Afdwalen kolder (deel II)
-
Gast
Hermano voelt zich een beetje schuldig omdat hij bij zijn eerste opdracht al een bevriend persoon verloren heeft. Daar hij ons aangeprezen is door het Zandmannetje die dacht dat hij goede referenties had op het gebied van ‘sporen zoeken’ van onbekende dieren zullen we maar aannemen dat hij buiten knorkalkoenen ook andere wezens kan opsporen. Iedereen vindt het spijtig dat dit gebeurd is maar zoals ieder ervaren gids, dat was Melanieke trouwens, weet, met de natuurkrachten mag men niet spotten.
De tamtams begonnen opnieuw te roffelen en zij beweerden dat er tussen het struikgewas van het donkere oerwoud een enorm monster leeft. De schaarse bevolking die er beneden leefde, geloofde nog aan een vuurgod en zij zagen het onheil naderen. Wellicht vonden zij nog bereidwillige mannen om een klopjacht te houden maar de blanke onderzoekers hadden het soortgelijk geluid ook gehoord. Het leek meer nu als een donderende waterval of het geluid van een opstijgende straaljager. De bange bosjesmensen denken dat het vreemde wezen een restant uit de oertijd is, we wisten aan de reuze voetsporen van rare schoenafdrukken
te zien, dat het een kolos van twee meter betrof en vreselijk stonk. Dat het eveneens onkwetsbaar is voor kogels, dat het noten, maar ook dieren en wellicht mensen eet. We moeten voorzichtig zijn met de pijnlijke zaak die nog zo kort achter ons ligt en die zeer controversieel blijkt te zijn, maar we kunnen wel opmerken dat de beschrijving van het wezen opmerkelijk veel op een kruising tussen een gorilla en een buitenaards wezen en een knorhaan was.
Hoe verder we opschoten naar boven om het einde van de boomgrens te naderen hoe meer de spanning ten top begon te stijgen. Enkele ijzeren spijkers werden gevonden, rotan afval en klimopresten, afgeknotte pijlen met rode en gele pluimkes op, een half volle fles champagne waar het schuim nog op stond van uit een onbekende winkel en een zilveren tiara met dikke gouden letters opgeschreven ‘M’. Onze Cherlock Holmes bekeek alles nader met zijn loepke dat hij altijd mee droeg in een verstoken binnenzak om vinger-of mondafdrukken te vinden. Nagelrestjes en pluche haar waren zelfs nog beter want daar zit beter DNAspul in dan in keutels. In afvalstoffen geproduceerd door het lichaam kan je wel uit afleiden of het een carni- of herbivoor betreft. Dit zeldzame exemplaar was een alleseter. De weinige bosbessenstruiken die er ooit stonden ware totaal kaal gevreten. De schrik sloeg ons ferm om het lijf als we er ineens aan dachten dat wij misschien zijn volgende maaltijd zouden kunnen zijn. We zouden ons als volleerde Moonwalkers en volgelingen van Cherlock Holmes een goed plan bedenken, iemand schudde iets uit de te lange mouwen en kwam op het idee om in een halve kring tezamen voorwaarts te stappen met een groot sterk gevlochten net van de resterende bananenstruiken. Aan klepkooitjes daar hadden we nu geen deugd aan, dus die vergaten we maar.
Geruisloos stap voor stap gingen we op het geluid af dat steeds dichter en dichter kwam. Het leek wel op een soort Toejoejoe, dat we al eerder ergens gehoord hadden. Hoorden we daar iemand een bas-song aanheffen? Zouden er nog meerdere verloren gelopen bastaards ronddwalen? Nu wilden we toch op alles voorbereid zijn en daar Hermano de aangewezen persoon was om hier te bewijzen wat hij waard was als spoorzoeker, zou die de kop trekken.Mannen voorop in het gevaar en vrouwen blijven achterop!
De tamtams begonnen opnieuw te roffelen en zij beweerden dat er tussen het struikgewas van het donkere oerwoud een enorm monster leeft. De schaarse bevolking die er beneden leefde, geloofde nog aan een vuurgod en zij zagen het onheil naderen. Wellicht vonden zij nog bereidwillige mannen om een klopjacht te houden maar de blanke onderzoekers hadden het soortgelijk geluid ook gehoord. Het leek meer nu als een donderende waterval of het geluid van een opstijgende straaljager. De bange bosjesmensen denken dat het vreemde wezen een restant uit de oertijd is, we wisten aan de reuze voetsporen van rare schoenafdrukken
te zien, dat het een kolos van twee meter betrof en vreselijk stonk. Dat het eveneens onkwetsbaar is voor kogels, dat het noten, maar ook dieren en wellicht mensen eet. We moeten voorzichtig zijn met de pijnlijke zaak die nog zo kort achter ons ligt en die zeer controversieel blijkt te zijn, maar we kunnen wel opmerken dat de beschrijving van het wezen opmerkelijk veel op een kruising tussen een gorilla en een buitenaards wezen en een knorhaan was.
Hoe verder we opschoten naar boven om het einde van de boomgrens te naderen hoe meer de spanning ten top begon te stijgen. Enkele ijzeren spijkers werden gevonden, rotan afval en klimopresten, afgeknotte pijlen met rode en gele pluimkes op, een half volle fles champagne waar het schuim nog op stond van uit een onbekende winkel en een zilveren tiara met dikke gouden letters opgeschreven ‘M’. Onze Cherlock Holmes bekeek alles nader met zijn loepke dat hij altijd mee droeg in een verstoken binnenzak om vinger-of mondafdrukken te vinden. Nagelrestjes en pluche haar waren zelfs nog beter want daar zit beter DNAspul in dan in keutels. In afvalstoffen geproduceerd door het lichaam kan je wel uit afleiden of het een carni- of herbivoor betreft. Dit zeldzame exemplaar was een alleseter. De weinige bosbessenstruiken die er ooit stonden ware totaal kaal gevreten. De schrik sloeg ons ferm om het lijf als we er ineens aan dachten dat wij misschien zijn volgende maaltijd zouden kunnen zijn. We zouden ons als volleerde Moonwalkers en volgelingen van Cherlock Holmes een goed plan bedenken, iemand schudde iets uit de te lange mouwen en kwam op het idee om in een halve kring tezamen voorwaarts te stappen met een groot sterk gevlochten net van de resterende bananenstruiken. Aan klepkooitjes daar hadden we nu geen deugd aan, dus die vergaten we maar.
Geruisloos stap voor stap gingen we op het geluid af dat steeds dichter en dichter kwam. Het leek wel op een soort Toejoejoe, dat we al eerder ergens gehoord hadden. Hoorden we daar iemand een bas-song aanheffen? Zouden er nog meerdere verloren gelopen bastaards ronddwalen? Nu wilden we toch op alles voorbereid zijn en daar Hermano de aangewezen persoon was om hier te bewijzen wat hij waard was als spoorzoeker, zou die de kop trekken.Mannen voorop in het gevaar en vrouwen blijven achterop!
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Wees gerust Brombeer, in Dilbeek zul je mij zelden zien. Nog niet genoeg dat daar een pakkeman rondloopt die deel uit maakt van mijn familie. Mijn nicht Nu, zijn vrouw, is criminologe... en als er iets is waar ik, afstammeling van een veldwachter, een hekel aan heb is nog maar eens de binnekant van de bajes te moeten schilderen.
Nu weet ik wel waar Vlamingen thuis zijn niet mijn huisje staat. Wij, Kempenaren, worden niet geassocieerd met Vlamingen. Ons heeft men destijds verkeerdelijk opgedeeld; wij hadden tot het groot Brabantse rijk - tussen Mechelen en Den Bosch- moeten behoren. Het is verkeerdelijk uitgedraaid. Ik weet niet of je de kaart van Belgie al eens goed bekeken hebt. Kijk maar eens even naar de Noordelijke rand; ontwaar je daarin niet een "hanekam" ? Wie zou nu zoiets kunnen bedenken als je Willem de laan uitstuurt ? Juist, onze spitsbroeders van bezuiden die Napolionse heuvel (met die katachtige). Die leeuwensoort komt men in Vlaanderen ook al niet tegen, tenzij in "makke" vorm. Tussen haakjes [" ik vermoed dat jij daar thuis ook zo ene hebt die je liever niet wakker maakt"]
Nu weet ik wel waar Vlamingen thuis zijn niet mijn huisje staat. Wij, Kempenaren, worden niet geassocieerd met Vlamingen. Ons heeft men destijds verkeerdelijk opgedeeld; wij hadden tot het groot Brabantse rijk - tussen Mechelen en Den Bosch- moeten behoren. Het is verkeerdelijk uitgedraaid. Ik weet niet of je de kaart van Belgie al eens goed bekeken hebt. Kijk maar eens even naar de Noordelijke rand; ontwaar je daarin niet een "hanekam" ? Wie zou nu zoiets kunnen bedenken als je Willem de laan uitstuurt ? Juist, onze spitsbroeders van bezuiden die Napolionse heuvel (met die katachtige). Die leeuwensoort komt men in Vlaanderen ook al niet tegen, tenzij in "makke" vorm. Tussen haakjes [" ik vermoed dat jij daar thuis ook zo ene hebt die je liever niet wakker maakt"]
-
Opa Brombeer
Beste medeeilandbewoners, en ook aan diegenen die ons evt.nog zouden komen vervoegen, laten we a.u.b. niet meer twijfelen aan de leiderskwaliteiten van de enige maagd(gelukkig ook de enige vrouw)in ons gezelschap, zoals het een goed generaal past loopt zij in gevaar op de juiste plaats, te weten helemaal achteraan.
En dat ik niet meer back zou kunnen,het weze dan maar zo,Dilbeek interesseert me niet(en zeker niet om de reeds geincaseerde oorvijgen aldaar) nu TLL het afwijst als zijn uitvalsbasis maar ik kan hem begrijpen hoor,als je van tussen Mechelen en het bos komt zit je wel op het goede spoor,oei oppassen nu dat ik niet in het vaarwater van Hermano terechtkom(nu ik mijn watervrees begin te overwinnen)want dat is een struise kerel,die zou me zo van de kaart vegen en dan blijft er allen nog die hanekam van TLL over,zouden we hier weer geen nieuw dier kunnen creeren,bv.een leeuwenkam of een kamleeuw,nee ik zal er maar mee stoppen voor Hermano echt boos wordt.Ik zal gelijk maar mijn gevederde springbok terug afvoeren, het is al genoeg dat er hier katten rondvliegen die kunnen zingen maar als Kwezel, onze onvolprezen leidende maagd denkt van een nieuw dier uit te vinden door een knorhaan uit haar brein te toveren slaat ze de bal lelijk mis. Als ex zoetwatermatroos heb ik genoeg kennis om te weten dat een knorhaan wel degelijk bestaat en die knorren echt, het is geen gespin of gebrom.
En beste TLL, schilderen moet je hier niet doen, wat zeg ik mag je hier niet doen. De omgeving hier niet komen verprutsen he, tenzij Kwezel vindt dat er toch moet geschilderd worden. Dan leg ik me daar natuurlijk bij neer(bij dat geschilder)En om nog maar eens terug te komen op Mechelen, Ik heb zo een stil vermoeden, en dit is geen hoogheidswaanzin, dat ik eigenlijk nog ver familie moet zijn van ene zekere L.Von Beethoven.Ten eerste is die ook in Mechelen geboren en ten tweede werd die na een tijdje ook doof, iets wat bij mij ook het geval begint te worden.zeker als het in mijn kraam past. En niet tussen haakjes, jouw vermoeden is niet alleen een vermoeden maar een waarheid als een koe, wat slaapt moet je laten slapen want om in de stijl te blijven anders riskeer je om de stier bij de horens te moeten vatten, al of niet onder water.
En nu een vraag, ik weert wel dat ik nogal onhandig ben maar ik had graag pijl en boog even geleend. Niet om me tot koning te kunnen kronen, zo ver ben ik nog niet, maar er vliegt(is dat wel het juiste woord)een heteluchtballon over die me danig op de zenuwen werkt en dan kan ik proberen om die uit de lucht te halen, de wind uit de zeilen zal niet lukken omdat er geen wind en ook geen zeilen zijn. Jamaar zult ge zeggen, er zit geen punt aan mijn pijlen(ziet ge wel dat ik een klein beetje op de hoogte ben)ik zal er wel een punt aan zuigen.
