Afdwalen kolder (deel II)
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
[quote="zandmannetje"]Lap, dat is nummer 1 die de waarschuwing aan zijn broek lapt.
Bij deze zijn al je pijlen in beslag genomen. Sta je daar net hé, op dat schuttersfeest. Kan je net zo goed de boog ook thuislaten, of maar meteen je kat sturen. Koning worden is er echter niet meer bij, dit is een streng verdict maar een rechtvaardig verdict.
PS. het is niet wengsbrouwen maar wenkbrauwen, denk maar aan wenken...taal verzorgen , indien je WORD had geraadpleegd was je dit niet overkomen TLL.
En een glaasje wijn niet romantisch zijn? Wat dan wel volgens jou, een zwempartijtje in het kanaal, op de bodem naar autowrakken zoeken?
Jij onverlaat![/quote]
Ik onverlaat ? Maar ZMj toch...ten eerste is het nog vrij vroeg om laat te zijn, en daarbij zul je toch méér overredingskracht moeten gebruiken omdat ik mij niet laat on(m)ver knallen door je waarschuwing. Ik schuw je niet, heb je wel gemerkt en of wat je daarbij brengt ook "waar" is moet nog blijken in je rechtzetting. Wat ik je meedeelde was een "schouderklopje"... maar als je nu al last hebt van een zwakke ruggegraat, sorry dan hé... wist ik veel van je ziekte ?
Dat je mijn pijlen in beslag durft te nemen is gewaagd. Ik heb méér pijlen op mijn boog dan je vermoed. Toegegeven, jij hebt meer aanhangers op dit forum dan ik trekhaken heb op mijn 4x4, maar het varken van Antonius zou de oplossing kunnen vinden. Wat jij afneemt kan die lakij wel terugvinden, dus daar heb ik een zorg minder. Wat zeg je "rechtvaardig" ? Hola, jou verdict lijkt me sterk Spartaans van aanpak. Recht voor je raap, een beetje te eigengereid op het dictatoriale af. Dacht je nou echt dat de maker van het "krinkelende winkelende waterding" er ook een of andere hypermarkt met worstdraaiende repelsteeltjes zou bijgehaald hebben in zijn proza ? Kom nou hé ZMj, je ziet toch ook wel waar het kromme in je historie vastzit; dat hoef ik je toch niet uit de doeken te doen hé. En mij op mijn verspreking (die niet eens terecht is) wijzen. Ik bedoel wél "wengsbrouwen" of wordt jij soms niet graag bediend op je wenken door een brouwselbrenger ? En WORD kan mij WOR(s)D wezen. Die speller daarbij ingesloten kan niet tippen aan mijn woordspelingen en hersenkronkels. Zoals je merkt sta ik nog altijd overeind, mij een onverlaat noemen... viespeuk...
Bij deze zijn al je pijlen in beslag genomen. Sta je daar net hé, op dat schuttersfeest. Kan je net zo goed de boog ook thuislaten, of maar meteen je kat sturen. Koning worden is er echter niet meer bij, dit is een streng verdict maar een rechtvaardig verdict.
PS. het is niet wengsbrouwen maar wenkbrauwen, denk maar aan wenken...taal verzorgen , indien je WORD had geraadpleegd was je dit niet overkomen TLL.
En een glaasje wijn niet romantisch zijn? Wat dan wel volgens jou, een zwempartijtje in het kanaal, op de bodem naar autowrakken zoeken?
Jij onverlaat![/quote]
Ik onverlaat ? Maar ZMj toch...ten eerste is het nog vrij vroeg om laat te zijn, en daarbij zul je toch méér overredingskracht moeten gebruiken omdat ik mij niet laat on(m)ver knallen door je waarschuwing. Ik schuw je niet, heb je wel gemerkt en of wat je daarbij brengt ook "waar" is moet nog blijken in je rechtzetting. Wat ik je meedeelde was een "schouderklopje"... maar als je nu al last hebt van een zwakke ruggegraat, sorry dan hé... wist ik veel van je ziekte ?
Dat je mijn pijlen in beslag durft te nemen is gewaagd. Ik heb méér pijlen op mijn boog dan je vermoed. Toegegeven, jij hebt meer aanhangers op dit forum dan ik trekhaken heb op mijn 4x4, maar het varken van Antonius zou de oplossing kunnen vinden. Wat jij afneemt kan die lakij wel terugvinden, dus daar heb ik een zorg minder. Wat zeg je "rechtvaardig" ? Hola, jou verdict lijkt me sterk Spartaans van aanpak. Recht voor je raap, een beetje te eigengereid op het dictatoriale af. Dacht je nou echt dat de maker van het "krinkelende winkelende waterding" er ook een of andere hypermarkt met worstdraaiende repelsteeltjes zou bijgehaald hebben in zijn proza ? Kom nou hé ZMj, je ziet toch ook wel waar het kromme in je historie vastzit; dat hoef ik je toch niet uit de doeken te doen hé. En mij op mijn verspreking (die niet eens terecht is) wijzen. Ik bedoel wél "wengsbrouwen" of wordt jij soms niet graag bediend op je wenken door een brouwselbrenger ? En WORD kan mij WOR(s)D wezen. Die speller daarbij ingesloten kan niet tippen aan mijn woordspelingen en hersenkronkels. Zoals je merkt sta ik nog altijd overeind, mij een onverlaat noemen... viespeuk...
-
Gast
We zijn zo wat ‘Strangers in Lost Paradise’ geworden. Nu iedereen zijn of haar lever gezuiverd heeft want met een zware maag of lever kan je niet verder doen, wordt het stilaan tijd om verder hier te breien. Terwijl ondertussen Hermano zich geestelijk aan het voorbereiden is op de grote vangst mijmer ik wat verder.
Die lelijke stoelen stonden al een heel jaar te wachten. Graag had ik ze eens in een nieuw kleedje gestoken , ik zou ze opnieuw willen verven. Het zijn modellen die ze niet meer maken, ze zijn gewoon niet kapot te krijgen. Ik heb ze kunnen kopen, driehonderd tegelijk, het was te nemen of te laten, alles of niets en ik zei “alles”, en nu zat ik ermee. Wel, kijk maar, ik heb er nog precies zes over, dat is alles, het zijn de laatste. Leuke stoelen waren het. Ze kwamen uit een verleden dat mij dierbaar was. Na het sluiten van de cinema waren ze er teveel en ik kocht ze uit nostalgie. Vroeger kon je ook bij de brouwerijen die huren wanneer je een Vlaamse kermis of een weidefeest inrichtte. Tegenwoordig liggen ze gewoon op de grond op een rieten matje voor de BBQ. Generaties hadden op die stoelen naar fanfaremuziek zitten luisteren. Ik had ze dus gekocht en op een dag als deze zou ik ze wel eens opnieuw in de verf zetten. In het felblauw, dat gaf een sterk zomers effect, alhoewel per definitie de latjes van die vouwstoelen altijd groen geschilderd waren. Ik koos blauw, maar voorlopig verfde ik ze nog niet, omdat die éne vrije dag niet kwam. Wanneer die er wel was, had ik geen zin. Wie verft er nu bij slecht weer of in het najaar? De winter ging dus over de stoelen heen en het voorjaar en een heel stuk van de zomer. Op een ochtend zei ik het: “Ik ga de stoelen verven, in het blauw nog wel”.
Ze hebben nu al van die elektronische machientjes waarop je kunt aflezen of het een gunstige dag voor je is of niet. Het was een óngunstige dag voor me, in hoge mate een ongunstige dag, maar mijn zoon had het machientje ergens verloren gelegd en de aandrang tot verven was plots zò groot dat ik toch niet door de elektronica tegen te houden was.
“Zou je geen andere t-shirt aandoen om te verven”, vroeg mijn man. “Neen, waarom”? Dachten ze soms dat ik mijn t-shirt ging verven? Ik plaatste de eerste stoel op de tuintafel, op twee kranten, en ik begon. Er kon niks omvallen, de zon scheen niet te fel, het waaide niet, het was voortreffelijk schildersweer. Het werden ook prachtige stoelen. Verhofstadt zou gelukkig zijn mocht hij mijn stoelen zien. Het werk mocht er zijn want toen mijn man kwam kijken, zei hij: “Ik had het nog gezegd van je t-shirt!”
Hoe was dat nu mogelijk? Op de linker borstkant zat een akelige grote blauwe verfvlek. En ik was er met geen borstel aan geweest, op geen enkel moment had ik de stoel geraakt, daar was ik zeker van. Een vlek van wel twee euro breed.
