Verder afdwalen

Dat was zeker Joske Vermeulen uit de Trammezandlei ongderdtwieëndaartig in Schoeten?

Kat brengt puppies ter wereld

In Brazilië heeft een kat wel heel aparte jongen gebaard. Het beestje zette immers puppies op de wereld. Wetenschappers staan paf. Dat meldt de Britse krant The Sun.
De kat, Mimi, werd zwanger nadat ze gepaard had met de hond van de buren. Mimi kreeg een nest van zes jongen, waarvan er drie katjes waren en drie hondenpuppies.
Wetenschappers onderzoeken nu bloedstalen om het ras te bepalen. Hybride jongen werden al eerder geboren, maar meestal komen die van dieren die nauw verwant zijn.

Het bovenstaande artikeltje is waar! Het onderstaande zou binnenkort waar kunnen zijn...

Brazilië, Sao Polo, 18 November 2006- 3u. in de morgen
Dr. Franck Stein ijsbeert rond in zijn lab, ten prooi aan zware innerlijke spanning.
Na zijn gelukte genen-experiment met de poes (zie hierboven), zal nu blijken of ook zijn grotere proefneming een positief resultaat gaat opleveren.
Van zijn reis naar Afrika enkele jaren geleden heeft hij gemalen neushoornpoeder meegebracht, een product dat de potentie bij de man in hooglijke mate opkrikt, althans volgens de tekst op de verpakking.
Insgelijks volgens de marktkramer, die hem in niet mis te verstane gebaren gedemonstreerd heeft tot voor wat het gebruik van het poeder goed is.
Maar dokter Stein heeft heel andere dingen voor ogen met het gemalen goedje.
Een experiment waarvoor hij dadelijk na zijn thuiskomst reeds de voorbereidingen begon te treffen, een experiment waarvan nu binnen luttele minuten het resultaat zal blijken.
In een kunstmatige baarmoeder heeft hij negen maanden geleden de nodige ingrediënten ingebracht, een menselijk -mannelijk- embryo tezamen met het DNA gedistilleerd uit het neushoornpoeder.
Maandenlang heeft hij zich in zijn dromen voorstellingen van het resultaat gemaakt, waarbij de ene keer het menselijke, dan weer het dierlijke gen de bovenhand neemt.
Onhoorbaar draait de kap van de hermetisch gesloten baarmoeder open.
En daar staat in heel de naakte glorie zijn verwezenlijking. Het is onmiskenbaar een man, met benen als pilaren, even onmiskenbaar zijn het de poten van een neushoorn, en met op zijn hoofd een enorme knoert van een hoorn.
Een echte hoorndrager!

Zandmannetje, alhoewel ik in uw beschijving, "een bakkes als een krokodil" mistte, wist ik niet dat gij mijn ex-baas zo goed kende?

Smilie, ik wist niet dat je baas politieke allures had... Wel mis ik ook nog een kort en bondige beschrijving van zijn tanden. Want daaraan zou men, over pakweg 2000 jaar nog kunnen zien waaraan die gestorven zou zijn... bv. hoeveel haarwortels er tussen z'n tandvlees zouden hebben gezeten; de meeste politiekers moeten nu meer dan een Oosterse snor tussen hun lippen hebben om "geloofwaardig" over te komen...

Wat ? Alweer zoveel maanden geleden ? Niet voor niets dat Hoste en die andere moppentapper met alle inspiratie lopen zijn. De oude- en nieuwejaarsconferences hebben weer wat nostalgie dooreengehaspeld, van het koningshuis tot MP3-spelers toe.

De beste wensen... telkenjare opnieuw datzelfde dreuntje. De nieuwjaarsbrief moet voorgelezen worden, de intenties aan peter, meter, moemoe en vava uitgebraakt én gauw het polleke open en wegwezen.
Als pater familias mocht ik ook ervaren dat de familiale bijeenkomst, ondanks het kroostrijke nageslacht, als jaarvergadering in tijd heeft mogen inboeten. Géén cigaartje noch witteke of andere alcoholhoudende drank mocht erin; ze wilden alleen nog maar cola of plat water. De koffie mocht ook al niet sterk meer zijn; ze moesten nog dit en dat én zeker nog rijden.
Onze wetgever heeft de vreugde van het samenzijn ingeperkt tot de beeldbuis én een vuurwerkshow. Verder geen lol meer aan, aan heel dat oudjaargebeuren van weleer.
De kijkdichtheid is rechtevenredig gestegen met de botontkalking...