En als ik hem dan de wind uit zijn niet bestaande zeilen heb gehaald vliegt er hier misschien in plaats van gebraden varkens nog wat anders rond, wie weet hebben die mannen en evt.maagden daar in die mand niet wat champagne mee, en dan breng ik de passagiers wel mee naar ons eiland, we zullen daar dan wel een of andere functie voor hen creëren zonder onze eigen positie's in gevaar te brengen natuurlijk(de functie van gids blijft natuurlijk nog altijd vacant)
Zo en dan ga ik nu maar de Oost Brabantse fietspaden wat onveilig maken, de Kempische daar durf ik niet meer komen vanwege mijn schoonzoon die daar ergens politieagentje speelt en die ik ooit eens onwelvoeglijk vanwege mijn brombeermanieren champetter heb genoemd in het bijzijn van zijn vrouw, mijn dochter dus als alles nog klopt, die trouwens ook agent is en die ik inspecteur noemde, ze zwaait inderdaad de plak thuis. En de Limburgse fietspaden die zijn ook al onveilig genoeg, dus daar heb ik niets te zoeken, alhoewel, wie zoekt die vindt en wie.. die stinkt was en is nog een gezegde van mijn vader doch vanwege die oorvijgen dierf ik dat toch zelf niet zeggen.
Ik uit nu vlug nog even mijn Tarzanskreet en ga jullie voor een tijdje verlaten en laat mijn Jane hopelijk achter in goed gezelschap.
Brombeer
En dat ik niet meer back zou kunnen,het weze dan maar zo,Dilbeek interesseert me niet(en zeker niet om de reeds geincaseerde oorvijgen aldaar) nu TLL het afwijst als zijn uitvalsbasis maar ik kan hem begrijpen hoor,als je van tussen Mechelen en het bos komt zit je wel op het goede spoor,oei oppassen nu dat ik niet in het vaarwater van Hermano terechtkom(nu ik mijn watervrees begin te overwinnen)want dat is een struise kerel,die zou me zo van de kaart vegen en dan blijft er allen nog die hanekam van TLL over,zouden we hier weer geen nieuw dier kunnen creeren,bv.een leeuwenkam of een kamleeuw,nee ik zal er maar mee stoppen voor Hermano echt boos wordt.Ik zal gelijk maar mijn gevederde springbok terug afvoeren, het is al genoeg dat er hier katten rondvliegen die kunnen zingen maar als Kwezel, onze onvolprezen leidende maagd denkt van een nieuw dier uit te vinden door een knorhaan uit haar brein te toveren slaat ze de bal lelijk mis. Als ex zoetwatermatroos heb ik genoeg kennis om te weten dat een knorhaan wel degelijk bestaat en die knorren echt, het is geen gespin of gebrom.
En beste TLL, schilderen moet je hier niet doen, wat zeg ik mag je hier niet doen. De omgeving hier niet komen verprutsen he, tenzij Kwezel vindt dat er toch moet geschilderd worden. Dan leg ik me daar natuurlijk bij neer(bij dat geschilder)En om nog maar eens terug te komen op Mechelen, Ik heb zo een stil vermoeden, en dit is geen hoogheidswaanzin, dat ik eigenlijk nog ver familie moet zijn van ene zekere L.Von Beethoven.Ten eerste is die ook in Mechelen geboren en ten tweede werd die na een tijdje ook doof, iets wat bij mij ook het geval begint te worden.zeker als het in mijn kraam past. En niet tussen haakjes, jouw vermoeden is niet alleen een vermoeden maar een waarheid als een koe, wat slaapt moet je laten slapen want om in de stijl te blijven anders riskeer je om de stier bij de horens te moeten vatten, al of niet onder water.
En nu een vraag, ik weert wel dat ik nogal onhandig ben maar ik had graag pijl en boog even geleend. Niet om me tot koning te kunnen kronen, zo ver ben ik nog niet, maar er vliegt(is dat wel het juiste woord)een heteluchtballon over die me danig op de zenuwen werkt en dan kan ik proberen om die uit de lucht te halen, de wind uit de zeilen zal niet lukken omdat er geen wind en ook geen zeilen zijn. Jamaar zult ge zeggen, er zit geen punt aan mijn pijlen(ziet ge wel dat ik een klein beetje op de hoogte ben)ik zal er wel een punt aan zuigen.
En als ik hem dan de wind uit zijn niet bestaande zeilen heb gehaald vliegt er hier misschien in plaats van gebraden varkens nog wat anders rond, wie weet hebben die mannen en evt.maagden daar in die mand niet wat champagne mee, en dan breng ik de passagiers wel mee naar ons eiland, we zullen daar dan wel een of andere functie voor hen creëren zonder onze eigen positie's in gevaar te brengen natuurlijk(de functie van gids blijft natuurlijk nog altijd vacant)
Zo en dan ga ik nu maar de Oost Brabantse fietspaden wat onveilig maken, de Kempische daar durf ik niet meer komen vanwege mijn schoonzoon die daar ergens politieagentje speelt en die ik ooit eens onwelvoeglijk vanwege mijn brombeermanieren champetter heb genoemd in het bijzijn van zijn vrouw, mijn dochter dus als alles nog klopt, die trouwens ook agent is en die ik inspecteur noemde, ze zwaait inderdaad de plak thuis. En de Limburgse fietspaden die zijn ook al onveilig genoeg, dus daar heb ik niets te zoeken, alhoewel, wie zoekt die vindt en wie.. die stinkt was en is nog een gezegde van mijn vader doch vanwege die oorvijgen dierf ik dat toch zelf niet zeggen.
Ik uit nu vlug nog even mijn Tarzanskreet en ga jullie voor een tijdje verlaten en laat mijn Jane hopelijk achter in goed gezelschap.
Brombeer
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Heb ik me even... hou ik me even. Misschien is het wel zo, of lijkt het erop ? Menigeen begint me, uit het oogpunt van die kán ik wel eens, proberen de loef af te steken. Wél... ik daag jullie hierbij uit. Brombeer zet de aanval in, da's punt één. Kwezel omfloerst wat haar op de maag ligt in een dusdanige tongval dat niemand weet over wie het gaat ne Ed gedraagt zich zo onbevoeglijk in deze materie dat menig toelezer er horens van krijgt. Wie beschuldig of hemelt wie nu op ? Dit forumonderdeel was -door wijlen dat sterrenwichelaartje, én pauskandidaat- toch bedoeld om eigenliefde en -waanzin met mekaar te verbroederen.
Waar ik heen wil ? Na ettelijke glazen "rood" achter mij kiezen gekieperd te hebben - met dit weer echter niet uitzonderlijk- begint de filosoof in mij weer de kop op te steken. Zelfs de weermannetjes uit de "gazet" beginnen het warm te krijgen. Ze moesten eens weten... maar dat ongeluk hebben ze nu net niet. Ze moesten eens weten wat ons koersminnend volkje hier te duchten heeft. Je moet wel knettergek zijn om bij deze temperatuur het gelzadel onder je reet te duwen, je handpalmen te omklemmen rond datgene wat aan de neerwaardse buis als een bidonville én vochtverkwanselend omhulsel aangegoden wordt. Die fietser moet mesjogge zijn om net dat te willen waar menige ouderling het bijltje bij neerlegt. Maar mij niet gezien... ik zet 'm in z'n één en verkwik mij bij het koele briesje dat de vier ramen mij bieden. Een airco hoef ik niet, ik ben geen poenverslindertje. Koel houden kan ik me wel op ordentelijke manier (zoals het altijd was). Kwezel kan echter beamen dat kaalhoofdigheid niet altijd een zegen is, zij zal beslist wel elder kale plekken hebben.
Ergens vind ik het wél spijtig dat -moet ik me ordentelijk uitdrukken- ik nog geen ander van ons raaskallenhoekje in levende lijve heb ontmoet. Misschien is de eerstvolgende koningsschieting daar wel het sublime ogenblik voor. Kwezel, ja... die ken ik ... en niet alléén daar van. Maar ZMJ, Ed, en andere (door de drank vergeten kwakschrijvertjes) nog niet.
Mag ik dezen dan ook uitnodigen om mijn, nu al lege beurs, te ledigen op een eerstvolgende bijeenkomst ?...
Zoals jullie wel weten beaam ik het ambt van Koning in de schuttersgilde. Niet dat ik zo'n crack ben. In woorden ben ik misschien nog achtergesteld. En brommen, dat kan ik ook ondanks de aanwezeigheid van een hoogedele brombeer in ons midden. Evenwel is mijn koersfiets niet uitgerust met een zachtbrommend hulpmotorke. Mijn toeristenfiets is trouwens niet voorzien van dergelijk attribuut. Als het bromt, zal het wel enig ventieltje zijn dat niet vast zit. Het sonore ervan ervaar ik enkel op geribt asfalt, en dat is maar zelden waarneembaar. Nu begeef ik me, welwetend, op glad ijs. H.M. Kwezel is op dat vlak een "professional". Haar goddelijke kuiten zijn daar het bewijs van. Als het bromt, komt het niet altijd van een vibrator... lol
Zo Brombeer, ongelikte... ik heb je weer lik op stuk gegeven... Ben je er nog aan, mag je weer van repliek dienen...
TLL
Waar ik heen wil ? Na ettelijke glazen "rood" achter mij kiezen gekieperd te hebben - met dit weer echter niet uitzonderlijk- begint de filosoof in mij weer de kop op te steken. Zelfs de weermannetjes uit de "gazet" beginnen het warm te krijgen. Ze moesten eens weten... maar dat ongeluk hebben ze nu net niet. Ze moesten eens weten wat ons koersminnend volkje hier te duchten heeft. Je moet wel knettergek zijn om bij deze temperatuur het gelzadel onder je reet te duwen, je handpalmen te omklemmen rond datgene wat aan de neerwaardse buis als een bidonville én vochtverkwanselend omhulsel aangegoden wordt. Die fietser moet mesjogge zijn om net dat te willen waar menige ouderling het bijltje bij neerlegt. Maar mij niet gezien... ik zet 'm in z'n één en verkwik mij bij het koele briesje dat de vier ramen mij bieden. Een airco hoef ik niet, ik ben geen poenverslindertje. Koel houden kan ik me wel op ordentelijke manier (zoals het altijd was). Kwezel kan echter beamen dat kaalhoofdigheid niet altijd een zegen is, zij zal beslist wel elder kale plekken hebben.
Ergens vind ik het wél spijtig dat -moet ik me ordentelijk uitdrukken- ik nog geen ander van ons raaskallenhoekje in levende lijve heb ontmoet. Misschien is de eerstvolgende koningsschieting daar wel het sublime ogenblik voor. Kwezel, ja... die ken ik ... en niet alléén daar van. Maar ZMJ, Ed, en andere (door de drank vergeten kwakschrijvertjes) nog niet.
Mag ik dezen dan ook uitnodigen om mijn, nu al lege beurs, te ledigen op een eerstvolgende bijeenkomst ?...
Zoals jullie wel weten beaam ik het ambt van Koning in de schuttersgilde. Niet dat ik zo'n crack ben. In woorden ben ik misschien nog achtergesteld. En brommen, dat kan ik ook ondanks de aanwezeigheid van een hoogedele brombeer in ons midden. Evenwel is mijn koersfiets niet uitgerust met een zachtbrommend hulpmotorke. Mijn toeristenfiets is trouwens niet voorzien van dergelijk attribuut. Als het bromt, zal het wel enig ventieltje zijn dat niet vast zit. Het sonore ervan ervaar ik enkel op geribt asfalt, en dat is maar zelden waarneembaar. Nu begeef ik me, welwetend, op glad ijs. H.M. Kwezel is op dat vlak een "professional". Haar goddelijke kuiten zijn daar het bewijs van. Als het bromt, komt het niet altijd van een vibrator... lol
Zo Brombeer, ongelikte... ik heb je weer lik op stuk gegeven... Ben je er nog aan, mag je weer van repliek dienen...