“Thinner,” zei mijn zoon, “met thinner krijg je alles weg.” Ik ga mezelf niet martelen met het verhaal hier tot in de kleinste detail na te vertellen, het bovenstuk gaat naar Oostpriesterhulp, het was nog een degelijk topje, dit jaar nog gekocht in een boetiek in De Panne. Ik vond het maar een walgelijk idee mijn nieuwe topje te weten dragen door iemand anders. Zie dat iemand er op had geschreven bij die Priesterhulp ‘dit bovenstuk heeft Kwezel gedragen, stel geen vragen en kom niet zagen.’
Die lelijke stoelen stonden al een heel jaar te wachten. Graag had ik ze eens in een nieuw kleedje gestoken , ik zou ze opnieuw willen verven. Het zijn modellen die ze niet meer maken, ze zijn gewoon niet kapot te krijgen. Ik heb ze kunnen kopen, driehonderd tegelijk, het was te nemen of te laten, alles of niets en ik zei “alles”, en nu zat ik ermee. Wel, kijk maar, ik heb er nog precies zes over, dat is alles, het zijn de laatste. Leuke stoelen waren het. Ze kwamen uit een verleden dat mij dierbaar was. Na het sluiten van de cinema waren ze er teveel en ik kocht ze uit nostalgie. Vroeger kon je ook bij de brouwerijen die huren wanneer je een Vlaamse kermis of een weidefeest inrichtte. Tegenwoordig liggen ze gewoon op de grond op een rieten matje voor de BBQ. Generaties hadden op die stoelen naar fanfaremuziek zitten luisteren. Ik had ze dus gekocht en op een dag als deze zou ik ze wel eens opnieuw in de verf zetten. In het felblauw, dat gaf een sterk zomers effect, alhoewel per definitie de latjes van die vouwstoelen altijd groen geschilderd waren. Ik koos blauw, maar voorlopig verfde ik ze nog niet, omdat die éne vrije dag niet kwam. Wanneer die er wel was, had ik geen zin. Wie verft er nu bij slecht weer of in het najaar? De winter ging dus over de stoelen heen en het voorjaar en een heel stuk van de zomer. Op een ochtend zei ik het: “Ik ga de stoelen verven, in het blauw nog wel”.
Ze hebben nu al van die elektronische machientjes waarop je kunt aflezen of het een gunstige dag voor je is of niet. Het was een óngunstige dag voor me, in hoge mate een ongunstige dag, maar mijn zoon had het machientje ergens verloren gelegd en de aandrang tot verven was plots zò groot dat ik toch niet door de elektronica tegen te houden was.
“Zou je geen andere t-shirt aandoen om te verven”, vroeg mijn man. “Neen, waarom”? Dachten ze soms dat ik mijn t-shirt ging verven? Ik plaatste de eerste stoel op de tuintafel, op twee kranten, en ik begon. Er kon niks omvallen, de zon scheen niet te fel, het waaide niet, het was voortreffelijk schildersweer. Het werden ook prachtige stoelen. Verhofstadt zou gelukkig zijn mocht hij mijn stoelen zien. Het werk mocht er zijn want toen mijn man kwam kijken, zei hij: “Ik had het nog gezegd van je t-shirt!”
Hoe was dat nu mogelijk? Op de linker borstkant zat een akelige grote blauwe verfvlek. En ik was er met geen borstel aan geweest, op geen enkel moment had ik de stoel geraakt, daar was ik zeker van. Een vlek van wel twee euro breed.
“Thinner,” zei mijn zoon, “met thinner krijg je alles weg.” Ik ga mezelf niet martelen met het verhaal hier tot in de kleinste detail na te vertellen, het bovenstuk gaat naar Oostpriesterhulp, het was nog een degelijk topje, dit jaar nog gekocht in een boetiek in De Panne. Ik vond het maar een walgelijk idee mijn nieuwe topje te weten dragen door iemand anders. Zie dat iemand er op had geschreven bij die Priesterhulp ‘dit bovenstuk heeft Kwezel gedragen, stel geen vragen en kom niet zagen.’
-
ED. - Lid geworden op: 16 okt 2003, 19:20
Ik heb iets met het getal 1000 (duizend, voor diegenen die geen cijfers kunnen lezen) Ik doe dan ook "bijna" alles maximaal 1000 keren. Bij het bekijken van het aantal postings die ik tot nu toe heb geplaatst kom ik,deze tekst bij gerekend op 794. Ik heb dus nog 206 keer te gaan. Aan afgerond 2,5 berichten per dag zal mijn kaars hier rap uit zijn. Dat is de reden dat ik aan zandmannetje zijn gedicht geen passend einde kon breien. Weeral zoveel honderden tekens krediet kwijt! Ten andere breien, dat kan ik niet. Naaien daarentegen, een beetje. Ik zit hier weeral aan 623 tekens. Het leven gaat toch vlug,nietwaar? Net, nu ik mijn lood teruggevonden heb, ( het zat in mijn schoenen) kom ik tot de vaststelling dat men mij binnenkort zal moet missen. Ik weet het, sommigen zullen content zijn dat ik mijn kandidatuur voor een of meerdere postjes bij zijn majesteit, zal moeten intrekken. Zal ik even moeten te biechten gaan bij Piet, of was het Jef, de psychiater van ZMJ?
Ik wacht op zijn adres.!
Ik wacht op zijn adres.!
-
Opa Brombeer
Goede morgen allemaal.
Ik ga maar direct beginnen met het in mijn ogen althans allerbelangrijkste voor mijn verdere toekomst, nl.het vermijden van rode kaarten of moet ik hier zeggen rode kaart, want zijn het nu gele of rode die je maar een keer kan krijgen? Vroeger gebruikten we geen kaarten, toch geen gekleurde, alleen fluitjes maar dan wel rode(dus toch gekleurd)Ik wil ook niet door de mand vallen, door het ijs zakken kan nog niet op ons eiland en uit mijn boot vallen(waag me niet meer aan het schrijven van de naam van mijn vaartuig)daar ben ik ook niet bang voor, ik heb er veiligheidsriemen op gemonteerd(standaard)Tiens stropke heb jij valschermen, zwemvesten en /of rode fluitjes aanwezig in die ballon?
Maar ik wou dus de rode kaart vermijden en zal dan maar direct met de deur in huis vallen. ZMj ik vind jouw gedicht(bijna schreef ik gedrocht maar ik werk wel met WORD)helemaal niet slecht, alleen, ik wou er een melodie opzetten, zou TLL misschien plezieren maar ik mis de laatste regel. Waar moet ik nu met mijn slotakkoord naar toe. Ik zou natuurlijk kunnen te rade gaan bij dat verre familielid van me(degene die zijn kelder nog in Mechelen staat)maar daar hij er al lang het loodje heeft bij neergelegd, en het dus ook niet meer kan terugvinden in zijn schoenen, ben ik op mezelf aangewezen. Niet dat het mijn ambitie is om koning te worden, verre van want bij iedere normale koning hoort een koningin maar of daar nog maagden tussen zitten is maar zeer de vraag. En een amazone als koningin, nee hoor, ik zou veel te rap op mijn paard zitten. Ik zal me dus maar houden bij mijn taak als verstrekker van de aperitiefjes en Turks fruit.
Nog een van mijn taken is erover waken dat de jongste van het gezelschap, onze spoorzoeker(tenzij ik hier serieus de bal missla, maar met een 100jarige cariere zal stropke wel familie zijn van Methusalem)een degelijke opleiding krijgt wat betreft levenswijsheden. Ik merk dat hij op goede weg is, zijn vrouw doen denken dat zij de baas is, proficiat Hermano alle begin is moeilijk maar eens er de kop af is volgt de rest vanzelf, ik blijf je natuurlijk in de gaten houden en bij de minste fout tik ik je natuurlijk op de vingers in plaats van met kaarten te gaan zwaaien. En nu een dringende bede, laat het a.u.b.niet te lang meer duren voor je dat beest gevonden hebt want mij komen de noten ook langs mijn oren eruit(vroeger kwamen ze uit mijn trombone nu uit mijn oren)we beginnen hier allemaal honger te krijgen en die rondvliegende gebraden varkens blijken ook maar een fata morgana te zijn)Tenzij mijn sterk vermoeden juist zou zijn en het toch TLL is waar we op jagen. Volgens mij is die niet eetbaar. Eerst gemarineerd in rode wijn(al of niet franse)dan er een fond van trekken in Kempisch kanaalwater,nee dan ga ik wel mosselen vangen en daarna een goeie Weisse Feder.
Ed pas asjeblief op met iedereen wijs te maken dat je ernaar streeft alles 1000 maal te doen. Dit gaat zeker geïnterpreteerd worden als zijnde opschepperij en dan kan je toch nog fluiten(met dat rood fluitje van Kwezel)naar je koningskroon. Een goede raad ,leer breien, is veel minder vermoeiend dan naaien, en zeker met dat magische getal van jou.