In een plotselinge onverklaarbare opstoot van nostalgie ben ik nog eens gaan lezen in het openingsnummer van deze kolderrubriek, waarmee de wagen beginnen rollen is, ‘Afdwalen Deel 1’

Dat topic werd geplaatst in December 2003, en nu meer dan drie jaar later is er reeds veel water door de Schelde gevloeid, (wat heeft dat er in godsnaam mee te maken, dat smerig Scheldewater? Wel ik maakte de vergelijking met het smerige Rome uit dat bedoelde topic) en zijn er inmiddels veel onderwerpen aan bod gekomen.
Waarbij ik bedacht,nog steeds in nostalgische mijmeringen verzonken, waar zijn de lezers en de medeschrijvelaars van het eerste uur gebleven, wat vreten ze momenteel uit?
Kwezel controleert de staat van de fietspaden in Belgenland, voor zover dit mogelijk is aan een snelheid van 40Km./u , tegelijkertijd haar laptop bedienende om ons van de stand van zaken op de hoogte te houden.
Niet te verwonderen dat ze soms in een haag beland.
Telloorlekker en Ed zijn brave kerels zolang ze aan de computer gezeten zijn, in de andere tijd plegen zij waarschijnlijk snode daden.
Zo ook Jempi, Drum en Tillie.
Mathieu heeft dan nu uiteindelijk zijn reis naar Peniscola aangevat, waarvan toen reeds sprake. Hopelijk bevalt het hem in Las Atalayas. Zijn dikke pech is echter, terwijl wij hier in België onwaarschijnlijk mooi weer hebben is het in Spanje rotslecht, en het blijft nog even zo....
De verandering komt er pas wanneer ik vertrek.
Tilly en Prutske maken nog steeds de dienst uit, waken over de belangen van Pascal..
Dorus heeft zich vrijwillig teruggetrokken na dispuut met de directie.
Hugo de Rode Ridder heeft dit tranendal verlaten.
Maar Oma-Rietje, Nip Sr. en andere Jade’s, plus de lezers van het prille begin die echter nooit gereageerd hebben, lezen jullie hier nog steeds mee?
Het zal wel teveel gevraagd zijn om aan degenen die nog nooit gereageerd hebben dat nu wel eens te doen zeker, om jullie ook eens te leren kennen, al is het alleen virtueel?
Dat leren kennen zal dan voor morgen zijn, nu gaan wij een terrasje meepikken, het weer is te mooi om aan de computer te zitten.

Je bent opperhoofd hermano en nog zoveel andere Jeffen en Jefinnen vergeten . En ja, soms dwaal ik ook nog eens af naar de goede oude tijd van onze afdwalende kolderbrigade. Iets waar ik dikwijls héél veel plezier heb aan beleefd! En Hugo, ja, die leeft verder. Hij is als het ware vereeuwigd op het senNet. Goed dat wij daar nog eens aan denken.

Nee ED, ik denk het niet, toen was ik alleen nog maar lezend lid of hoe heet zoiets? Dat heeft tussen één en twee jaar geduurd, af en toe schreef ik eens iets maar dan als 'Gast' wat toen nog kon en zeker niet in Afdwalen, dat was voor de specialisten-schrijvers.

Terwijl ik mij door de nostalgische bui van Zandman werk speelt Radio 2 "Apache" van The Shadows wat de melancholie van het ogenblik natuurlijk nog vergroot . Men zou er begot zwaarmoedig van worden - lap, nu wordt er "Stardust" van Nat King Cole gedraaid - terwijl de bedoeling van deze rubriek toch was te zorgen voor een beetje opgewektheid, niet ?

Allez, nog een chance dat wij in een premature hittegolf zitten (en gratis nog wel) en ik dus kan genieten van een zwoele avond om mijn opkomende depressie weg te zweten.

Foei, Zandman, wat doe je ons aan ? Terwijl je ons confronteert met de voorbijvliegende jaren aan TGV-allures en ons opscheept met een brok meligheid om kroppen in de keel van te krijgen zo groot als de bollen van het Atomium zodat er geen druppel vocht meer door kan, zit jij vrolijk op een terrasje te genieten van een frisse pint en misschien wel met zicht op een jonge deerne die natuurlijk met al die zon haar nieuwe (korte) zomerkleedje staat te showen....

Tegen zoveel psychische marteling is maar één ding opgewassen namelijk afdwalen naar.... naar... ja naar wat ? Aha, naar Kwezel, bv die er ten minste in slaagt foert te zeggen tegen het ouder worden en met haar fiets glansrijk de strijd aangaat met de wielrennende jeugd. Want zeg nu zelf: zaterdag 80 km gefietst waarvan een groot deel op de Zwalmroute (insiders krijgen krampen in de benen alleen al van het uitspreken van die naam) en 's anderendaags opnieuw het zadel op - of is het in ? - om nog wat uit te bollen. Jawadde, en Tom Boonen die krijgt zomaar miljoenen euros om eens van Parijs naar Roubaix te fietsen waar de zwaarste helling ochgot de brug over één of andere autostrade is. Laten we het haar maar niet vertellen want ziet dat ze ook naar Monaco verhuist en wat gaan we dan doen ? Nog zwaarmoediger worden en op de duur Prozac moeten slikken zeker ?