TLL
-
Opa Brombeer
Voila sie, moe maar voldaan, mijn fietstocht zit er op en wat voor een. Dit moet ik toch direct vertellen hoor ook al zou dit leiden tot mijn verwijdering van het eiland, pf eilanden genoeg. Kunnen jullie je Kwezel voorstellen al fietsend, ja dat wel maar fietsend met ontbloot bovenlijf, ziet ge ze daar al zitten op hare Merckx(fiets he, oppassen voor Claudine, dat is ook geen gemakkelijke in haar keuken, vraag dat maar eens aan de Lomme, nee niet lamme maar Lomme Driessens)met ontbloot bovenlijf? Geen zicht zegt ge, ik weet wel beter.)Maar laat ik ter zake komen.
Was dus alleen gaan fietsen en dacht zo bij mijn eigen(meestal denkt er iemand anders voor mij maar dit terzijde)nu wil ik toch wel eens weten wat mijne jongste voelt als hij mij er probeert af te rijden(wielerjargon, voor diegenenen die hier moeilijkheden mee hebben, een pb)ik dus van zodra de poort achter me dichtviel in vierde versnelling de berg op, ja hier zijn ook bergen en in vijfde naar benedenen wat zie ik daar, toch wel een hele hoop Kwezels op een fiets zeker en ik geloof nooit dat de deze maagden waren, dat maken ze me niet wijs. Ge moet tenslotte een ouwe aap geen smoelen leren trekken nietwaar. Dus een hele hoop Vestaalse maagden, sorry fietsende chiromeisjes, en eentje daarvan kreeg het toch wel in haar hoofd zeker om mijn achterwiel te kiezen. Toen ik me omdraaide om eens te zien wat voor vlees ik eigenlijk in de kuip had vroeg die vranke trien, meneer het stoort toch niet hoop ik en ik natuurlijk, neenee mijn kind, zolang ik jullie ook niet debovenkleren van het lijf moet rukken(alhoewel die bovenkleren niet al te veel voorstelden)want ik heb aan een Jane al genoeg.verwonderde blikken alom natuurlijk en ik hoorde er al entje zeggen tegen haar vriendin, hela wat denkt die ouwe snoeper wel? Dit hele voorval bracht me, nadat ik ze nog even de weg gewezn had, want buiten hun kluts waren ze die ook kwijt, op een lumineus idee. Jaja, meestal zijn het de ondergeschikten die zulke ideeën krijgen.
Zodoende, na Kwezel hare Merckx er bij betrokken te hebben, een hele rits Vestaalse maagden die geen maagd meer bleken te zijn en uit vrees om als ik niet meer in de gratie van HM Kwezel zou vallen en zodoende van het eiland zou verbannen worden(dit is het verschil tussen mij en Napoleon, we zijn allebei nogal klein van stuk, hij werd verbannen naar een eiland)en dientengevolge mijn vetbetaalde postje zou verliezen, laat ik Tuur achter, bind TLL zijn varken op mijn rug en begeef me te water om naar het eiland Lesbos te zwemmen. Ik ga daar een fietsenhandel opzetten. Wat zegt ge ik mag daar niet binnen. Laat me niet lachen, nu werkt toch ook alles goed met een vrouw tussen al die mannen, waarom zou het daar dan niet lukken met een man tussen al die maagden en dat ze nog maagd zijn daar steek ik mijn hand(mss.)voor in het vuur.
Maar ben ik nu aan het raaskallen, of aan het doordraven(trappen)ik ga ermee ophouden en wachten tot er me iemand de symptomen van een zonneslag weet te verduidelijken want dat zou natuurlijk ook kunnen. Tweede mogelijkheid is natuurlijk dat ik straks aan mijn zoon vraag of die na het fietsen ook visioenen heeft en in bevestiggend geval heb ik natuurlijk die zonneslagsymptomen niet meer nodig.
Maar terwijl ik even pauzeer ga ik toch voor alle zekerheid Eddy Merckx maar al eens contacteren, je weet maar nooit.En daarna een punt aan mijn pijlen zuigen want die uitdaging van een weliswaar schijnbaar dronken (maar geen nood zat is morgen over,maar moest je zot worden,sorry dat draag je voor de rest van je leven mee)en blijkbaar kaalhoofdige TLL,(dit heeft hij dan gemeen met Ludo Diercksens,dus zal hij toch wel met een koersfiets overweg kunnen)die uitdaging dus die neem ik met graagte aan,TLL mag zelfs de spelregels bepalen,alleen wil ik niet op rondvliegende gebraden varkens schieten.Uit vrees voor ene zekere Michel,nee niet Louis maar Vandenbosch.Nog een voorwaarde,dat we daarna een wielerkoers houden langs een van de Limburgse kanalen,kwestie van mijn banden te kunnen afkoelen wanneer deze beginnen te roken.
Brombeer met een mogelijke zonneslag
Was dus alleen gaan fietsen en dacht zo bij mijn eigen(meestal denkt er iemand anders voor mij maar dit terzijde)nu wil ik toch wel eens weten wat mijne jongste voelt als hij mij er probeert af te rijden(wielerjargon, voor diegenenen die hier moeilijkheden mee hebben, een pb)ik dus van zodra de poort achter me dichtviel in vierde versnelling de berg op, ja hier zijn ook bergen en in vijfde naar benedenen wat zie ik daar, toch wel een hele hoop Kwezels op een fiets zeker en ik geloof nooit dat de deze maagden waren, dat maken ze me niet wijs. Ge moet tenslotte een ouwe aap geen smoelen leren trekken nietwaar. Dus een hele hoop Vestaalse maagden, sorry fietsende chiromeisjes, en eentje daarvan kreeg het toch wel in haar hoofd zeker om mijn achterwiel te kiezen. Toen ik me omdraaide om eens te zien wat voor vlees ik eigenlijk in de kuip had vroeg die vranke trien, meneer het stoort toch niet hoop ik en ik natuurlijk, neenee mijn kind, zolang ik jullie ook niet debovenkleren van het lijf moet rukken(alhoewel die bovenkleren niet al te veel voorstelden)want ik heb aan een Jane al genoeg.verwonderde blikken alom natuurlijk en ik hoorde er al entje zeggen tegen haar vriendin, hela wat denkt die ouwe snoeper wel? Dit hele voorval bracht me, nadat ik ze nog even de weg gewezn had, want buiten hun kluts waren ze die ook kwijt, op een lumineus idee. Jaja, meestal zijn het de ondergeschikten die zulke ideeën krijgen.
Zodoende, na Kwezel hare Merckx er bij betrokken te hebben, een hele rits Vestaalse maagden die geen maagd meer bleken te zijn en uit vrees om als ik niet meer in de gratie van HM Kwezel zou vallen en zodoende van het eiland zou verbannen worden(dit is het verschil tussen mij en Napoleon, we zijn allebei nogal klein van stuk, hij werd verbannen naar een eiland)en dientengevolge mijn vetbetaalde postje zou verliezen, laat ik Tuur achter, bind TLL zijn varken op mijn rug en begeef me te water om naar het eiland Lesbos te zwemmen. Ik ga daar een fietsenhandel opzetten. Wat zegt ge ik mag daar niet binnen. Laat me niet lachen, nu werkt toch ook alles goed met een vrouw tussen al die mannen, waarom zou het daar dan niet lukken met een man tussen al die maagden en dat ze nog maagd zijn daar steek ik mijn hand(mss.)voor in het vuur.
Maar ben ik nu aan het raaskallen, of aan het doordraven(trappen)ik ga ermee ophouden en wachten tot er me iemand de symptomen van een zonneslag weet te verduidelijken want dat zou natuurlijk ook kunnen. Tweede mogelijkheid is natuurlijk dat ik straks aan mijn zoon vraag of die na het fietsen ook visioenen heeft en in bevestiggend geval heb ik natuurlijk die zonneslagsymptomen niet meer nodig.
Maar terwijl ik even pauzeer ga ik toch voor alle zekerheid Eddy Merckx maar al eens contacteren, je weet maar nooit.En daarna een punt aan mijn pijlen zuigen want die uitdaging van een weliswaar schijnbaar dronken (maar geen nood zat is morgen over,maar moest je zot worden,sorry dat draag je voor de rest van je leven mee)en blijkbaar kaalhoofdige TLL,(dit heeft hij dan gemeen met Ludo Diercksens,dus zal hij toch wel met een koersfiets overweg kunnen)die uitdaging dus die neem ik met graagte aan,TLL mag zelfs de spelregels bepalen,alleen wil ik niet op rondvliegende gebraden varkens schieten.Uit vrees voor ene zekere Michel,nee niet Louis maar Vandenbosch.Nog een voorwaarde,dat we daarna een wielerkoers houden langs een van de Limburgse kanalen,kwestie van mijn banden te kunnen afkoelen wanneer deze beginnen te roken.
Brombeer met een mogelijke zonneslag
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Stel hem gerust Ed, die Jef van enkele bladzijden terug. Hij hoeft niets te vrezen. Van Jeffen is gekend dat ze het ook niet al te nauw nemen. Of ze daarbij maagden dan wel deernen ontmoeten, ook daar knijpt de "geweide" gescheidenis een oogje voor dicht. Dat Jeffen daarbij nog gebruik maken van én snorkel én vinnen én pijlen én bogen, mag toch de pret niet drukken hé. Laat die Jef, die jij kent, dan gerust opduiken. Een Jef meer of minder op een eiland, daar zal Kwezel niet om deren. Zij is al meerder malen maagd... bewijze haar nakomelingschap. Haar echtgenoot (zij genoot blijkbaar méér) is daar het levend bewijs van. Op met die nieuwe Jef zou ik zeggen... Ed... Heeft ie er tenminste één concurrent bij...
TLL
TLL
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Ik doe niet mee aan dat woordgevecht tussen onze eilandbewoners, ik ben meer een man van peis en vree, rustig, bezadigd en altijd geconcentreerd op de job die mij werd toevertrouwd. Laten we die beginnende onenigheid dan maar toeschrijven aan het feit dat ze al wekenlang bij mekaar waren, dat ze op mekaars lip zaten als het ware en omdat ze het dan niet meer konden uitpraten of uitschreeuwen beginnen ze het dan maar uit te schrijven. Laten we dat beginnend brandje gerust nog even aanzien, en mocht het onverwachts toch een uitslaande brand worden dan kunnen we nog altijd rekenen op onze KHK die wel zal ingrijpen in het verhaal, waarschijnlijk laat ze het eiland dan in het niets verzinken of naar de haaien gaan of iets dergelijks, in elk geval iets met water, misschien steekt er wel een tropische storm op waarbij een taifoen met een waterhoos ons allemaal op een hoopje veegt.
We stonden daar allemaal verstijfd van schrik en ik kreeg dus van Kwezel de voorhoede, waarschijnlijk omdat ze er van uitging dat er aan mij het meeste eten was en dat het als dagmenu ruimschoots moest volstaan voor dat vreemde wezen dat zo'n oorverdovend gebrul kon uitstoten. Ik keek om en ik zag dat iedereen zich zo klein mogelijk maakte om niet als dagmenu te worden gekwalificeerd, voor mij is dat heel moeilijk gelet op mijn lengte, en normaal was het Brombeer die als laatste van de groep liep, maar omwille van het dreigend gevaar werd die positie nu ingenomen door Kwezel. Resoluut nam zij haar verantwoordelijk want ik geval van oorlog moet de generaal absoluut in leven blijven om het leven van de overblijvende manschappen nog te kunnen redden en om de volgende beslissing te kunnen nemen. Ik bewonderde haar plichtsbewustzijn, maar in plaats van blind het noodlot tegemoet te lopen hield ik het hoofd koel. Ik had namelijk als ervaren spoorzoeker (ik heb altijd sporenzoeker gebruikt omdat er verdorie zo veel sporen te zoeken zijn dat een kat er haar jongen niet kan in vinden), als ervaren sporenzoeker dus had ik daarnet nog sporen opgemerkt van een jong geitje en met meer geluk dan chance slaagde ik erin om dat dier te localiseren en met een tijgersprong zat ik er bovenop, het spartelde nog tegen maar ik kon het toch in bedwang houden. Ed en Brombeer kwamen te hulp en ik kon nog net op tijd TLL tegenhouden, die zijn pijl al op het diertje had gericht. We hadden het immers levend nodig.