En nu moet ik een bekentenis doen. Na veel nachtelijke omzwervingen op seniorennet is me een naam bijgebleven; wan Tang.Hier heb ik mijn hoofd reeds over gebroken(40jaar terug zou ik er mss.mijn hart over breken)is dit nu een man of een vrouw(maagden zijn ook vrouwen)Ik ben dan beginnen logisch na te denken alhoewel me dat vroeger in het leger ten stelligste werd afgeraden, maar een koppige brombeer geeft niet zomaar af, dus toch maar geprobeerd en daar ik geen gewone ben begon ik dus van achter naar voor.ten eerste Tang, een tang heb ik thuis ook maar dan zonder hoofdletter(mijn spellingcontrolleur wordt weer lastig)dus het zou een vrouw kunnen zijn maar met die Wan zit ik serieus in de knoop, of dat nu een Gordiaanse is of een vissersknoop maakt niet uit. Een wang dat ken ik, hier ontving ik meestal mijn oorvijgen, toch van onze vader en van Dilbeekse maagden, maar volgens mij dient een wang eerder om kussen op uit te delen, meestal na wielerwedstrijden, wie weet wat staat er me nog allemaal te wachten. Maar daarmee ben ik nog altijd van mijn verwarring af, een vrouw die met twee emoticons zegt waar een man een hele bladzijde voor nodig heeft, probeer mijn tang hier maat eens van te overtuigen. Wie helpt me hieruit?
En tot slot ga ik me ook eens wagen, of beter gezegd ik ga proberen een vervolg te naaien aan ons aller Kwezels proza(mss.ga ik daarna wel prozac nodig hebben)zij schreef(en ze heeft er nog goeie hoor)
Ik zit nu voor mijn computerscherm
Maar daarnet lag ik nog in de berm
Ik had die boom ni zien staan
En ben tegen de vlakte gegaan
En nu ik
En ik stond naar haar te gapen
En vergat haar op te rapen
Brombeer
Ik ga maar direct beginnen met het in mijn ogen althans allerbelangrijkste voor mijn verdere toekomst, nl.het vermijden van rode kaarten of moet ik hier zeggen rode kaart, want zijn het nu gele of rode die je maar een keer kan krijgen? Vroeger gebruikten we geen kaarten, toch geen gekleurde, alleen fluitjes maar dan wel rode(dus toch gekleurd)Ik wil ook niet door de mand vallen, door het ijs zakken kan nog niet op ons eiland en uit mijn boot vallen(waag me niet meer aan het schrijven van de naam van mijn vaartuig)daar ben ik ook niet bang voor, ik heb er veiligheidsriemen op gemonteerd(standaard)Tiens stropke heb jij valschermen, zwemvesten en /of rode fluitjes aanwezig in die ballon?
Maar ik wou dus de rode kaart vermijden en zal dan maar direct met de deur in huis vallen. ZMj ik vind jouw gedicht(bijna schreef ik gedrocht maar ik werk wel met WORD)helemaal niet slecht, alleen, ik wou er een melodie opzetten, zou TLL misschien plezieren maar ik mis de laatste regel. Waar moet ik nu met mijn slotakkoord naar toe. Ik zou natuurlijk kunnen te rade gaan bij dat verre familielid van me(degene die zijn kelder nog in Mechelen staat)maar daar hij er al lang het loodje heeft bij neergelegd, en het dus ook niet meer kan terugvinden in zijn schoenen, ben ik op mezelf aangewezen. Niet dat het mijn ambitie is om koning te worden, verre van want bij iedere normale koning hoort een koningin maar of daar nog maagden tussen zitten is maar zeer de vraag. En een amazone als koningin, nee hoor, ik zou veel te rap op mijn paard zitten. Ik zal me dus maar houden bij mijn taak als verstrekker van de aperitiefjes en Turks fruit.
Nog een van mijn taken is erover waken dat de jongste van het gezelschap, onze spoorzoeker(tenzij ik hier serieus de bal missla, maar met een 100jarige cariere zal stropke wel familie zijn van Methusalem)een degelijke opleiding krijgt wat betreft levenswijsheden. Ik merk dat hij op goede weg is, zijn vrouw doen denken dat zij de baas is, proficiat Hermano alle begin is moeilijk maar eens er de kop af is volgt de rest vanzelf, ik blijf je natuurlijk in de gaten houden en bij de minste fout tik ik je natuurlijk op de vingers in plaats van met kaarten te gaan zwaaien. En nu een dringende bede, laat het a.u.b.niet te lang meer duren voor je dat beest gevonden hebt want mij komen de noten ook langs mijn oren eruit(vroeger kwamen ze uit mijn trombone nu uit mijn oren)we beginnen hier allemaal honger te krijgen en die rondvliegende gebraden varkens blijken ook maar een fata morgana te zijn)Tenzij mijn sterk vermoeden juist zou zijn en het toch TLL is waar we op jagen. Volgens mij is die niet eetbaar. Eerst gemarineerd in rode wijn(al of niet franse)dan er een fond van trekken in Kempisch kanaalwater,nee dan ga ik wel mosselen vangen en daarna een goeie Weisse Feder.
Ed pas asjeblief op met iedereen wijs te maken dat je ernaar streeft alles 1000 maal te doen. Dit gaat zeker geïnterpreteerd worden als zijnde opschepperij en dan kan je toch nog fluiten(met dat rood fluitje van Kwezel)naar je koningskroon. Een goede raad ,leer breien, is veel minder vermoeiend dan naaien, en zeker met dat magische getal van jou.
En nu moet ik een bekentenis doen. Na veel nachtelijke omzwervingen op seniorennet is me een naam bijgebleven; wan Tang.Hier heb ik mijn hoofd reeds over gebroken(40jaar terug zou ik er mss.mijn hart over breken)is dit nu een man of een vrouw(maagden zijn ook vrouwen)Ik ben dan beginnen logisch na te denken alhoewel me dat vroeger in het leger ten stelligste werd afgeraden, maar een koppige brombeer geeft niet zomaar af, dus toch maar geprobeerd en daar ik geen gewone ben begon ik dus van achter naar voor.ten eerste Tang, een tang heb ik thuis ook maar dan zonder hoofdletter(mijn spellingcontrolleur wordt weer lastig)dus het zou een vrouw kunnen zijn maar met die Wan zit ik serieus in de knoop, of dat nu een Gordiaanse is of een vissersknoop maakt niet uit. Een wang dat ken ik, hier ontving ik meestal mijn oorvijgen, toch van onze vader en van Dilbeekse maagden, maar volgens mij dient een wang eerder om kussen op uit te delen, meestal na wielerwedstrijden, wie weet wat staat er me nog allemaal te wachten. Maar daarmee ben ik nog altijd van mijn verwarring af, een vrouw die met twee emoticons zegt waar een man een hele bladzijde voor nodig heeft, probeer mijn tang hier maat eens van te overtuigen. Wie helpt me hieruit?
En tot slot ga ik me ook eens wagen, of beter gezegd ik ga proberen een vervolg te naaien aan ons aller Kwezels proza(mss.ga ik daarna wel prozac nodig hebben)zij schreef(en ze heeft er nog goeie hoor)
Ik zit nu voor mijn computerscherm
Maar daarnet lag ik nog in de berm
Ik had die boom ni zien staan
En ben tegen de vlakte gegaan
En nu ik
En ik stond naar haar te gapen
En vergat haar op te rapen
Brombeer
-
Gast
Nu de ontknoping dichterbij lijkt dan we eerst maar durfden te dromen, lijkt het me logisch dat we hier een ander uit de doeken gaan doen.
Het spoor dat we volgden van afgeknotte bomen en omgeplette struiken , die rare vreemde voorwerpen, die koeienvlaaien zonder aardbeien op, dat leek allemaal verdacht op menselijke tekens.