Niet dat ze in Monaco haar mannetje niet kan staan. Limburgers hebben geen probleem met het Frans, zie Axel Red en Katana is zelfs een krak in het latijn. En hoeveel Limburgers spelen er niet bij Standard Luik ?

Spijtig dat het al zo laat is Zandman, of ik kwam mij bezatten - drinken om te vergeten - op jouw terras en op jouw kosten. Dat heb je wel verdient. Dat zal je leren.

Jempi

Hiermee zal ik maar beginnen, een smilie kan er nog wel af.
Nostalgie met zo'n temperaturen ? Ocharme, niets voor mij hoor. Mijn pees is alweer ingevet, de boog staat alweer gespannen. Gisteren heb ik er mijn lap weer op gegeven, hoewel niet de beste, ik was toch alweer de eeuwige tweede om ettelijke pluimkes te verschalken.
Het mag bijna een ziekte genoemd worden; telkens als het warm weer is, en ik nijg in een regenbui terecht te komen (mijn kale knikker heeft niets om die druppels op te vangen) terwijl mijn zweet langs mijn slapen naar beneden druppelt wil ik zo vlug mogelijk van die staande wip vandaan. Door die andrenaline moéten er zoveel mogelijk pluimkes dwarrelen dat de nakomers verplicht zijn die wip te kielhalen en alweer van nieuwe slachtoffertjes te voorzien; dan heb ik weer even pauze....
Nu nog even mijn andere ik, met zangvoorbereidingen, bezigen... Partituren op orde steken en mijn stem smeren... ik heb er zowaar alweer dorst van gekregen.... ik ga nog even een der zeven goddelijke deugden beoefenen "de dorstigen laven..."
Tot straks...

Lieve mensen, iedereen bedankt voor het lezen hier.

Fikske stond er ook nog bij, niet vergeten! Maar er zijn niet vele schrijvers maar ook veel onzichtbare lezers vanaf het eerste uur.

Zandmannetje, men kan niet blijven praten over kolderrubrieken die al jaren de revue gepasseerd zijn. Soms moet men nieuwe dingen aanbrengen om bij het publiek aan te slaan.

Ook is het zo: als breiverhalen moeten verdergaan, moet het eerst gelezen worden en dat lezen vergt veel tijd. Daarna moet men ook nog een vervolgverhaal eraan breien en soms zijn er mensen die je dan voor zijn geweest en kloppen de volgteksten niet meer.

Dus hou ik het op mijn eentje, ik geniet van mijn fiets zo lang ik het kan, doe jij dat ook.

Koop een fietsknopenpuntkaart, leer ze te gebruiken en vraag je eega mee om samen de natuur te bewonderen.

Probeer dan hier je verhalen neer te pennen, zo moedig je de mensen aan om hun hobby met liefde te volbrengen.

Heb je er al eens bij stilgestaan, hoe afkortingen stilaan een eigen leven zijn gaan leiden in onze omgangstaal?

Hier zie :

Een BV met een klein IQ zou graag in de politiek stappen, mandataris bij het VB worden en wilt daarom zijn PR verzorgen, maar heeft problemen met zijn PC, zijn server dient zijn IP te vernieuwen.
Er zijn echter DLL’s van sommige progs verdwenen, zijn en daarom kan hij zijn CV niet doorsturen naar een reclame-KMO.
En die reis die hij graag wou boeken, HP betalen en VP krijgen, w + w incl. lukt dus ook niet via de PC. En de RTT bestaat niet meer!
En tot overmaat van ramp werkt ook de CV niet naar behoren, de thermostaat slaat niet meer af en er is teveel uitstoot van Co2 in de BK van zijn huis en dat is natuurlijk niet OK. Zijn huis is trouwens gebouwd in HOB met living in L-vorm.
Wanneer hij in zijn wagen stapt schijnen daar ook problemen te zijn, zijn AB remsysteem werkt niet en ook de CC laat het afweten. Gelukkig vindt hij in zijn zak nog een H&M, toch één troost. Vooraleer hij zijn GPS opzet, verstuurt hij nog eerst een SMS en start vervolgens zijn BMW.

In de streekkrant -editie groot Antwerpen- had ondergetekende zandmannetje een artikel gelezen over “Een exotisch strand in ’t stad” en met vluchtig verder te lezen had ik zogoed als begrepen dat er een wedstrijd ging gehouden worden.
Een speciale werpwedstrijd, een soort bekwaamheidsproef, was ik zo naïef te veronderstellen.
Drie dagen van intensieve training had ik er dan ook reeds opzitten, waarin ik telkens mijn weerzin moest overwinnen om mij verder te bekwamen in deze sport. Nou ja, sport is misschien een groot woord...
En dan komt de kat op de waslijn gedarteld.
Met nog eens aandachtig na te lezen, kwestie van de juiste datum en inschrijving voor het gebeuren, zie ik verkeerd te hebben gelezen.
Er stond strantwerpen, en niet strontwerpen...
Hoewel, met al die hondendrollen op staart is er wezenlijk toch niet veel verschil!