In een boek (misschien weer Suske en Wiske?) had ik eens gelezen dat inboorlingen zo een geitje gebruikten als lokaas, voor tijgers of weetikveel welke andere vleestende dieren en ik had besloten om hetzelfde te proberen. We bonden dat arme dier vast aan een boomstam en we legden ons een aantal meter verder in hinderlaag. Vanuit die hinderlaag konden we eventueel dat verschrikkelijk wezen misschien wel te grazen nemen, en in dat geval zou dus blijken dat we helemaal niet bang moesten zijn, want wie is er nu bang van graseters? Het voordeel van een hinderlaag zou ook kunnen zijn dat we daar veilig lagen en, mocht het wezen opdagen, dat we de kans zouden krijgen om het te observeren en te taxeren, zodoende zouden we onze mogelijke tegenstander tenminste kennen! We lagen daar rustig te liggen en niets roerde zich, en toen werd het donker. Kwezel organiseerde de wacht: elk van ons kreeg zijn beurt toegewezen voor de nacht, en zijzelf zou wel waken de volgende dag van 9.00 uur tot 's avonds. Ik deed zelf het eerste deel van de nacht, en terwijl de anderen onrustig lagen te woelen zorgde ik voor hun veiligheid, met de boog en pijlen van TLL binnen handbereik. Om middernacht werd ik afgelost door Ed, ik legde mij neer bij de anderen en ik viel onmiddellijk in slaap.
Het vervolg weet ik dus niet, dat zien we wel als het terug licht is.
Herman
We stonden daar allemaal verstijfd van schrik en ik kreeg dus van Kwezel de voorhoede, waarschijnlijk omdat ze er van uitging dat er aan mij het meeste eten was en dat het als dagmenu ruimschoots moest volstaan voor dat vreemde wezen dat zo'n oorverdovend gebrul kon uitstoten. Ik keek om en ik zag dat iedereen zich zo klein mogelijk maakte om niet als dagmenu te worden gekwalificeerd, voor mij is dat heel moeilijk gelet op mijn lengte, en normaal was het Brombeer die als laatste van de groep liep, maar omwille van het dreigend gevaar werd die positie nu ingenomen door Kwezel. Resoluut nam zij haar verantwoordelijk want ik geval van oorlog moet de generaal absoluut in leven blijven om het leven van de overblijvende manschappen nog te kunnen redden en om de volgende beslissing te kunnen nemen. Ik bewonderde haar plichtsbewustzijn, maar in plaats van blind het noodlot tegemoet te lopen hield ik het hoofd koel. Ik had namelijk als ervaren spoorzoeker (ik heb altijd sporenzoeker gebruikt omdat er verdorie zo veel sporen te zoeken zijn dat een kat er haar jongen niet kan in vinden), als ervaren sporenzoeker dus had ik daarnet nog sporen opgemerkt van een jong geitje en met meer geluk dan chance slaagde ik erin om dat dier te localiseren en met een tijgersprong zat ik er bovenop, het spartelde nog tegen maar ik kon het toch in bedwang houden. Ed en Brombeer kwamen te hulp en ik kon nog net op tijd TLL tegenhouden, die zijn pijl al op het diertje had gericht. We hadden het immers levend nodig.
In een boek (misschien weer Suske en Wiske?) had ik eens gelezen dat inboorlingen zo een geitje gebruikten als lokaas, voor tijgers of weetikveel welke andere vleestende dieren en ik had besloten om hetzelfde te proberen. We bonden dat arme dier vast aan een boomstam en we legden ons een aantal meter verder in hinderlaag. Vanuit die hinderlaag konden we eventueel dat verschrikkelijk wezen misschien wel te grazen nemen, en in dat geval zou dus blijken dat we helemaal niet bang moesten zijn, want wie is er nu bang van graseters? Het voordeel van een hinderlaag zou ook kunnen zijn dat we daar veilig lagen en, mocht het wezen opdagen, dat we de kans zouden krijgen om het te observeren en te taxeren, zodoende zouden we onze mogelijke tegenstander tenminste kennen! We lagen daar rustig te liggen en niets roerde zich, en toen werd het donker. Kwezel organiseerde de wacht: elk van ons kreeg zijn beurt toegewezen voor de nacht, en zijzelf zou wel waken de volgende dag van 9.00 uur tot 's avonds. Ik deed zelf het eerste deel van de nacht, en terwijl de anderen onrustig lagen te woelen zorgde ik voor hun veiligheid, met de boog en pijlen van TLL binnen handbereik. Om middernacht werd ik afgelost door Ed, ik legde mij neer bij de anderen en ik viel onmiddellijk in slaap.
Het vervolg weet ik dus niet, dat zien we wel als het terug licht is.
Herman
-
Gast
De hondswacht, die zou ik voor mijn rekening nemen, de taken zouden eerlijk verdeeld worden zoals gewoonlijk. Kwezelke is plichtsgetrouw en dat kan menig mens beamen. Zelfs blaaskaken kunnen dat niet afliegen.
Ik lig achterover in mijn knalgele tentje,voorover kan ook maar dan schommel ik teveel, daarom lig ik nu achterover. Het schuifgordijn is volstrekt dicht tegen de muskieten. Ik kon ook een tulleke hangen maar die hangt in de weg als ik op mijn luchtmatraske wil lezen over wat Shakyamuni Boeddha heeft gezegd over de twintig dingen die belangrijk genoeg zijn om ernaar te streven in een mensenleven. Als men een tijdje met dezelfde mensen vertoefd kan men al eens een gezellig onderonsje houden zonder te kwetsen , gewoon over de bezienswaardigheden praten of over wat nog moet komen of gewoon een leuke grap vertellen, kunnen we nog eens goed lachen. Tegelijkertijd als ik mijn boekje lees want ik heb mijn catechismus overal bij, praat ik ook met Hermano. Probeer dat maar eens na te doen, bidden, lezen en zingen , drie in één.
Het bijbelgenootschap heeft het hier blijkbaar opgegeven maar het Boeddhistisch Instituut in Tokio heeft ervoor gezorgd dat ik, vooraleer in de nacht weg te glijden, mij nog terloops in de leer van Boeddha kan verdiepen.
Daarstraks heb ik tot mij verbazing tot driemaal toe een kapelletje gezien met het beeld van St-Antonius. Precies dezelfde St-Antonius die destijds de voorwerpen terugvond die mijn grootmoeder verloren had gelegd. Een eind van St-Antonius af hebben de Hindoes hun tempel gebouwd. Wie die voor het eerst ziet, denkt aan een ijskar van voor de oorlog of aan de grote kermiscarrousels met op en af glijdende houten paarden. Barokke figuren in roze en beige, zilver en in een zeemzoete pistachekleur. De god Ganisj zit op een heel ingewikkelde troon en zijn olifantenslurf rust op zijn knieën. Hermano die onze nieuwe gids is voor de rest van de tijd,negeert de Hindoetempels alsof ze niet bestonden en de vraag omtrent St-Antonius blijft in vier talen en met een boeddhistisch meerderwaardigheidsgevoel onbeantwoord. Ed en Brombeer tezamen met ons zandkoekje zijn volleerde atheïsten, aan die hebben we dan ook niet veel om me een beetje de zeden van op het eiland bij te brengen.
Voor een moskee wil hij nog wel eens halt houden en hij geeft toe dat er islamieten op het eiland bestaan, doch dit is zonder meer jammer te noemen. “Er is helemaal geen rivaliteit onder elkaar,” zegt hij. “Niemand bijt de ander doch het is zo jammer dat niet iedereen boeddhistisch is want dit is de enige juiste religie.”De rotsen van Oempapa zijn een beproeving om in deze hitte te bestijgen. Ze schijnen in de wolken te verdwijnen doch zo hoog is het niet, verzekert Hermanneke. Rotsen die als bruine gestolde lava glad en moeilijk te beklimmen zijn maar als je volhoudt en niet versaagt, zul je boven in de tempel de beelden van Boeddha zien en de oranje monniken die voor ons allen bidden. Er is op de rotsen geen schaduw om te schuilen en het zweet loopt je bij 45° als water van het voorhoofd of beter met bakken door je onderbroek uit. Maar Boeddha is niet genadeloos, voorbij de eerste heuvel zijn er plots bomen en iemand moet ooit in de eeuwen achter ons stenen trappen in de rotsen hebben uitgehouwen. Het zijn hier niet de uitbundige junglebomen van het eiland No Way. Schrale, hoekige knoesten die wie weet hoe diep in de rotsen hun bijna uitgedroogde wortels hebben.
Er zitten apen in de bomen, apen met rode neuzen en andere met zwarte neuzen maar Tarzan hangt er deze keer niet bij, die moet voor het eten zorgen. Volwassenen hebben nu eenmaal meer honger dan kinderen en dan moeten er heel veel klimbokken geschoten worden.
Ze zijn niet schuw, het is veel te warm om schuw te zijn, je kan tot vlak bij ze komen en ze bekijken je alleen maar, zeer verbaasd dat je er bent. “Is er echt geen andere plaats om naartoe te komen dan hier”? Nog twintig meter hoger zit de blinde, het geeft je een schok, je weet nu dat de tempel dichtbij moet zijn. En dààr zit de lamme. Zijn bruine stompe benen liggen als dode voorwerpen op de gloeiende stenen. Hun handen zijn perkamenten kommetjes waarin de roepies vallen zoals op kurkdroog hout. In alle godsdiensten zijn de blinden en de verminkten tot vlak bij de tempels gekropen. Soms zit er nog wel eentje in Scherpenheuvel bij de basiliek en wel twintig plots achter de kaarjeskraampjes, als de laatste die is overgebleven van de middeleeuwen maar dan met vele nationaliteiten.
Boeddha is veertien meter groot en hij slaapt. Nee, hij is niet dood, hij slaapt, anders zouden zijn tenen gelijk liggen, kijk, zo, zie je, nu ligt de ene teen iets lager dan de anderen. Als de tenen gelijk liggen, is hij dood. Een jonge monnik in oranje legt bloemen neer voor dikke Buikmans en een opgerold groen blad met gekookte rijst. Op de kantelen van het tempelplein zitten apen…ze geeuwen en kijken naar beneden het dal in, waar de hitte beweegt alsof ze vloeibaar is. ’s Avonds in de heilige stad, kopen we zelf jasmijnbloemen om te offeren in de tempel. Bruine naakte mannen met witte tulbanden leunen tegen de gouden pijlers terwijl zij op hun trommels slaan. Een trompetspeler laat zijn instrument daartussendoor klimmen en twee bazuinblazers in rode tunieken blazen bijna alles aan scherven wanneer de monniken de tempel binnenkomen en door de gouden deur verdwijnen. Ed en Brombeer moeten zich een beetje inhouden want ze willen al onmiddellijk meeblazen maar dat mocht natuurlijk niet. Geen valse blazers hier toegelaten, stond op een bordje.
Heel even kun je de schittering van goud , robijnen en blauwe saffieren zien, het schrijn waarin de gouden hoektand van Boeddha wordt bewaard. Zeven gouden koepels met edelstenen bezet rusten op een massief gouden lotusbloem. Het doet mij denken aan Ali Baba en de veertig rovers.
Een fractie van een seconde en dan klappen de deuren van het schrijn dicht. Alleen het oog van de oppermonniken mogen dit daarbinnen aanschouwen. Straks trekt de praalstoet weer door de Hoofdstad met juist geteld honderd olifanten in de prachtige oogverblindende kleuren van het Oosten. Op de rug van de grootste olifant wordt de gouden hoektand van Boeddha meegevoerd. In het jaar 304, onder koning Meghavanna, werd de tand verborgen in het haar van een prinses en zo vanuit India naar het eiland gebracht. Het is nu donker in Candystad en de hitte wordt eindelijk draaglijk. Iemand brandt een doordringend soort wierook of zijn het toch echt de bloemen die zo ruiken? Ik lig in mijn minitent en lees de vijf onbereikbaarheden van Boeddha. Hoezeer de mens het ook mocht willen, het is niet haalbaar. Ik sluit het boek en blijf liggen luisteren naar de airconditioning die ik in mijn achterhoofd gewaar wordt. Hoe verder je van huis gaat, hoe onzekerder alles wordt.