Brombeer had inmiddels die grote boog gevonden waar de kromme snaar nog lichtekes aan vastzat. En met een doorgedreven kennis om pluimpijlen te maken voor de boog, had hij een goed wapen zonder vizier gemaakt. Hij was de mening toe gedaan dat we nu niks meer hoefden te vrezen, hij en Hermano hadden alles onder controle. Zandmannetje kwam met een opmerking aandraven, dat we nog één voorwerp vergeten waren bij naam te noemen: namelijk dat zilveren tiarake met dat gouden embleem ‘M’ erop gegraveerd. Rusteloos liep hij met grote Duimpjespassen op en neer , alhoewel onze opperzoeker ons uitdrukkelijk gevraagd had om stil te wezen. Hij mocht zijn concentratie niet verliezen nu dat de oplossing van die geheime grizzly naderbij kwam. Wat was die brommende fietsbeer daar toch aan het prutsen, kon die nu geen moment eens op zijn hoede zijn, zo zou hij ons nog in gevaar brengen met die pluimenstokken. Het zweet droop van onze gezichten af en mijn leer had ik niet bij om mij af te drogen, zakdoeken die had Ed ook al niet bij en Zandmannetje wreef met zijn twee rechterhanden dan maar ons gezicht af. En opeens: een teken aan de wand van Hermano? Zou dat het ogenblik zijn waar we met zijn allen in het zand zouden bijten? Maar ineens, zonder pardon hoorde ik iets uit de richting van Brommetje de Beer, langs onze oren zoeven. Gedverdekke riepen we allemaal in één akkoord ….Brom…..wat doe je nu?..
Het spoor dat we volgden van afgeknotte bomen en omgeplette struiken , die rare vreemde voorwerpen, die koeienvlaaien zonder aardbeien op, dat leek allemaal verdacht op menselijke tekens.
Brombeer had inmiddels die grote boog gevonden waar de kromme snaar nog lichtekes aan vastzat. En met een doorgedreven kennis om pluimpijlen te maken voor de boog, had hij een goed wapen zonder vizier gemaakt. Hij was de mening toe gedaan dat we nu niks meer hoefden te vrezen, hij en Hermano hadden alles onder controle. Zandmannetje kwam met een opmerking aandraven, dat we nog één voorwerp vergeten waren bij naam te noemen: namelijk dat zilveren tiarake met dat gouden embleem ‘M’ erop gegraveerd. Rusteloos liep hij met grote Duimpjespassen op en neer , alhoewel onze opperzoeker ons uitdrukkelijk gevraagd had om stil te wezen. Hij mocht zijn concentratie niet verliezen nu dat de oplossing van die geheime grizzly naderbij kwam. Wat was die brommende fietsbeer daar toch aan het prutsen, kon die nu geen moment eens op zijn hoede zijn, zo zou hij ons nog in gevaar brengen met die pluimenstokken. Het zweet droop van onze gezichten af en mijn leer had ik niet bij om mij af te drogen, zakdoeken die had Ed ook al niet bij en Zandmannetje wreef met zijn twee rechterhanden dan maar ons gezicht af. En opeens: een teken aan de wand van Hermano? Zou dat het ogenblik zijn waar we met zijn allen in het zand zouden bijten? Maar ineens, zonder pardon hoorde ik iets uit de richting van Brommetje de Beer, langs onze oren zoeven. Gedverdekke riepen we allemaal in één akkoord ….Brom…..wat doe je nu?..
-
telloorlekker - Lid geworden op: 26 nov 2002, 17:46
Ik type me in de vernieling; mijn linkerpoot (die met die wespensteek) wil niet meer mee. Hij is gezwollen en gezalfd, zelfs na die Zyrtec niet eens geminderd, integendeel. Het vel is zodanig verstrakt dat ik enkel nog kan typen met fingerspitsengefühl. Haal de duivel er niet bij als je her en der dus een tikfoutje bemerkt. Ten andere, op een harer heb ik ook al mogen zitten ten tijde van de eerste uitgave van de Exorcist.
Dat zij van die cinemaklapstoelen er nog slechts 6 overheeft is verwonderlijk. Blauw schilderen... en ik dacht nog wel dat het niet in haar familiale aarde lag die kleur te hanteren. Het zou wel kunnen dat ze de overige 300 (wat weinig om onze duizendtalherhaalder te bevredigen...) goed versleten heeft gehad. Achteraan in een cinemazaal was toch altijd een uilenbak waar verliefde koppeltjes vertoefden onder de flikkerende lichtstraal van de peliculewreter. Die uilenbak moet dan nogal tekeer zijn gegaan bij "Eeuwig zingen de bossen" of tijdens de wedren van "Ben Hur"... 't Doet me terugdenken aan mijn internistentijd, haar verblijf in het pensionaat, ook niet vreemd. Waarschijnlijk is zij daar bevangen van dat eilandidee. "Aloha" of "Hawai Five-O" zijn blijven steken onder die klapstoelen. Het geel, okerbruin of schuimend-grijs moet eraan geloven. Het moet nu, met wat nog rest, blauw zijn. Of zou ze haar droomverleden, en de handtastelijkheden van haar "Vrijdag" daardoor maar "blauw-blauw" laten ?
Ik in alle geval niet, mijn poot slaat nu -jeukend welliswaar- rood uit en is dringend aan een rustkuur toe, maar niet op klapstoelen. Ik wil niet weer eens met mijn vingers tussen die achterzitting klem geraken...
TLL
Dat zij van die cinemaklapstoelen er nog slechts 6 overheeft is verwonderlijk. Blauw schilderen... en ik dacht nog wel dat het niet in haar familiale aarde lag die kleur te hanteren. Het zou wel kunnen dat ze de overige 300 (wat weinig om onze duizendtalherhaalder te bevredigen...) goed versleten heeft gehad. Achteraan in een cinemazaal was toch altijd een uilenbak waar verliefde koppeltjes vertoefden onder de flikkerende lichtstraal van de peliculewreter. Die uilenbak moet dan nogal tekeer zijn gegaan bij "Eeuwig zingen de bossen" of tijdens de wedren van "Ben Hur"... 't Doet me terugdenken aan mijn internistentijd, haar verblijf in het pensionaat, ook niet vreemd. Waarschijnlijk is zij daar bevangen van dat eilandidee. "Aloha" of "Hawai Five-O" zijn blijven steken onder die klapstoelen. Het geel, okerbruin of schuimend-grijs moet eraan geloven. Het moet nu, met wat nog rest, blauw zijn. Of zou ze haar droomverleden, en de handtastelijkheden van haar "Vrijdag" daardoor maar "blauw-blauw" laten ?
Ik in alle geval niet, mijn poot slaat nu -jeukend welliswaar- rood uit en is dringend aan een rustkuur toe, maar niet op klapstoelen. Ik wil niet weer eens met mijn vingers tussen die achterzitting klem geraken...
TLL
-
Opa Brombeer
Ja ik kan het dus niet laten he, ik bedoel dan wel mijn gepruts, niet dat gejaag achter maagden, daar heb ik geen boog en pijlen(met of zonder punt)voor nodig, daar gebruik ik mijn voorwiel wel voor, mijn achterwiel heb ik al moeten afstaan aan de achteraan fietsende kopvrouw.
Wat is er nu gebeurd? Wel, met mijn lompe berenpoten en een onhandige boog in mijn handen(een beer heeft niet allleen poten, hangt er van af of hij gelikt of ongelikt is)struikel ik toch wel over een van die lianen die ik bij het uithangen van de aap, pardon Tarzan, had laten rondslingeren, en lianen moeten toch slingeren zeker. Nu wil ik toch ter mijner verontschuldiging inroepen dat ik naar alle waarschijnlijkheid verblind zal geweest zijn, nee niet door de zon, daar bestaan tenslotte hulpmiddelen voor maar door de aan blik van mijn met ontbloot bovenlijf verschijnende Jane.En ik verzeker jullie hier bestaan geen beschermende hulpmiddelen tegen, althans mijn zonnebril hielp niet.
Maar niet te ver meer afgedwaald nu, ik struikel dus en om de spanning er niet te lang meer in te houden, ook vanwege de honger, gaat mijn pijl al of niet ongewild af, of dit nu taalkundig correct is laat ik aan de specialisten over. Maar dat er een punt aan mijn pijl zat staat als een paal boven water want de geraakte ballon van onze vriend stropke(gelukkig raakte ik niet het stropke dat TLL steeds in gedachte heeft)stortte met veel gedruis en gejammer neer. Ik meende zelfs een langgerekte vrouwelijke gil te horen. Toch niet nog meer maagden zeker, Allah(en met hem zijn profeet) beware ons.
Hoe het nu verder afliep zul je vragen, ik zou het bij Boedha niet weten, want de verwijten en de andere verdekkemes die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg van de anderen en speciaal van de hoofdvrouw(jaja dat bestaat)deden me vierklauwens het berenpad kiezen. (vierklauwens vanwege het feit dat beren geen duim hebben om de fietsbel te hanteren)
Hoe het dan afgelopen is zal ik dan straks wel zien als ik mijn kop, sorry, hoofd terug durf te vertonen nadat de storm wat is geluwd want ik begin zo stilletjesaan gaan te denken dat Kwezel geen maagd is maar een Amazone en volgens onze spoorzoeker zijn dat de gevaarlijkste. En ik geloof hem. Dus ik vertoon me niet meer voor ik ze op een zachtaardige manier heb horen roepen, brombeertjeeeeeeeeeee, kom je nog we hebben honger.
