesteld in een boerendorp. ’s Morgens en ’s avonds werden ze onder hoede van hun wachtman naar hun werkplaatsen (de lokale boerderijen) gebracht. In een boerderij woonde een meisje van +/- 25 jaar dat verliefd werd op deze wachtman. Hij liet zich vangen, ten slotte was hij ook ver van huis en had behoefte aan een vrouw.
Deze dame was – zoals hij aan zijn gevangenen vertelde – wel heel veeleisend zodanig zelfs dat hij oververmoeid raakte en gewoon niet meer wist hoe aan de nodige rust te komen. Zij stond hem en zijn gevangenen iedere avond op te wachten halverwege de weg naar het lager en ging dan mee om bij hem te blijven tot de volgende morgen.
Op een dag werd de wachtman het zo beu dat hij er komaf mee maakte. Toen ze op een paar honderd meter afstand van haar waren, gaf hij plots zijn geweer aan één van de gevangenen : hier nimm du die Flinte. En hijzelf verstopte zich tussen de gevangen die in rijen van 3 marcheerden.
Het meisje keek erg verwonderd toen ze hem niet zag. De KG in kwestie sprak haar aan : onze wachtman moest plotseling weg en zal 2 dagen afwezig zijn, hij heeft mij opgedragen gedurende die tijd mijn kameraden te bewaken.
Het meisje zag het absurde van de situatie zelfs niet in maar ging teleurgesteld weg. De wachtman was enorm opgelucht en vroeg die dag nog zijn overplaatsing aan die hij ook kreeg.
Als Hitler geweten had dat er gevangenen met geweren rondliepen, zou hij waarschijnlijk een hartaanval gekregen hebben van woede. De gevangenen hebben er hartelijk om gelachen. Het meisje heeft naar het schijnt geredeneerd : ach er zijn nog andere wachtmannen op de wereld. Want inderdaad, de volgende …