Ik lig achterover in mijn knalgele tentje,voorover kan ook maar dan schommel ik teveel, daarom lig ik nu achterover. Het schuifgordijn is volstrekt dicht tegen de muskieten. Ik kon ook een tulleke hangen maar die hangt in de weg als ik op mijn luchtmatraske wil lezen over wat Shakyamuni Boeddha heeft gezegd over de twintig dingen die belangrijk genoeg zijn om ernaar te streven in een mensenleven. Als men een tijdje met dezelfde mensen vertoefd kan men al eens een gezellig onderonsje houden zonder te kwetsen , gewoon over de bezienswaardigheden praten of over wat nog moet komen of gewoon een leuke grap vertellen, kunnen we nog eens goed lachen. Tegelijkertijd als ik mijn boekje lees want ik heb mijn catechismus overal bij, praat ik ook met Hermano. Probeer dat maar eens na te doen, bidden, lezen en zingen , drie in één.
Het bijbelgenootschap heeft het hier blijkbaar opgegeven maar het Boeddhistisch Instituut in Tokio heeft ervoor gezorgd dat ik, vooraleer in de nacht weg te glijden, mij nog terloops in de leer van Boeddha kan verdiepen.
Daarstraks heb ik tot mij verbazing tot driemaal toe een kapelletje gezien met het beeld van St-Antonius. Precies dezelfde St-Antonius die destijds de voorwerpen terugvond die mijn grootmoeder verloren had gelegd. Een eind van St-Antonius af hebben de Hindoes hun tempel gebouwd. Wie die voor het eerst ziet, denkt aan een ijskar van voor de oorlog of aan de grote kermiscarrousels met op en af glijdende houten paarden. Barokke figuren in roze en beige, zilver en in een zeemzoete pistachekleur. De god Ganisj zit op een heel ingewikkelde troon en zijn olifantenslurf rust op zijn knieën. Hermano die onze nieuwe gids is voor de rest van de tijd,negeert de Hindoetempels alsof ze niet bestonden en de vraag omtrent St-Antonius blijft in vier talen en met een boeddhistisch meerderwaardigheidsgevoel onbeantwoord. Ed en Brombeer tezamen met ons zandkoekje zijn volleerde atheïsten, aan die hebben we dan ook niet veel om me een beetje de zeden van op het eiland bij te brengen.
Voor een moskee wil hij nog wel eens halt houden en hij geeft toe dat er islamieten op het eiland bestaan, doch dit is zonder meer jammer te noemen. “Er is helemaal geen rivaliteit onder elkaar,” zegt hij. “Niemand bijt de ander doch het is zo jammer dat niet iedereen boeddhistisch is want dit is de enige juiste religie.”De rotsen van Oempapa zijn een beproeving om in deze hitte te bestijgen. Ze schijnen in de wolken te verdwijnen doch zo hoog is het niet, verzekert Hermanneke. Rotsen die als bruine gestolde lava glad en moeilijk te beklimmen zijn maar als je volhoudt en niet versaagt, zul je boven in de tempel de beelden van Boeddha zien en de oranje monniken die voor ons allen bidden. Er is op de rotsen geen schaduw om te schuilen en het zweet loopt je bij 45° als water van het voorhoofd of beter met bakken door je onderbroek uit. Maar Boeddha is niet genadeloos, voorbij de eerste heuvel zijn er plots bomen en iemand moet ooit in de eeuwen achter ons stenen trappen in de rotsen hebben uitgehouwen. Het zijn hier niet de uitbundige junglebomen van het eiland No Way. Schrale, hoekige knoesten die wie weet hoe diep in de rotsen hun bijna uitgedroogde wortels hebben.
Er zitten apen in de bomen, apen met rode neuzen en andere met zwarte neuzen maar Tarzan hangt er deze keer niet bij, die moet voor het eten zorgen. Volwassenen hebben nu eenmaal meer honger dan kinderen en dan moeten er heel veel klimbokken geschoten worden.
Ze zijn niet schuw, het is veel te warm om schuw te zijn, je kan tot vlak bij ze komen en ze bekijken je alleen maar, zeer verbaasd dat je er bent. “Is er echt geen andere plaats om naartoe te komen dan hier”? Nog twintig meter hoger zit de blinde, het geeft je een schok, je weet nu dat de tempel dichtbij moet zijn. En dààr zit de lamme. Zijn bruine stompe benen liggen als dode voorwerpen op de gloeiende stenen. Hun handen zijn perkamenten kommetjes waarin de roepies vallen zoals op kurkdroog hout. In alle godsdiensten zijn de blinden en de verminkten tot vlak bij de tempels gekropen. Soms zit er nog wel eentje in Scherpenheuvel bij de basiliek en wel twintig plots achter de kaarjeskraampjes, als de laatste die is overgebleven van de middeleeuwen maar dan met vele nationaliteiten.
Boeddha is veertien meter groot en hij slaapt. Nee, hij is niet dood, hij slaapt, anders zouden zijn tenen gelijk liggen, kijk, zo, zie je, nu ligt de ene teen iets lager dan de anderen. Als de tenen gelijk liggen, is hij dood. Een jonge monnik in oranje legt bloemen neer voor dikke Buikmans en een opgerold groen blad met gekookte rijst. Op de kantelen van het tempelplein zitten apen…ze geeuwen en kijken naar beneden het dal in, waar de hitte beweegt alsof ze vloeibaar is. ’s Avonds in de heilige stad, kopen we zelf jasmijnbloemen om te offeren in de tempel. Bruine naakte mannen met witte tulbanden leunen tegen de gouden pijlers terwijl zij op hun trommels slaan. Een trompetspeler laat zijn instrument daartussendoor klimmen en twee bazuinblazers in rode tunieken blazen bijna alles aan scherven wanneer de monniken de tempel binnenkomen en door de gouden deur verdwijnen. Ed en Brombeer moeten zich een beetje inhouden want ze willen al onmiddellijk meeblazen maar dat mocht natuurlijk niet. Geen valse blazers hier toegelaten, stond op een bordje.
Heel even kun je de schittering van goud , robijnen en blauwe saffieren zien, het schrijn waarin de gouden hoektand van Boeddha wordt bewaard. Zeven gouden koepels met edelstenen bezet rusten op een massief gouden lotusbloem. Het doet mij denken aan Ali Baba en de veertig rovers.
Een fractie van een seconde en dan klappen de deuren van het schrijn dicht. Alleen het oog van de oppermonniken mogen dit daarbinnen aanschouwen. Straks trekt de praalstoet weer door de Hoofdstad met juist geteld honderd olifanten in de prachtige oogverblindende kleuren van het Oosten. Op de rug van de grootste olifant wordt de gouden hoektand van Boeddha meegevoerd. In het jaar 304, onder koning Meghavanna, werd de tand verborgen in het haar van een prinses en zo vanuit India naar het eiland gebracht. Het is nu donker in Candystad en de hitte wordt eindelijk draaglijk. Iemand brandt een doordringend soort wierook of zijn het toch echt de bloemen die zo ruiken? Ik lig in mijn minitent en lees de vijf onbereikbaarheden van Boeddha. Hoezeer de mens het ook mocht willen, het is niet haalbaar. Ik sluit het boek en blijf liggen luisteren naar de airconditioning die ik in mijn achterhoofd gewaar wordt. Hoe verder je van huis gaat, hoe onzekerder alles wordt.
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Hermano droomde niet op een eiland, hij zat zowat verstrikt in Eilat of de omgeving van Haifa. Was't daar niet dat de herderkens lagen ? Ja, volgens de overlevering lagen ze daar... in het veld. Die geschiedschrijver is toch van andere contreien geweest. Waar vind je daar een veld ? Heden is daar wel een "slagveld", maar geen om in te liggen, tenzij als slachtoffer. Volgens het Schrift lagen die herderkens daar bij nachte... bij nachte ? huh ? ik wist geeneens dat er vrouwtjes bij waren. In de huidige contekst van het eilandgebeuren, geef ik grif toe dat er minstens één vrouwtje aanwezig zou kunnen zijn. Maar die kan dan toch zo haar mannetje staan dat ik ga twijfelen over het geslacht der engelen. Hermano vlijde zich zacht in het warme deken, maakte een bobbel ter hoogte van het kruis (nee, niet dat 33 jaar na datum) en voelde zich behaaglijk bij het bolronde bovenwerk van de engel Gabriel's opvolgster. De engel vloog, zijn navolgster fietste. Ook engelen moeten met hun tijd meegaan; kijk maar eens naar Michael ? Die vervangt inmiddels de -eveneens koersminnende meute- Marlborough-aanhangers bij die suppersnelle boliedes. Dat hij daarbij in Belzebub's banden prikt (zoals afgebeeld op dat groene pakje) is teken als de tand des tijds. Misschien denkt Hermano met weemoed terug aan de tijd dat hij -schoorvoetend- Camel heeft geprobeerd. Maar om die in zijn schoot te krijgen bij nachte, nee daar zag ie het niet bij zitten. Eén kemel is genoeg ! Hij zou ook liever prikken in wat Belzebub nu in zijn schoot geworpen had. Maar toch waagde hij zich er niet aan, een prikje in dat achterwerk zou wel voor nog een nakomelingschap kunnen zorgen; wat voor zo'n grootmoederke wel eens nefast zou kunnen uitdraaien. Stel dat het vruchtwater nu al zou breken ? Moest hij dit dan verzwelgen zonder dat zijn eilandcompanen het zouden merken ?
Een troost zou Hermano wél hebben; bij deze -van het oosten- komende temperaturen zou hij geen dorst hoeven te lijden. Die Camel in zijn schoot heeft toch twee bulten...
TLL
Een troost zou Hermano wél hebben; bij deze -van het oosten- komende temperaturen zou hij geen dorst hoeven te lijden. Die Camel in zijn schoot heeft toch twee bulten...
TLL
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Ik wist niet, dat ik zo jaloers kon worden. Nu wel! Het zit hier op dit forum, potverdorie, vol met sportmannen en vrouwelijke hardrijders! Om mystieke redenen, mag ik niet fietsen noch zwemmen, laat staan in competitie treden met zeven maagden. Alhoewel, dit laatste zou ik, denk ik, nog wel aankunnen, zeker, wanneer dat fietsen er niet bij zou zijn. "Stoefers zijn ook mensen" placht men te zeggen. Maar ik ben geen stoefer, ik weet zelfs niet of dit correct geschreven is. Is het nu met één of met twee effen? Het zal mij een zorg wezen.
Wanneer ik hier lees, dat sommigen onder ons er in slagen om per fiets, in vijfde versnelling en dan nog bergaf, kunnen zien, welk vlees zij in de kuip hebben, wel dan begint het bij mij te kriebelen! Dat hij, en jullie weten verdorie allemaal goed genoeg, over wie ik het heb, er dan nog aan denkt, om die bloeikes van maagdjes hun bovenkleding uit te trekken, dat vind ik dan straffe toebak.
Ge moet toch je stuur vasthouden, zeker?
Tenandere bovenkleding! Dat hebben ze tegenwoordig niet meer aan. Het is allemaal onderkleding wat de klok slaat. Wij zullen hier echter moeten oppassen. Die brombeer heeft het gemunt op de maagdelijkheid van onze kwezel! Het is dus niet voor niks, dat hij het er zou voor overhebben, om, met TLL zijn dood varken de zeven wereldzeeën te bezwemmen, boven én onder water! Dat,allemaal alleen nog maar, om toch maar op dat onbewoond eiland te geraken! Ik vraag mij tenandere af, of zijn tuba dan dienst zal doen als snurkel?
Het zal echter niet pakken! Via een Pm. Zal ik aan onze moderne Willem Thell vragen om zijn pijlpunten speciaal in te smeren met een antimaagenbalagersgif , dat ik persoonlijk nog moet uitvinden.