Een op zijn hoede zijnde
Brombeer
.
Wat is er nu gebeurd? Wel, met mijn lompe berenpoten en een onhandige boog in mijn handen(een beer heeft niet allleen poten, hangt er van af of hij gelikt of ongelikt is)struikel ik toch wel over een van die lianen die ik bij het uithangen van de aap, pardon Tarzan, had laten rondslingeren, en lianen moeten toch slingeren zeker. Nu wil ik toch ter mijner verontschuldiging inroepen dat ik naar alle waarschijnlijkheid verblind zal geweest zijn, nee niet door de zon, daar bestaan tenslotte hulpmiddelen voor maar door de aan blik van mijn met ontbloot bovenlijf verschijnende Jane.En ik verzeker jullie hier bestaan geen beschermende hulpmiddelen tegen, althans mijn zonnebril hielp niet.
Maar niet te ver meer afgedwaald nu, ik struikel dus en om de spanning er niet te lang meer in te houden, ook vanwege de honger, gaat mijn pijl al of niet ongewild af, of dit nu taalkundig correct is laat ik aan de specialisten over. Maar dat er een punt aan mijn pijl zat staat als een paal boven water want de geraakte ballon van onze vriend stropke(gelukkig raakte ik niet het stropke dat TLL steeds in gedachte heeft)stortte met veel gedruis en gejammer neer. Ik meende zelfs een langgerekte vrouwelijke gil te horen. Toch niet nog meer maagden zeker, Allah(en met hem zijn profeet) beware ons.
Hoe het nu verder afliep zul je vragen, ik zou het bij Boedha niet weten, want de verwijten en de andere verdekkemes die ik naar mijn hoofd geslingerd kreeg van de anderen en speciaal van de hoofdvrouw(jaja dat bestaat)deden me vierklauwens het berenpad kiezen. (vierklauwens vanwege het feit dat beren geen duim hebben om de fietsbel te hanteren)
Hoe het dan afgelopen is zal ik dan straks wel zien als ik mijn kop, sorry, hoofd terug durf te vertonen nadat de storm wat is geluwd want ik begin zo stilletjesaan gaan te denken dat Kwezel geen maagd is maar een Amazone en volgens onze spoorzoeker zijn dat de gevaarlijkste. En ik geloof hem. Dus ik vertoon me niet meer voor ik ze op een zachtaardige manier heb horen roepen, brombeertjeeeeeeeeeee, kom je nog we hebben honger.
Een op zijn hoede zijnde
Brombeer
.
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
Ik ben ontgoocheld.
Vorige week keek ik nog naar hem op als de Grote Meester, de man die met taal kon doen wat hij wilde, de enige echte, die alles kon verwoorden, de crack die de taal voor zich liet spreken, zodanig dat hij het niets eens zelf moest doen.
Mijn verwachtingen waren torenhoog gespannen dank zij de hulp van ’t Stropke, mijn hart sprong op van vreugde telkens als ik bij een nieuwe posting zijn naam zag staan, ik nam de weldoende warmte van zijn verhalen in mij op en ik genoot. Maar nu blijkt dat ik mijn luchtkastelen op zand heb gebouwd, ze zijn ingestort zonder dat er terroristen in de omgeving waren, ze zijn verschrompeld tot zandkastelen waar de zee zich mee bemoeid heeft. En wat hou ik nu over, buiten een hoop zand? Ontgoocheling, doffe ellende want dat zand blinkt niet eens, enfin, ik kan de struisvogel uithangen en er mijn kop nog insteken natuurlijk, maar dat laat ik over aan zandmannetjes, die zijn daarin gespecialiseerd. Ook mijn blauwe wagen is rood uitgeslagen van schaamte (Ed, was dat bij jou een basiskleur of heb je daarvoor moeten bijbetalen?).
Als je een boek koopt dan verwacht je toch niet dat de auteur je op bladzijde één al begint te bedreigen met alles wat lelijk is, je verwacht dat er een moord wordt gepleegd, dat de personages worden voorgesteld, dat er een situatie wordt geschetst … maar toch geen bedreigingen? Nochtans staat het er zo!
Voor ik mij op glad ijs begaf heb ik eerst de mogelijke sancties overlopen, die ik in mijn jeugdige overmoed zou riskeren. Mijn pijlen afnemen, daar heb ik al helemaal geen last van want ik doe niet aan boogschieten, en tussen haakjes, moet dat eigenlijk niet zijn pijlschieten, als je die sport juist beoefent blijf je toch in het bezit van die boog, terwijl het de pijl is die vertrekt, al dan niet in de richting die je bedoelde? Die maatregel kan ik nog enigszins begrijpen, want normaal moet de kunstenaar vrezen en niet de lezers, dat is de wereld op zijn kop zetten en dan ligt Australië helemaal bovenaan. Het gezegde luidt toch: schiet niet op de pianist, maar hier is het eerder: de pianist gaat op de lezers schieten, dus om het eerste te vermijden en om het tweede te kunnen uitvoeren neemt hij die pijlen in beslag.
Hij kan mij een rode kaart geven, dat wel, ik heb al een bankkaart, een visakaart, een siskaart, een europeseziekteverzekeringskaart, een tankkaart, een assurkaart, een testaankoopkaart, een groteenjongegezinnenkaart, een werkkaart (ineens heet dat dan een badge), en nog enkele kaarten van verenigingen die waarschijnlijk al 10 jaar ontbonden zijn. Een rode kaart kan er ook nog bij, want die heb ik nog niet.
Misschien ontzegt hij mij de toegang tot dit forum en dat zou een zware sanctie moeten voorstellen, maar heb ik niet zelf al mijn ontslagbrief geschreven, waarop trouwens niemand wilde reageren, ze deden allemaal of hun neus bloedde. Ze hadden mij natuurlijk nog nodig om vooraan te lopen, op zoek naar dat verschrikkelijk beest, als mogelijke dagschotel, bezorgd om hun eigen lijf, het spreekwoord indachtig “eerst oompje en dan oompjes kinderen”, en in dit geval mocht ik oompje zijn, “eigen veiligheid eerst” en vermoedelijk hebben ze ook wel gedacht dat het beest er een vette kluif zou aan hebben. Nu dat het beest bijna gevangen is (misschien is het al wel gevangen en sta ik weer achter), nu kunnen ze mij missen. Dan is het maar zo, ik neem het risico, dan hou ik mij terug bezig met politiek en nieuws en media en met de karweien die mijn vrouw nog heeft klaarliggen. Zij zou in feite beter hier mijn plaats innemen, zij schrijft zeer goed en ze levert uitstekende karweienlijsten af, zo lang dat jullie bijdragen maar nietig schijnen.
Mijn GPS misschien, waar ik nu al enkele dagen mee rondzeul op dat eiland, zou hij mij dat durven afnemen? Ik moet zeggen dat ik er als gids en spoorzoeker op dat eiland niet veel aan heb gehad, en slechts vanmorgen heb ik bedacht waarom dat toestel niet leek te werken. Het stond nog ingesteld op “voorkeur snelwegen” en die bleken er daar niet te zijn, maar nog erger, de gierigheid bedriegt de wijsheid, en zodoende ben ik alleen maar in het bezit van de kaartjes van Benelux en van de hoofdwegen van Europa, dus dat was eigenlijk de reden … Het enige zinnige dat er uit dat toestel kwam en dat die vrouwenstem telkens maar bleef herhalen was “Keer terug indien U kunt”, en ik had beter geluisterd. Ik ben ook een kunstenaar en tegelijk ook sportman, ik ben getraind in de kunst van het selectief doof zijn, dat is meteen ook een gevechtssport, zelfverdediging, maar vrouwenstemmen verwachten nu eenmaal dat je luistert, en wel onmiddellijk en voor één keer had ik het toch moeten doen.
Nu ik alle risico’s op een rijtje heb gezet stel ik vast dat het allemaal nogal meevalt, dat het zo’n vaart niet zal lopen, en ik moet altijd lopen omdat ik nu eenmaal niet in het bezit ben van een koersfiets, dus als hij mij die wil afnemen of hij wil de fietspaden verbergen, wel laat het maar gebeuren. Ook in die psychiater ben ik gerust, want tenslotte doe ik hem nog een plezier en krik ik zijn inkomen nog wat op en 12 beurten waar hij telkens 70 € aan verdient, dat is de mooie bijverdienste van 840 €, een kinderhand is gauw gevuld, terwijl die psychiater zelf er ook mee geholpen is.