TLL zal wel meedoen met mij. Zeker na de verwijzing naar zijn kaalhoofdigheid.Maar,onderschat die mannen niet! "Pas op! voor die mannen zonder haar"wist mijn moeder altijd tegen mijn zusters te zeggen. "Die mannen zijn viriel en die gaan geen stoot uit de weg"Mijn vader had ook al niet veel haar. Wij waren met zevenen! Thuis!
Dat ikzelf redelijk veel haar heb, wat nog stamt uit mijn liederlijk artistiek leven uit de jaren zestig, heeft daar niks, maar dan ook niks mee te maken. Ik ben, wat het viriele aangaat, zoals men het noemt, de uitzondering op de regel. Stel nu, dat ik, met zeven maagden op een onbewoond eiland zou zitten. Men zou er een toeristische attractie van maken om mij bezig te zien. Met honderden ballonen tegelijk zou men er op uit sturen. Men zou er warempel zelfs een fotograaf bij betrekken die gewoon is om luchtfoto's te maken vanuit een luchtballon.
Mijn grote vrees is echter, dat er tussen die maagden een "opperhoofding kwezel- maagd" de plak zou zwaaien. Dat zij er de rem zou opzetten, net zoals zij het (soms) doet bij haar halsbrekende toeren die zij uitsteekt bij het afdalen van een of andere Limburgse col, als die er ginder al bestaan.
Ik vrees, dat zij mij mijn blauwe pilletjes zal afnemen en mijn viriliteit, regelmatig zal onderdompelen in een bad vol afkoelende zandsubstantie, volgepropt met schorpioenen. Het zou mij zelfs niet verwonderen,dat zandmannetje, al of niet door haar gedwongen, hier wel een handje zou aan toesteken.
Maar dan hebben ze buiten de waard gerekend! Ik zal dan zeker niet twijfelen om, via hermano, een klacht in te dienen bij dé Michel .Beestjes in een zandbak verzuipen, dat mag niet van de wet! Ook niet op een onbewoond maagdeneiland!
Intussen is de zon ondergegaan en voel ik mij wakker worden. Wat een droom, zeg! Een mens zou voor minder Boeddhist worden!
Wanneer ik hier lees, dat sommigen onder ons er in slagen om per fiets, in vijfde versnelling en dan nog bergaf, kunnen zien, welk vlees zij in de kuip hebben, wel dan begint het bij mij te kriebelen! Dat hij, en jullie weten verdorie allemaal goed genoeg, over wie ik het heb, er dan nog aan denkt, om die bloeikes van maagdjes hun bovenkleding uit te trekken, dat vind ik dan straffe toebak.
Ge moet toch je stuur vasthouden, zeker?
Tenandere bovenkleding! Dat hebben ze tegenwoordig niet meer aan. Het is allemaal onderkleding wat de klok slaat. Wij zullen hier echter moeten oppassen. Die brombeer heeft het gemunt op de maagdelijkheid van onze kwezel! Het is dus niet voor niks, dat hij het er zou voor overhebben, om, met TLL zijn dood varken de zeven wereldzeeën te bezwemmen, boven én onder water! Dat,allemaal alleen nog maar, om toch maar op dat onbewoond eiland te geraken! Ik vraag mij tenandere af, of zijn tuba dan dienst zal doen als snurkel?
Het zal echter niet pakken! Via een Pm. Zal ik aan onze moderne Willem Thell vragen om zijn pijlpunten speciaal in te smeren met een antimaagenbalagersgif , dat ik persoonlijk nog moet uitvinden.
TLL zal wel meedoen met mij. Zeker na de verwijzing naar zijn kaalhoofdigheid.Maar,onderschat die mannen niet! "Pas op! voor die mannen zonder haar"wist mijn moeder altijd tegen mijn zusters te zeggen. "Die mannen zijn viriel en die gaan geen stoot uit de weg"Mijn vader had ook al niet veel haar. Wij waren met zevenen! Thuis!
Dat ikzelf redelijk veel haar heb, wat nog stamt uit mijn liederlijk artistiek leven uit de jaren zestig, heeft daar niks, maar dan ook niks mee te maken. Ik ben, wat het viriele aangaat, zoals men het noemt, de uitzondering op de regel. Stel nu, dat ik, met zeven maagden op een onbewoond eiland zou zitten. Men zou er een toeristische attractie van maken om mij bezig te zien. Met honderden ballonen tegelijk zou men er op uit sturen. Men zou er warempel zelfs een fotograaf bij betrekken die gewoon is om luchtfoto's te maken vanuit een luchtballon.
Mijn grote vrees is echter, dat er tussen die maagden een "opperhoofding kwezel- maagd" de plak zou zwaaien. Dat zij er de rem zou opzetten, net zoals zij het (soms) doet bij haar halsbrekende toeren die zij uitsteekt bij het afdalen van een of andere Limburgse col, als die er ginder al bestaan.
Ik vrees, dat zij mij mijn blauwe pilletjes zal afnemen en mijn viriliteit, regelmatig zal onderdompelen in een bad vol afkoelende zandsubstantie, volgepropt met schorpioenen. Het zou mij zelfs niet verwonderen,dat zandmannetje, al of niet door haar gedwongen, hier wel een handje zou aan toesteken.
Maar dan hebben ze buiten de waard gerekend! Ik zal dan zeker niet twijfelen om, via hermano, een klacht in te dienen bij dé Michel .Beestjes in een zandbak verzuipen, dat mag niet van de wet! Ook niet op een onbewoond maagdeneiland!
Intussen is de zon ondergegaan en voel ik mij wakker worden. Wat een droom, zeg! Een mens zou voor minder Boeddhist worden!
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Ed, dit is een rechtstreekse en persoonlijke aanval. In een vorige posting schrijf ik wel dat ik zachtaardig ben, vredelievend, vergevingsgezind, menslievend, een man van peis en vree, maar je bent gewoon te ver gegaan.
Neem mij niet kwalijk of voor mijn part neem het mij wel kwalijk, maar wij hebben bij een andere gelegenheid op een ander forum betreffende een andere topic ook als eens gebotst. Die botsing is mij nog altijd bijgebleven en ik heb die nog altijd niet verteerd, ze ligt nog altijd op mijn lever en dus moet er mij iets van het hart. Ik rij met geen ster maar toen heb je tegen mijn kar gereden, en mensen die tegen mijn kar zijn gereden vergeet ik nooit meer. Ik heb mijn eerste kar maar gekocht toen ik al eenentwintig was, dus zoveel mensen zijn er trouwens niet die ooit tegen mijn kar gereden zijn. Als dergelijke mensen ergens anders posten dan is dat zo een natuurlijke reflex om hun gekrabbel extra kritisch te gaan bekijken.
Ik ben die boze tongen nog niet vergeten en ik stel vast dat je die trouwens nog altijd hebt. Als je nog iets wil posten over een squaw die haar naam verandert in "zie die achter de vlerken zit van hij die nu in verlof is" mag ik je er dan beleefd op wijzen dat andere vrouwen ook soms meelezen en dat ze dan nog conclusies trekken ook! Natuurlijk de verkeerde conclusies nondedju! Dat wordt dan nog erger als mij wordt verweten dat ik relaties zou onderhouden met Michel Vandenbossche, ik moet niet hebben van Michel Vandenbossche en als ik zijn naam hoor dan krijg ik telkens zin in foie gras. Weet jij wel wat foie gras kost in een behoorlijk restaurant? Nee zeker? Dat kost een fortuin! Ik mag dan wel foie gras gaan eten van mijn vrouw, maar eerst moet ik "mijne kost verdienen" in het "zweet mijns aanschijns" en dat mag je dan nog letterlijk nemen ook! Besef jij eigenlijk wel wat je de mensen aandoet met je postings???? Heb je die liters zweet, bloed en tranen al wel eens berekend? Nee zeker?? Dan mag ik nog blij zijn dat we geen geburen hebben, of ik mocht bij hen nog klimaf gaan planten want dat vond zij ook zo een leuk idee!
Ik ben al gelukkige bezitter van een druivelaar, die gelukzalig staat te pronken in een prachtig hoekje aan het huis, perfect naar het zuiden gericht, en waar ik alle jaren al vier druivelaars afknip om hem tot rede te brengen, maar het is vermoedelijk een vrouwelijke druivelaar, zij luistert niet. Druiven leveren doet zij trouwens ook niet, maar groeien mijne jongen, groeien ... (de druivelaar dus, niet de druiven)!
Als je nog eens iets wil schrijven, mag ik je dan verzoeken om dat eerst ter goedkeuring voor te leggen aan de andere medeschrijvers aub?!?
Herman
Neem mij niet kwalijk of voor mijn part neem het mij wel kwalijk, maar wij hebben bij een andere gelegenheid op een ander forum betreffende een andere topic ook als eens gebotst. Die botsing is mij nog altijd bijgebleven en ik heb die nog altijd niet verteerd, ze ligt nog altijd op mijn lever en dus moet er mij iets van het hart. Ik rij met geen ster maar toen heb je tegen mijn kar gereden, en mensen die tegen mijn kar zijn gereden vergeet ik nooit meer. Ik heb mijn eerste kar maar gekocht toen ik al eenentwintig was, dus zoveel mensen zijn er trouwens niet die ooit tegen mijn kar gereden zijn. Als dergelijke mensen ergens anders posten dan is dat zo een natuurlijke reflex om hun gekrabbel extra kritisch te gaan bekijken.
Ik ben die boze tongen nog niet vergeten en ik stel vast dat je die trouwens nog altijd hebt. Als je nog iets wil posten over een squaw die haar naam verandert in "zie die achter de vlerken zit van hij die nu in verlof is" mag ik je er dan beleefd op wijzen dat andere vrouwen ook soms meelezen en dat ze dan nog conclusies trekken ook! Natuurlijk de verkeerde conclusies nondedju! Dat wordt dan nog erger als mij wordt verweten dat ik relaties zou onderhouden met Michel Vandenbossche, ik moet niet hebben van Michel Vandenbossche en als ik zijn naam hoor dan krijg ik telkens zin in foie gras. Weet jij wel wat foie gras kost in een behoorlijk restaurant? Nee zeker? Dat kost een fortuin! Ik mag dan wel foie gras gaan eten van mijn vrouw, maar eerst moet ik "mijne kost verdienen" in het "zweet mijns aanschijns" en dat mag je dan nog letterlijk nemen ook! Besef jij eigenlijk wel wat je de mensen aandoet met je postings???? Heb je die liters zweet, bloed en tranen al wel eens berekend? Nee zeker?? Dan mag ik nog blij zijn dat we geen geburen hebben, of ik mocht bij hen nog klimaf gaan planten want dat vond zij ook zo een leuk idee!
Ik ben al gelukkige bezitter van een druivelaar, die gelukzalig staat te pronken in een prachtig hoekje aan het huis, perfect naar het zuiden gericht, en waar ik alle jaren al vier druivelaars afknip om hem tot rede te brengen, maar het is vermoedelijk een vrouwelijke druivelaar, zij luistert niet. Druiven leveren doet zij trouwens ook niet, maar groeien mijne jongen, groeien ... (de druivelaar dus, niet de druiven)!
Als je nog eens iets wil schrijven, mag ik je dan verzoeken om dat eerst ter goedkeuring voor te leggen aan de andere medeschrijvers aub?!?
Herman
-
Opa Brombeer
Sorry Ed maar jij hebt toch ook niet gedronken mag ik hopen, van mijn vrouw neem ik nog aan dat ze niet kan lezen want ze heeft nog altijd haar bril niet gevonden. Gelukkig maar zou ik zo zeggen, zo kan ik ze nog een tijdje blaaskes wijsmaken die uit mijn zogezegde tuba zouden komen maar zo niet he, tuba, niks tuba, een contrabas was het en daar komen zeker geen blaaskes uit, dus kan ik ze ook niemand wijsmaken, mijn vrouw incluis.en ik heb ook nooit gezegd dat het maagden waren, dat was maar een eerste gedacht, ze waren wel maagdelijk blank en of ze onderkleren aan hadden heb ik niet gezien, en het ook niet durven vragen want er zat ook een serieuze dragonder tussen en gezien mijn hemelse schrik voor vrouwelijke oorvijgen hield ik die vraag maar achter mijn tanden. Daar heb ik nog altijd geen haar opstaan, dus ook geen grijs zoals op mijn hoofd.