Ik zou dus rustig mijn gedacht kunnen schrijven over zijn gedicht, over wat ik vind van te zoute worst met wijn, maar ik doe het niet en niet omwille van de mogelijke sancties die ik zou oplopen, niet omdat ik bang ben, maar omdat ik nu eenmaal zachtaardig ben en naast een duel TLL-Brombeer en een pas bijgelegd meningsverschil met Ed, die mijn vrije tijd in het gedrang bracht, heb ik er geen behoefte aan om onmiddellijk op de vuist te gaan met ZMj, en daarom en daarom alleen zeg ik mijn gedacht niet, hij moet er zelf maar naar raden.
ZMj, neem het mij niet kwalijk dat ik je ook niet kan helpen met die slotzin die zou moeten blijven nazinderen, maar ik geraak niet verder dan “Daarna testen we de matras”, dat is waarschijnlijk niet wat je bedoelde, maar bij gebrek aan beter: het blijft dan toch al napiepen.
Herman
Vorige week keek ik nog naar hem op als de Grote Meester, de man die met taal kon doen wat hij wilde, de enige echte, die alles kon verwoorden, de crack die de taal voor zich liet spreken, zodanig dat hij het niets eens zelf moest doen.
Mijn verwachtingen waren torenhoog gespannen dank zij de hulp van ’t Stropke, mijn hart sprong op van vreugde telkens als ik bij een nieuwe posting zijn naam zag staan, ik nam de weldoende warmte van zijn verhalen in mij op en ik genoot. Maar nu blijkt dat ik mijn luchtkastelen op zand heb gebouwd, ze zijn ingestort zonder dat er terroristen in de omgeving waren, ze zijn verschrompeld tot zandkastelen waar de zee zich mee bemoeid heeft. En wat hou ik nu over, buiten een hoop zand? Ontgoocheling, doffe ellende want dat zand blinkt niet eens, enfin, ik kan de struisvogel uithangen en er mijn kop nog insteken natuurlijk, maar dat laat ik over aan zandmannetjes, die zijn daarin gespecialiseerd. Ook mijn blauwe wagen is rood uitgeslagen van schaamte (Ed, was dat bij jou een basiskleur of heb je daarvoor moeten bijbetalen?).
Als je een boek koopt dan verwacht je toch niet dat de auteur je op bladzijde één al begint te bedreigen met alles wat lelijk is, je verwacht dat er een moord wordt gepleegd, dat de personages worden voorgesteld, dat er een situatie wordt geschetst … maar toch geen bedreigingen? Nochtans staat het er zo!
Voor ik mij op glad ijs begaf heb ik eerst de mogelijke sancties overlopen, die ik in mijn jeugdige overmoed zou riskeren. Mijn pijlen afnemen, daar heb ik al helemaal geen last van want ik doe niet aan boogschieten, en tussen haakjes, moet dat eigenlijk niet zijn pijlschieten, als je die sport juist beoefent blijf je toch in het bezit van die boog, terwijl het de pijl is die vertrekt, al dan niet in de richting die je bedoelde? Die maatregel kan ik nog enigszins begrijpen, want normaal moet de kunstenaar vrezen en niet de lezers, dat is de wereld op zijn kop zetten en dan ligt Australië helemaal bovenaan. Het gezegde luidt toch: schiet niet op de pianist, maar hier is het eerder: de pianist gaat op de lezers schieten, dus om het eerste te vermijden en om het tweede te kunnen uitvoeren neemt hij die pijlen in beslag.
Hij kan mij een rode kaart geven, dat wel, ik heb al een bankkaart, een visakaart, een siskaart, een europeseziekteverzekeringskaart, een tankkaart, een assurkaart, een testaankoopkaart, een groteenjongegezinnenkaart, een werkkaart (ineens heet dat dan een badge), en nog enkele kaarten van verenigingen die waarschijnlijk al 10 jaar ontbonden zijn. Een rode kaart kan er ook nog bij, want die heb ik nog niet.
Misschien ontzegt hij mij de toegang tot dit forum en dat zou een zware sanctie moeten voorstellen, maar heb ik niet zelf al mijn ontslagbrief geschreven, waarop trouwens niemand wilde reageren, ze deden allemaal of hun neus bloedde. Ze hadden mij natuurlijk nog nodig om vooraan te lopen, op zoek naar dat verschrikkelijk beest, als mogelijke dagschotel, bezorgd om hun eigen lijf, het spreekwoord indachtig “eerst oompje en dan oompjes kinderen”, en in dit geval mocht ik oompje zijn, “eigen veiligheid eerst” en vermoedelijk hebben ze ook wel gedacht dat het beest er een vette kluif zou aan hebben. Nu dat het beest bijna gevangen is (misschien is het al wel gevangen en sta ik weer achter), nu kunnen ze mij missen. Dan is het maar zo, ik neem het risico, dan hou ik mij terug bezig met politiek en nieuws en media en met de karweien die mijn vrouw nog heeft klaarliggen. Zij zou in feite beter hier mijn plaats innemen, zij schrijft zeer goed en ze levert uitstekende karweienlijsten af, zo lang dat jullie bijdragen maar nietig schijnen.
Mijn GPS misschien, waar ik nu al enkele dagen mee rondzeul op dat eiland, zou hij mij dat durven afnemen? Ik moet zeggen dat ik er als gids en spoorzoeker op dat eiland niet veel aan heb gehad, en slechts vanmorgen heb ik bedacht waarom dat toestel niet leek te werken. Het stond nog ingesteld op “voorkeur snelwegen” en die bleken er daar niet te zijn, maar nog erger, de gierigheid bedriegt de wijsheid, en zodoende ben ik alleen maar in het bezit van de kaartjes van Benelux en van de hoofdwegen van Europa, dus dat was eigenlijk de reden … Het enige zinnige dat er uit dat toestel kwam en dat die vrouwenstem telkens maar bleef herhalen was “Keer terug indien U kunt”, en ik had beter geluisterd. Ik ben ook een kunstenaar en tegelijk ook sportman, ik ben getraind in de kunst van het selectief doof zijn, dat is meteen ook een gevechtssport, zelfverdediging, maar vrouwenstemmen verwachten nu eenmaal dat je luistert, en wel onmiddellijk en voor één keer had ik het toch moeten doen.
Nu ik alle risico’s op een rijtje heb gezet stel ik vast dat het allemaal nogal meevalt, dat het zo’n vaart niet zal lopen, en ik moet altijd lopen omdat ik nu eenmaal niet in het bezit ben van een koersfiets, dus als hij mij die wil afnemen of hij wil de fietspaden verbergen, wel laat het maar gebeuren. Ook in die psychiater ben ik gerust, want tenslotte doe ik hem nog een plezier en krik ik zijn inkomen nog wat op en 12 beurten waar hij telkens 70 € aan verdient, dat is de mooie bijverdienste van 840 €, een kinderhand is gauw gevuld, terwijl die psychiater zelf er ook mee geholpen is.
Ik zou dus rustig mijn gedacht kunnen schrijven over zijn gedicht, over wat ik vind van te zoute worst met wijn, maar ik doe het niet en niet omwille van de mogelijke sancties die ik zou oplopen, niet omdat ik bang ben, maar omdat ik nu eenmaal zachtaardig ben en naast een duel TLL-Brombeer en een pas bijgelegd meningsverschil met Ed, die mijn vrije tijd in het gedrang bracht, heb ik er geen behoefte aan om onmiddellijk op de vuist te gaan met ZMj, en daarom en daarom alleen zeg ik mijn gedacht niet, hij moet er zelf maar naar raden.
ZMj, neem het mij niet kwalijk dat ik je ook niet kan helpen met die slotzin die zou moeten blijven nazinderen, maar ik geraak niet verder dan “Daarna testen we de matras”, dat is waarschijnlijk niet wat je bedoelde, maar bij gebrek aan beter: het blijft dan toch al napiepen.
Herman
-
Opa Brombeer
Hermano, hier nog een van mijn beroemde truukjes, hang de slijmbal uit, helpt altijd, zelfs bij mannen, en laat nu de moed niet in je schoenen zakken he zoals dat lood van Ed, ik was er nochtans van overtuigd dat het in TLL zijn zakken zat. En zeker niet nu ons aller oppervrouw het een en ander uit de doeken wil doen, ik hoop allleen maar dat ze hiermee niet bedoelt dat ze de lendendoeken wil uitdoen want dan sta ik niet meer in voor de gevolgen, die zouden niet te over zien zijn.