En kletskoppen daar heb ik echt niets tegen hoor, mijn moeder zei altijd manneke daar mag je niet mee lachen, die meneer heeft het ongeluk dat hij door zijn haar gegroeid is. En je zal moeten rap wezen met je antimaagdenbelagersmiddel want je hebt me daar op een idee gebracht. Een tuba als snorkel, je moet er maar opkomen, ik ken er die er hun gevoeg in deden of hun pistolets in verstopten om die dan maanden later terug op te diepen, volgroeid met groen haar(tiens viriele pistolets)maar snorkelen, dat is het. Dan heb ik dat dood varken niet meer van doen.mijne chef zij vroeger altijd, eigenlijk meestal 's maandags, beste vriend, en dit terwijl ik nog geen cafe kennis was, een contrabas dient niet alleen om op te slapen, ge kunt er ook op spelen maar wat hij nog niet wist dat ge dat spel ook te water kunt laten om in zeemanstermen te blijven, en dus ook mee varen, Ziet ge hem komen, dat kleine fietsmotortje er op monteren, die tuba mee om me te voorzien van pistolets en daarna mijn gevoeg te doen en ik ben er mee weg. En ne rappe die me dan nog tegen houdt.en ergens een droog plekske voor die blauwe pillekes(zijn dat echt blauwe?)is rap gevonden.
En mijn stuur vast houden? Ik monteer er een roer op en dat kunt ge vast zetten eenmaal de goede richting gevonden, kan ik ondertussen een beetje oefenen voor mijn duel met TLL, ik hoop maar dat dit toegestaan is, oefening baart kunst bewust geschreven met een kleine letter want nu kom ik in gevaarlijk vaarwater terecht, er zijn er die kunst baren zonder oefening maar hier moet ik eens goed over nadenken(met risico op een zere kop)of ik dit wel neertoets, de kans op een paar serieuze mannelijke oorvijgen is nl.zeer groot.
Ondertussen zit ik hier nog altijd te wachten op de spelregels van dat duel maar waarschijnlijk is TLL zich hierover nog aan het beramen, die is slimmer en beraamt zich in plaats van te denken. Maar ik hoor er wel van een van de volgende dagen. Voor mij als sportieveling wordt het tijd om mij ter ruste te begeven, niet te lang want ik heb geen zin om te roesten en met al dat zout water moet men toch opletten. Zal het roer van mijn contratubasachtig vaartuig dan maar duchtig invetten.
Een snorkelende brombeer
En kletskoppen daar heb ik echt niets tegen hoor, mijn moeder zei altijd manneke daar mag je niet mee lachen, die meneer heeft het ongeluk dat hij door zijn haar gegroeid is. En je zal moeten rap wezen met je antimaagdenbelagersmiddel want je hebt me daar op een idee gebracht. Een tuba als snorkel, je moet er maar opkomen, ik ken er die er hun gevoeg in deden of hun pistolets in verstopten om die dan maanden later terug op te diepen, volgroeid met groen haar(tiens viriele pistolets)maar snorkelen, dat is het. Dan heb ik dat dood varken niet meer van doen.mijne chef zij vroeger altijd, eigenlijk meestal 's maandags, beste vriend, en dit terwijl ik nog geen cafe kennis was, een contrabas dient niet alleen om op te slapen, ge kunt er ook op spelen maar wat hij nog niet wist dat ge dat spel ook te water kunt laten om in zeemanstermen te blijven, en dus ook mee varen, Ziet ge hem komen, dat kleine fietsmotortje er op monteren, die tuba mee om me te voorzien van pistolets en daarna mijn gevoeg te doen en ik ben er mee weg. En ne rappe die me dan nog tegen houdt.en ergens een droog plekske voor die blauwe pillekes(zijn dat echt blauwe?)is rap gevonden.
En mijn stuur vast houden? Ik monteer er een roer op en dat kunt ge vast zetten eenmaal de goede richting gevonden, kan ik ondertussen een beetje oefenen voor mijn duel met TLL, ik hoop maar dat dit toegestaan is, oefening baart kunst bewust geschreven met een kleine letter want nu kom ik in gevaarlijk vaarwater terecht, er zijn er die kunst baren zonder oefening maar hier moet ik eens goed over nadenken(met risico op een zere kop)of ik dit wel neertoets, de kans op een paar serieuze mannelijke oorvijgen is nl.zeer groot.
Ondertussen zit ik hier nog altijd te wachten op de spelregels van dat duel maar waarschijnlijk is TLL zich hierover nog aan het beramen, die is slimmer en beraamt zich in plaats van te denken. Maar ik hoor er wel van een van de volgende dagen. Voor mij als sportieveling wordt het tijd om mij ter ruste te begeven, niet te lang want ik heb geen zin om te roesten en met al dat zout water moet men toch opletten. Zal het roer van mijn contratubasachtig vaartuig dan maar duchtig invetten.
Een snorkelende brombeer
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Geachte heer, Hermano,
Met spijt in mijn hart lees ik hier, dat ik ooit tegen uw kar heb gereden. Niettegenstaande ik mij hiervan niets meer herinner, hoop ik dat de schade niet al te groot is geweest. Dat je mijn postings met grote argusogen volgt. Dat heb ik allang begrepen en aan den lijve mogen ondervinden. Dat U daarvoor de hulp inroept van de hogere boze tongen, neem ik U ( Ik schrijf "U" om de ernst van mijn brief te benadrukken) in feite niet kwalijk. Maar het doet mij ook geen plezier. Ik heb begrepen, dat sommige van mijn geschreven uitspraken ook door anderen gelezen worden en dat deze laatsten hierdoor op verkeerde gedachten zouden kunnen komen.
Dat dit zou kunnen resulteren in een gespannen sfeer in uw leefwereld en privésfeer, dat had ik nooit kunnen vermoeden. Met de hand op mijn hart bezweer ik je, dat ik nooit geweten heb, dat er, buiten mijn vrouw, nog andere vrouwelijke afstammelingen van de apaches in ons land woonachtig waren. Om enigszins tegemoet te komen aan uw wens en om onze verhouding niet te laten escaleren in een barkoude oorlog, ik heb ten andere geen tijd noch genoeg ijzerdraad om een ijzeren gordijn op te richten, stel ik U voor, dat ik mijn teksten eerst zal voorleggen aan de kamer en senaat van het forum. Het is aan U, geachte verontwaardigde, om de voorzitter of voorzitster ervan aan te wijzen. Verder vind ik het spijtig, dat ik op U geen verder beroep mag doen om mij te vertegenwoordigen als raadsman bij de heer Michel........ waarvan ik de familienaam hier niet meer durf te vermelden, uit schrik voor de mogelijke represailles. U begrijpt, waarde forumconfrater, dat ik na het lezen van uw klachtenbrief, geheel uit mijn lood ben geslagen, zo erg zelfs, dat ik vergeet om alinea's te gebruiken en overbodige rustpauzes inlas, rustpauzes waarvan ik de naam compleet vergeten ben. Puur door mijn aangeslagenheid van uw schrijven.
Om mijn, reeds aangehaald, lood terug te vinden en er terug in te kunnen kruipen, hoop ik dat dit incident als gesloten kan worden beschouwd en dat ik U vanaf morgen terug mag tutoyeren. Indien U er echter op staat, dat ik U mijn ontslagbrief bezorg, zal U toch even geduld moeten oefenen. Het tij is niet van dien aard, dat de fles, met geschreven inhoud, snel op het eiland in de zon zal aanspoelen, zelfs, al droom ik in groen en blauw.
Brombeer,
Het zal waarschijnlijk aan mijn ene oog liggen, dat ik alleen het woordje maagden heb gelezen. Dat ene oog heeft mij al heel wat parten gespeeld. Ik zou wel van het voordeel van een halve bril kunnen genieten. Ik heb echter een volledige neus. Dus ook de kosten van een normaal montuur. Dat ik je trombone als tuba bestempelde,geeft nog maar aan welk groot gat ik heb, in mijn instrumentarium kennis. Natuurlijk dat men geen onnozel trompetje kan gebruiken als vaartuig op de hoge zee. Daarvoor heeft men iets groter blaasgeval nodig waar men, in geval van nood, kan inkruipen en zich verstoppen voor haaien en nog andere , door de kolderbrigade nog uit te vinden vissoorten.
Tiens, nog niet geprobeerd om op een badkuip te spelen? Die staat in si bemol. Soms ook in mi, naargelang wie er inligt.
Zoals je hierboven hebt gelezen, ben ik druk bezig om mijn lood te zoeken. Ik heb hier al elke tafel en iedere stoel omgedraaid. Niks te vinden, natuurlijk! Misschien, heel misschien, hangt het ergens vast aan een vishaak, in de bek van een uwer vissen, aangespoeld op jullie eiland. In positief geval, gelieve het mij dan terug te bezorgen via Pm.
ED
Met spijt in mijn hart lees ik hier, dat ik ooit tegen uw kar heb gereden. Niettegenstaande ik mij hiervan niets meer herinner, hoop ik dat de schade niet al te groot is geweest. Dat je mijn postings met grote argusogen volgt. Dat heb ik allang begrepen en aan den lijve mogen ondervinden. Dat U daarvoor de hulp inroept van de hogere boze tongen, neem ik U ( Ik schrijf "U" om de ernst van mijn brief te benadrukken) in feite niet kwalijk. Maar het doet mij ook geen plezier. Ik heb begrepen, dat sommige van mijn geschreven uitspraken ook door anderen gelezen worden en dat deze laatsten hierdoor op verkeerde gedachten zouden kunnen komen.
Dat dit zou kunnen resulteren in een gespannen sfeer in uw leefwereld en privésfeer, dat had ik nooit kunnen vermoeden. Met de hand op mijn hart bezweer ik je, dat ik nooit geweten heb, dat er, buiten mijn vrouw, nog andere vrouwelijke afstammelingen van de apaches in ons land woonachtig waren. Om enigszins tegemoet te komen aan uw wens en om onze verhouding niet te laten escaleren in een barkoude oorlog, ik heb ten andere geen tijd noch genoeg ijzerdraad om een ijzeren gordijn op te richten, stel ik U voor, dat ik mijn teksten eerst zal voorleggen aan de kamer en senaat van het forum. Het is aan U, geachte verontwaardigde, om de voorzitter of voorzitster ervan aan te wijzen. Verder vind ik het spijtig, dat ik op U geen verder beroep mag doen om mij te vertegenwoordigen als raadsman bij de heer Michel........ waarvan ik de familienaam hier niet meer durf te vermelden, uit schrik voor de mogelijke represailles. U begrijpt, waarde forumconfrater, dat ik na het lezen van uw klachtenbrief, geheel uit mijn lood ben geslagen, zo erg zelfs, dat ik vergeet om alinea's te gebruiken en overbodige rustpauzes inlas, rustpauzes waarvan ik de naam compleet vergeten ben. Puur door mijn aangeslagenheid van uw schrijven.
Om mijn, reeds aangehaald, lood terug te vinden en er terug in te kunnen kruipen, hoop ik dat dit incident als gesloten kan worden beschouwd en dat ik U vanaf morgen terug mag tutoyeren. Indien U er echter op staat, dat ik U mijn ontslagbrief bezorg, zal U toch even geduld moeten oefenen. Het tij is niet van dien aard, dat de fles, met geschreven inhoud, snel op het eiland in de zon zal aanspoelen, zelfs, al droom ik in groen en blauw.
Brombeer,
Het zal waarschijnlijk aan mijn ene oog liggen, dat ik alleen het woordje maagden heb gelezen. Dat ene oog heeft mij al heel wat parten gespeeld. Ik zou wel van het voordeel van een halve bril kunnen genieten. Ik heb echter een volledige neus. Dus ook de kosten van een normaal montuur. Dat ik je trombone als tuba bestempelde,geeft nog maar aan welk groot gat ik heb, in mijn instrumentarium kennis. Natuurlijk dat men geen onnozel trompetje kan gebruiken als vaartuig op de hoge zee. Daarvoor heeft men iets groter blaasgeval nodig waar men, in geval van nood, kan inkruipen en zich verstoppen voor haaien en nog andere , door de kolderbrigade nog uit te vinden vissoorten.
Tiens, nog niet geprobeerd om op een badkuip te spelen? Die staat in si bemol. Soms ook in mi, naargelang wie er inligt.
Zoals je hierboven hebt gelezen, ben ik druk bezig om mijn lood te zoeken. Ik heb hier al elke tafel en iedere stoel omgedraaid. Niks te vinden, natuurlijk! Misschien, heel misschien, hangt het ergens vast aan een vishaak, in de bek van een uwer vissen, aangespoeld op jullie eiland. In positief geval, gelieve het mij dan terug te bezorgen via Pm.
ED
-
Opa Brombeer
Goede morgen Ed en ook aan alle andere kolderaars,actief of passief.
Dat doet me nu eens plezier,iemand die toegeeft tegen andermans kar gereden te zijn zonder er zich zelf niets meer van te herinneren,je zou natuurlijk het voordeel van de twijfel kunnen inroepen maar zelfs dat niet,echte mannen bestaan dus toch nog,nieuwe allang.Ik ga mijn vrouw toch maar eens terug een brilletje kopen,niet om ze op verkeerde gedachten te brengen,daar heeft die geen bril voor nodig,neen om eens te zien of ze na het lezen van jouw bekentenis ok zou durven toegeven dat ze er meestal naast zit(naast de kwestie,niet de stoel)
En nu het waarschijnlijk bijgelegd is tussen u en Hermano,mag ik toch hopen,ben ik ontslagen van een zware taak,ik wou je nl.aanraden om het te doen.Ik heb onze spoorzoeker zondag ontmoet en ik kan je verzekeren het is zwaar kersen eten met deze man(heb er dan maar een pintof twee mee gedronken)Verdorie is me dat een beer van een vent zeg,alleen bromt hij niet,alleen had ik de indruk dat hij het soms nogal lastig heeft om het reilen en zeilen in zijn harem in goede banen te leiden.Daar heb ik tenminste geen last van,ik geraak al eens gemakkelijker weg zonder mijn Jane,sorry Sjoeke al moet ik hier eigenlijk eerder spreken van Sjoe,nu kan dat nog,straks als ze een nieuwe bril heeft waag ik me niet meer aan zulke uitspraken.Ik heb onze spoorzoeker dan ok stante pede beloofd hem mijn truukjes aan de hand te doen maar wel in een prive berichtje en dit uit veiligheidsoverwegingen.
Tiens ben jij je lood kwijt(het er bij neergelegd kan dus niet want dan kon je het niet meer zoeken)Al eens aan gedacht om bij TLL te gaan zoeken? die mannen,en soms ook vrouwen die varkens op hun rug binden deinzen voor niets terug.Ge weet toch dat een normaal varken een varkensblaas heeft en waar die voor dient staat duidelijk te lezen in De Witte van Zichem,en nu gaan die modderwaterploeteraars zo een varken op hun rug binden,hoe geraken die dan nog daar beneden in de kabeljouwskelder?Juist ja, lood op hunne rug.Van je vrienden moet je het hebben he.
Wat mijn badkuip betreft ik weet niet in welke toonaard de jouwe staat maar de mijne staat meestal in mi bemol en daar wordt meestal de eerste viool in gespeeld,reden waarom ik contrabas geleerd heb,ik heb een hekel aan het spelen van de tweede viool.Alhoewel er de laatste jaren steeds meer maagdelijke contrabassistes de kop opstaken,de concurrentie tussen de eerste violen zal te groot geworden zijn.
En ik vergeef het je hoordat je geen grote kennis hebt van het instrumentarium maar daar kan natuurlijk aan verholpen worden,je hoeven je gat maar te vullen(me niet verkeerd begrijpen he),een groot of een klein ieder gat is te vullen,putten vullen dat is een ander paar mouwen,daar begin ik niet aan,het is toch bewezen dat putten maken gemakkelijker is.en ik ga zeker eens proberen om op mijn badkuip te blazen,als ik dat nog kan natuurlijk na een zware fietstocht in het bijzijn van een groep Chiroale maagden,meestal geraak ik daarvan buiten adem en moet ik daarna op zoek naar mijn kluts en dat is wat anders dan lood. Nog nieuwe dieren uitvinden?Nee hoor,ge moet er dan de handleiding bijsluiten of ze kunnen de sporen ervan niet vinden,geef mij dan maar nieuwe muziekinstrumenten zoals die met zijn slijkbed.ha die kent ge niet maar die met zijn gouden bombardon wel zeker,eerst een stuk in hun kraag drinken en dan denken dat ze op een gouden WC zitten om 's morgens tot de vaststelling te komen dat ze hun gevoeg gedaan hebben in een bombardon,foei,ik vind het maar een flauwe,trouwens Uw gevoeg kunt ge ook doen in een contrabas,maar dat is een waar gebeurd verhaal dat ik nog wat opspaar,kwestie van er daarna intenser te kunnen van genieten.
Maar hoe zit dat dan met dat slijkbed?Wel ik gef het in het kort mee maar bedenk dat als hier mee gelachen wordt er ook gelachen wordt met ons vader zijn kwistig uitgedeelde oorvijgen,jaja ge voelt hem al komen zeker.Eerst,een slijkbed is Blaasvelds voor spatbord,straf he.En ons vader was bij de fanfare en speelde(probeerde)trompet maar die hadden ze al genoeg en op een dag zei hij,mannen deze avond krijg ik een nieuw instrument een bombardon.'s Anderendaags staat dar in de living zo'n gevaarte en we moesten er allemaal gaan rondstaan.En wat vinden jullie er van?Enkelen schoten in een lach en ik met mijn vranken teut,zeg va dat is precies een slijkbed van een brommer en pats ging het en ik dierf zelfs niet meer te zeggen dat hij misschien beter groskes kon spelen.
Zo dan ga ik nu maar aan mijn contratubasachtig(hihi hier weet de spellingcontrole geen raad mee)ineenflansen,nieuwe instrumenten uitvinden is voor later wanneer Ed zijn gat is opgevuld en dan kunnen we en speciaal voor badkuip in mi bemol geschreven stuk(door dat verre familielid van Beethoven,die zijne kelder staat nog altijd in Mechelen)er proberen op te spelen.
Moest ik Ed zijn lood vinden laat ik de maagden voor wat ze zijn en breng het direct per fiets waar het hoort.
Een uit zijn lood geslagen brombeer
Dat doet me nu eens plezier,iemand die toegeeft tegen andermans kar gereden te zijn zonder er zich zelf niets meer van te herinneren,je zou natuurlijk het voordeel van de twijfel kunnen inroepen maar zelfs dat niet,echte mannen bestaan dus toch nog,nieuwe allang.Ik ga mijn vrouw toch maar eens terug een brilletje kopen,niet om ze op verkeerde gedachten te brengen,daar heeft die geen bril voor nodig,neen om eens te zien of ze na het lezen van jouw bekentenis ok zou durven toegeven dat ze er meestal naast zit(naast de kwestie,niet de stoel)
En nu het waarschijnlijk bijgelegd is tussen u en Hermano,mag ik toch hopen,ben ik ontslagen van een zware taak,ik wou je nl.aanraden om het te doen.Ik heb onze spoorzoeker zondag ontmoet en ik kan je verzekeren het is zwaar kersen eten met deze man(heb er dan maar een pintof twee mee gedronken)Verdorie is me dat een beer van een vent zeg,alleen bromt hij niet,alleen had ik de indruk dat hij het soms nogal lastig heeft om het reilen en zeilen in zijn harem in goede banen te leiden.Daar heb ik tenminste geen last van,ik geraak al eens gemakkelijker weg zonder mijn Jane,sorry Sjoeke al moet ik hier eigenlijk eerder spreken van Sjoe,nu kan dat nog,straks als ze een nieuwe bril heeft waag ik me niet meer aan zulke uitspraken.Ik heb onze spoorzoeker dan ok stante pede beloofd hem mijn truukjes aan de hand te doen maar wel in een prive berichtje en dit uit veiligheidsoverwegingen.
Tiens ben jij je lood kwijt(het er bij neergelegd kan dus niet want dan kon je het niet meer zoeken)Al eens aan gedacht om bij TLL te gaan zoeken? die mannen,en soms ook vrouwen die varkens op hun rug binden deinzen voor niets terug.Ge weet toch dat een normaal varken een varkensblaas heeft en waar die voor dient staat duidelijk te lezen in De Witte van Zichem,en nu gaan die modderwaterploeteraars zo een varken op hun rug binden,hoe geraken die dan nog daar beneden in de kabeljouwskelder?Juist ja, lood op hunne rug.Van je vrienden moet je het hebben he.
Wat mijn badkuip betreft ik weet niet in welke toonaard de jouwe staat maar de mijne staat meestal in mi bemol en daar wordt meestal de eerste viool in gespeeld,reden waarom ik contrabas geleerd heb,ik heb een hekel aan het spelen van de tweede viool.Alhoewel er de laatste jaren steeds meer maagdelijke contrabassistes de kop opstaken,de concurrentie tussen de eerste violen zal te groot geworden zijn.
En ik vergeef het je hoordat je geen grote kennis hebt van het instrumentarium maar daar kan natuurlijk aan verholpen worden,je hoeven je gat maar te vullen(me niet verkeerd begrijpen he),een groot of een klein ieder gat is te vullen,putten vullen dat is een ander paar mouwen,daar begin ik niet aan,het is toch bewezen dat putten maken gemakkelijker is.en ik ga zeker eens proberen om op mijn badkuip te blazen,als ik dat nog kan natuurlijk na een zware fietstocht in het bijzijn van een groep Chiroale maagden,meestal geraak ik daarvan buiten adem en moet ik daarna op zoek naar mijn kluts en dat is wat anders dan lood. Nog nieuwe dieren uitvinden?Nee hoor,ge moet er dan de handleiding bijsluiten of ze kunnen de sporen ervan niet vinden,geef mij dan maar nieuwe muziekinstrumenten zoals die met zijn slijkbed.ha die kent ge niet maar die met zijn gouden bombardon wel zeker,eerst een stuk in hun kraag drinken en dan denken dat ze op een gouden WC zitten om 's morgens tot de vaststelling te komen dat ze hun gevoeg gedaan hebben in een bombardon,foei,ik vind het maar een flauwe,trouwens Uw gevoeg kunt ge ook doen in een contrabas,maar dat is een waar gebeurd verhaal dat ik nog wat opspaar,kwestie van er daarna intenser te kunnen van genieten.
Maar hoe zit dat dan met dat slijkbed?Wel ik gef het in het kort mee maar bedenk dat als hier mee gelachen wordt er ook gelachen wordt met ons vader zijn kwistig uitgedeelde oorvijgen,jaja ge voelt hem al komen zeker.Eerst,een slijkbed is Blaasvelds voor spatbord,straf he.En ons vader was bij de fanfare en speelde(probeerde)trompet maar die hadden ze al genoeg en op een dag zei hij,mannen deze avond krijg ik een nieuw instrument een bombardon.'s Anderendaags staat dar in de living zo'n gevaarte en we moesten er allemaal gaan rondstaan.En wat vinden jullie er van?Enkelen schoten in een lach en ik met mijn vranken teut,zeg va dat is precies een slijkbed van een brommer en pats ging het en ik dierf zelfs niet meer te zeggen dat hij misschien beter groskes kon spelen.
Zo dan ga ik nu maar aan mijn contratubasachtig(hihi hier weet de spellingcontrole geen raad mee)ineenflansen,nieuwe instrumenten uitvinden is voor later wanneer Ed zijn gat is opgevuld en dan kunnen we en speciaal voor badkuip in mi bemol geschreven stuk(door dat verre familielid van Beethoven,die zijne kelder staat nog altijd in Mechelen)er proberen op te spelen.
Moest ik Ed zijn lood vinden laat ik de maagden voor wat ze zijn en breng het direct per fiets waar het hoort.
Een uit zijn lood geslagen brombeer