En struisvogels met hun kop in het zand, ge gaat tegen de Michel(ge weet wel wie ik bedoel)zijn groentenkar rijden, en jij zou toch moeten weten wat het betekent tegen iemands kar rijden(groentenkar of ijskar maakt niet uit)dan hebben we weer minstens vijf regels nodig om het bijgelegd te krijgen. En pianisten die op lezers schieten, op toehoorders schieten(woord zes maal gecontrolleerd)zou nog kunnen en soms zou ik het nog kunnen begrijpen ook. Trouwens ik vermoed dat er in TLL misschien zonder zijn medeweten muzikant schuilt zou reïncarnatie dan toch bestaan, moet het gaan geloven. Fingerspitzengefühl, dit zuig je niet uit je duim en zeker niet uit strakgetrokken linkerpoten. Zuigen doe je aan pijlpunten en evt.lolly's.
Ik hoop nu maar dat jij straks heelhuids uit dit avontuur komt na mijn onhandigheden van daarstraks maar ik heb hier het volste vertrouwen in want anders zit ik ook in de rats, Kwezel die zou ik nog kunnen slijmen, zie je wel ik doe dat ook, ze mag voor mijn part voor de rest van haar leven in mijn wiel hangen, vooral als het regent, maar voor die vernielde ballon van stropke ben ik meer bevreesd. Met deze nieuwkomer weten we nog niet precies wat voor vlees we in de kuip, of is het de mand hebben en stel nu eens dat het ook zo'n struise beer is. Hij moest zo eens combine maken met TLL, in Epo gedrenkte pijlpunten, brrrrrr. Wie gelooft er nu een op doping betrapte sporter die zegt getroffen te zijn door een pijl van TLL, nee ik zal het dan als Kwezel me terug duldt in de groep onder het eten mengen, lijkt me veel aannemelijker.
En nu ga ik nog even schuilen voor die donderwolk die ik daar zie verschijnen en zoals dat bij orkanen het geval is beginnen de namen van donderwolken dit seizoen met de letter K, dus ik hou me nog even gedeisd tot deze donderwolk uitgeraasd is. Ajuus en tot in de hemel als de hel moest vol zitten.
Brombeer
En struisvogels met hun kop in het zand, ge gaat tegen de Michel(ge weet wel wie ik bedoel)zijn groentenkar rijden, en jij zou toch moeten weten wat het betekent tegen iemands kar rijden(groentenkar of ijskar maakt niet uit)dan hebben we weer minstens vijf regels nodig om het bijgelegd te krijgen. En pianisten die op lezers schieten, op toehoorders schieten(woord zes maal gecontrolleerd)zou nog kunnen en soms zou ik het nog kunnen begrijpen ook. Trouwens ik vermoed dat er in TLL misschien zonder zijn medeweten muzikant schuilt zou reïncarnatie dan toch bestaan, moet het gaan geloven. Fingerspitzengefühl, dit zuig je niet uit je duim en zeker niet uit strakgetrokken linkerpoten. Zuigen doe je aan pijlpunten en evt.lolly's.
Ik hoop nu maar dat jij straks heelhuids uit dit avontuur komt na mijn onhandigheden van daarstraks maar ik heb hier het volste vertrouwen in want anders zit ik ook in de rats, Kwezel die zou ik nog kunnen slijmen, zie je wel ik doe dat ook, ze mag voor mijn part voor de rest van haar leven in mijn wiel hangen, vooral als het regent, maar voor die vernielde ballon van stropke ben ik meer bevreesd. Met deze nieuwkomer weten we nog niet precies wat voor vlees we in de kuip, of is het de mand hebben en stel nu eens dat het ook zo'n struise beer is. Hij moest zo eens combine maken met TLL, in Epo gedrenkte pijlpunten, brrrrrr. Wie gelooft er nu een op doping betrapte sporter die zegt getroffen te zijn door een pijl van TLL, nee ik zal het dan als Kwezel me terug duldt in de groep onder het eten mengen, lijkt me veel aannemelijker.
En nu ga ik nog even schuilen voor die donderwolk die ik daar zie verschijnen en zoals dat bij orkanen het geval is beginnen de namen van donderwolken dit seizoen met de letter K, dus ik hou me nog even gedeisd tot deze donderwolk uitgeraasd is. Ajuus en tot in de hemel als de hel moest vol zitten.
Brombeer
-
zandmannetje - Lid geworden op: 02 feb 2003, 23:15
- Locatie: Het land met meer ministers dan inwoners
Hermano,
vermits jij duidelijk in de smiezen hebt gekregen dat er schijnbaar iets niet klopt, ga ik jou in vertrouwen nemen, je de ware toedracht onthullen.
Maar ik mag er toch wel zeker van zijn dat mijn confidentie tussen ons beiden blijft?
Dat je als man van eer en met een harem, niet uit de biecht gaat klappen?
Kijk Herman, ik kan helemaal niet schrijven!
Ik ben een hacker ( ja, met een h vooraan), en hacker zijnde, hack ik er dus op los. Ik zou ook kunnen hakken, maar dat is te vermoeiend.
Vermits ikzelf niet kan schrijven, hack ik iemand die het wel kan. En als je iets hackt moet je het goed hacken, is de stelregel van alle hackers, dus hack ik ineens maar de beste.
Ik hack in de computer van Kwezel!
(Als je nu vind dat het woord hack nogal veelvuldig voorkomt in dit epistel, heb je overschot van gelijk)
Meestal valt er in de PC van Kwezel wel iets te verhapzakken (ander woord voor hacken, kan ik het dan toch?), want zij slaat nieuwe verhaaltjes doorgaans op in het programma WORD.
Als zo'n story mij geschikt lijkt, dan eigen ik het mij toe, maw. dan pik ik het, dan veranderd het van eigenaar. Onderaan zet ik zandmannetje als auteur, transfereer het naar kolder en ik ga met de pluimen strijken!!!
Ziet Kwezel dat dan niet?
Ah nee, daar schuilt juist het ingenieuze van mijn werkwijze. Ik maak ineens het geheugen van haar computer leeg, ik doe een "memoryclean" na mijn diefstal, en zij weet nergens van!
Daarmee heb je ook meteen de verklaring waarom onze verhalen dikwijls zoveel overeenkomst bieden. Slechts éénmaal heeft ze zich erover verbaasd, toen ze dacht dat zij een verhaaltje had gepubliceerd maar het was van mijn hand, mijn naam stond eronder!
In een privémail liet ze weten dat zij daar niet te best aan uit kon, dat ze zou zweren dat zij dat bedacht had. Daarop heb ik geantwoord dat het wel meer voorkomt dat twee mensen dezelfde gedachten hebben, ik heb er zelfs telepathie bijgesleurd!
Vertel dit aub. niet verder, en zeker niet aan Kwezel, anders ben ik nog niet gelukkig, ben ik nog niet thuis, ben ik nog niet aan de nieuwe petatjes, krijg ik de wind van voren, en vlieg ik hier buiten met de wind van achter...
vermits jij duidelijk in de smiezen hebt gekregen dat er schijnbaar iets niet klopt, ga ik jou in vertrouwen nemen, je de ware toedracht onthullen.
Maar ik mag er toch wel zeker van zijn dat mijn confidentie tussen ons beiden blijft?
Dat je als man van eer en met een harem, niet uit de biecht gaat klappen?
Kijk Herman, ik kan helemaal niet schrijven!
Ik ben een hacker ( ja, met een h vooraan), en hacker zijnde, hack ik er dus op los. Ik zou ook kunnen hakken, maar dat is te vermoeiend.
Vermits ikzelf niet kan schrijven, hack ik iemand die het wel kan. En als je iets hackt moet je het goed hacken, is de stelregel van alle hackers, dus hack ik ineens maar de beste.
Ik hack in de computer van Kwezel!
(Als je nu vind dat het woord hack nogal veelvuldig voorkomt in dit epistel, heb je overschot van gelijk)
Meestal valt er in de PC van Kwezel wel iets te verhapzakken (ander woord voor hacken, kan ik het dan toch?), want zij slaat nieuwe verhaaltjes doorgaans op in het programma WORD.
Als zo'n story mij geschikt lijkt, dan eigen ik het mij toe, maw. dan pik ik het, dan veranderd het van eigenaar. Onderaan zet ik zandmannetje als auteur, transfereer het naar kolder en ik ga met de pluimen strijken!!!
Ziet Kwezel dat dan niet?
Ah nee, daar schuilt juist het ingenieuze van mijn werkwijze. Ik maak ineens het geheugen van haar computer leeg, ik doe een "memoryclean" na mijn diefstal, en zij weet nergens van!
Daarmee heb je ook meteen de verklaring waarom onze verhalen dikwijls zoveel overeenkomst bieden. Slechts éénmaal heeft ze zich erover verbaasd, toen ze dacht dat zij een verhaaltje had gepubliceerd maar het was van mijn hand, mijn naam stond eronder!
In een privémail liet ze weten dat zij daar niet te best aan uit kon, dat ze zou zweren dat zij dat bedacht had. Daarop heb ik geantwoord dat het wel meer voorkomt dat twee mensen dezelfde gedachten hebben, ik heb er zelfs telepathie bijgesleurd!
Vertel dit aub. niet verder, en zeker niet aan Kwezel, anders ben ik nog niet gelukkig, ben ik nog niet thuis, ben ik nog niet aan de nieuwe petatjes, krijg ik de wind van voren, en vlieg ik hier buiten met de wind van achter...
Zo, dat was het dan.
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
Heb nog een goed leven en we zien mekaar misschien weer in de hel.
Tot zolang dan zal zandmannetje jou wel in slaap lullen !
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
ZMj,
Ik heb je gelezen en ik dank je voor het in mij gestelde vertrouwen dat ik natuurlijk niet zal beschamen, ik verzwijg dit zelfs angstvallig voor mijn harem, maar ik moest je toch laten weten dat ik mij terug heb verzoend met het leven, met jou en met het hele forum (zelfs met Ed).
Als blijk van mijn goede bedoelingen zal ik dan toch maar mijn mening geven over het gedicht, hou je vast aan de takken van de bomen, hou je vast aan je bretellen, bindt je bretellen aan de takken van de bomen als je handen tekort hebt om alles vast te houden, want ik ga het zeggen: "Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets en dan zeg ik nog teveel".
Herman
Ik heb je gelezen en ik dank je voor het in mij gestelde vertrouwen dat ik natuurlijk niet zal beschamen, ik verzwijg dit zelfs angstvallig voor mijn harem, maar ik moest je toch laten weten dat ik mij terug heb verzoend met het leven, met jou en met het hele forum (zelfs met Ed).
Als blijk van mijn goede bedoelingen zal ik dan toch maar mijn mening geven over het gedicht, hou je vast aan de takken van de bomen, hou je vast aan je bretellen, bindt je bretellen aan de takken van de bomen als je handen tekort hebt om alles vast te houden, want ik ga het zeggen: "Ik zeg maar zo, ik zeg maar niets en dan zeg ik nog teveel".
Herman
-
hermano - Lid geworden op: 17 mei 2004, 21:11
- Locatie: Aangespoelde
ZMj,
Ik heb je terug gelezen en jij bent gewoon heimelijk, achterbaks, een onderkruiper van een mol, een slinkse zandduiker!
Jij hebt mij in een privéberichtje ook aangeraden om mijn verhaaltjes in wording in Word te typen en ze dan op te slaan, en nu stel ik vast dat je zit te hacken! Er was voorbedachtheid in het spel, het was van in het begin de bedoeling om mij eerst te kunnen taxeren, kijken of er iets bij was dat bruikbaar was om te worden gehackt en dan zie ik mijn eigen teksten verschijnen onder een andere naam.
Welnu, het zal niet pakken, mijn poorten zijn dicht, mijn PC is stealth en ik zet er voor alle zekerheid onmiddellijk nog 5 firewalls bij en het is zelfs niet nodig omdat ik voorlopig nog altijd rechtstreeks werk, uit het hart zoals Brombeer zegt en zonder spellingscontrole. Vergeet niet dat Ed en ik die strijdbijl nog altijd niet hebben begraven omdat we ze eventueel nog nodig zouden kunnen hebben voor dat beest.
Die bijl ligt hier klaar en als er wordt gehackt, dan wordt er ook gehakt, dat staat vast.
Herman
Ik heb je terug gelezen en jij bent gewoon heimelijk, achterbaks, een onderkruiper van een mol, een slinkse zandduiker!
Jij hebt mij in een privéberichtje ook aangeraden om mijn verhaaltjes in wording in Word te typen en ze dan op te slaan, en nu stel ik vast dat je zit te hacken! Er was voorbedachtheid in het spel, het was van in het begin de bedoeling om mij eerst te kunnen taxeren, kijken of er iets bij was dat bruikbaar was om te worden gehackt en dan zie ik mijn eigen teksten verschijnen onder een andere naam.
Welnu, het zal niet pakken, mijn poorten zijn dicht, mijn PC is stealth en ik zet er voor alle zekerheid onmiddellijk nog 5 firewalls bij en het is zelfs niet nodig omdat ik voorlopig nog altijd rechtstreeks werk, uit het hart zoals Brombeer zegt en zonder spellingscontrole. Vergeet niet dat Ed en ik die strijdbijl nog altijd niet hebben begraven omdat we ze eventueel nog nodig zouden kunnen hebben voor dat beest.
Die bijl ligt hier klaar en als er wordt gehackt, dan wordt er ook gehakt, dat staat vast.
Herman
-
Gast
Zandmannetje, doe die lelijke foto van mij maar van je bureaublad af, je verwisseld me met een ander schoon wicht. 
'Computervredebreuk' , wordt strafbaar gesteld.
'Hij die in de woning of het besloten lokaal of erf, bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringt of, wederrechtelijk daar vertoevende, zich niet op de vordering van of vanwege de rechthebbende aanstonds verwijdert, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de derde categorie.'
Wordt in het eerste lid 'computervredebreuk' i.e. 'het wederrechtelijk binnendringen in een daartegen beveiligd geautomatiseerd werk voor de opslag of verwerking van gegevens, of in een daartegen beveiligd deel daarvan' wordt eveneensstrafbaar gesteld.
In eerste aanleg is de verdachte terzake van het onder 1 en 2 primair ten lastegelegde veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van tweehonderd uren subsidiair honderd dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest, alsmede tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren. Of met andere woorden , huis- en tuinklussen opklappen bij Kwezelke.
'Computervredebreuk' , wordt strafbaar gesteld.
'Hij die in de woning of het besloten lokaal of erf, bij een ander in gebruik, wederrechtelijk binnendringt of, wederrechtelijk daar vertoevende, zich niet op de vordering van of vanwege de rechthebbende aanstonds verwijdert, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de derde categorie.'
Wordt in het eerste lid 'computervredebreuk' i.e. 'het wederrechtelijk binnendringen in een daartegen beveiligd geautomatiseerd werk voor de opslag of verwerking van gegevens, of in een daartegen beveiligd deel daarvan' wordt eveneensstrafbaar gesteld.
In eerste aanleg is de verdachte terzake van het onder 1 en 2 primair ten lastegelegde veroordeeld tot een werkstraf voor de duur van tweehonderd uren subsidiair honderd dagen hechtenis, met aftrek van voorarrest, alsmede tot een voorwaardelijke gevangenisstraf voor de duur van twee maanden met een proeftijd van twee jaren. Of met andere woorden , huis- en tuinklussen opklappen bij Kwezelke.
-
W T - Lid geworden op: 11 sep 2003, 20:26
- Locatie: Vallei de zwarte beek
Even een pauze nemen ...En wat bij komen lezen...Om zeker niet achter te geraken,en wat bij te blijven.Afdwalen KOLDER..Reageer af en toe met een icoontje.Daar ik jullie niet wil storen of wel misschien...Brombeer ligt er zelfs wakker van....Dat was echt niet de bedoeling. Beschik zelf niet over schrijftalent..Begrijp je !!..Wil,wel even laten weten aan de brombeer...Mijn hobby,beertjes maken. te lezen ergens op dit forum...een brombeer zat er nog niet tussen,mijn collectie wel te verstaan..De volgende beer zeker en vast ne brombeer.En apropo ;ben ook geen simpel hoor.....Zoek in archieven,en je merkt dat jaja ik ooit in de adelstand verheven ben....Door onze betreurde forumvrien RIDDER IN DE RODE KRUISJES HUGO....Het is hij die me hier zowat onder hoede nam.....Tilly,ook natuurlijk,namen noemen is steeds gevaarlijk.Maar deze twee mag..neem ik aan...Als onze HUGO hierboven of waar hij ook vertoeft,moest beschikken over de nodige apperatuur.Heb wel mijn twijfels maar je weet maar nooit...Reageren zou ie wel.Al was het op mijn schrijffouten.Maar dan staat de WEBMASTER mij weer bij.Die ergert zich niet daaraan.....
En de naam...tja....Gekregen van mijn schoondochter...WAN-TANG.
Schoonmoeder in het....Geef je nu mijn ene wan(g) EN SLAAP WEL..
En de naam...tja....Gekregen van mijn schoondochter...WAN-TANG.
Schoonmoeder in het....Geef je nu mijn ene wan(g) EN SLAAP WEL..