CHOURA QUI?
Rond mijn achttiende was ik samen met mijn vriend Vinnie volop met religie, spiritualiteit en het boeddhisme bezig. We stopten met roken en drinken en lazen dagenlang de Bijbel en de Koran en mediteerden elke ochtend. Vinnie speelde voetbal bij een grote juniorclub maar hield het op zijn zestiende voor bekeken. We keuvelden vaak naar de stedelijke bibliotheek, vooral om boeken filosofie uit de rekken te nemen, we bestudeerden graag Nietzsche, ja die beweerde ooit: God is dood. Mijn maatje en ik deelden dezelfde muziek: Lou Reed, The Phantoms maar we genoten ook van Boudewijn de Groot. Soms waagden we ons aan het satanisme, we citeerden verzen uit de dichtbundel 'Les Fleurs du Mal' van Baudelaire
Tijdens een warme klamme zomernacht kon ik de slaap niet vatten door een kurkdroge mond, ik dronk dus wat kamillethee en enkele minuten later was ik in dromenland, ja, in een ver land namelijk Algerije. Er verscheen een oude man tijdens mijn R.E.M.slaap. Ik stierf van de dorst in de woestijn, de man bracht mij op zijn kameel tot bij een oase en stelde zich voor maar er stak een zandstorm op, de man's woorden vervlogen in de wind: ik ben Bjjbelschr... Chou...Met een schok werd ik badend in het zweet wakker, ik had de naam niet kunnen horen of wel?. Ik telefoneerde de volgende ochtend naar Vinnie.
Een week later was ik alweer in de bib en liep tegen een meisje aan, er viel een boek uit haar handen, ik raapte hem op en zag de naam André Chouraqui op de cover. En toen wist ik dat dit de naam was van de man van mijn droom. Ik vroeg of ik haar boek mocht hebben, uiteraard niet, ze vervolgde haar weg en checkte mijn begeerde boek in bij de balie. In die tijd kon je nog geen boeken reserveren...dacht ik.
Thuis was ik de naam Chouraqui alweer vergeten.Dertig jaar lang probeerde ik mij de naam te herinneren, tevergeefs.
Vinnie was verhuisd naar een andere stad en zo kwam er een einde aan onze vriendschap. Tot vandaag, ik was bij de bib alweer naar filosofen aan het zoeken en botste op Vinnie, het werd een blij weerzien. Hij was een succesvol kunstschilder geworden. Hij hield het echter bij een kort gesprek, hij moest dringend met de trein naar Antwerpen voor een vernissage. Mijn jeugdvriend adviseerde mij nog om de filosoof Derrida te lezen. De kunstenaar schudde mij de hand, vaarwel en tot ziens Vinnie.
Thuis na het middagmaal las ik een stukje van de Algerijnse filosoof Derrida en ja, bij pagina 115 stond iets geschreven dat meteen mijn aandacht trok. Derrida schreef hier: 'Een bekende Agerijnse bijbelspecialist (1917- 2007) vertaalde het nieuwe testament van Johannes opnieuw in het Frans: André Chouraqui??!
Diezelfde avond kleurde de horizon oranje-rood van een Sahara-zandstorm.
Rond mijn achttiende was ik samen met mijn vriend Vinnie volop met religie, spiritualiteit en het boeddhisme bezig. We stopten met roken en drinken en lazen dagenlang de Bijbel en de Koran en mediteerden elke ochtend. Vinnie speelde voetbal bij een grote juniorclub maar hield het op zijn zestiende voor bekeken. We keuvelden vaak naar de stedelijke bibliotheek, vooral om boeken filosofie uit de rekken te nemen, we bestudeerden graag Nietzsche, ja die beweerde ooit: God is dood. Mijn maatje en ik deelden dezelfde muziek: Lou Reed, The Phantoms maar we genoten ook van Boudewijn de Groot. Soms waagden we ons aan het satanisme, we citeerden verzen uit de dichtbundel 'Les Fleurs du Mal' van Baudelaire
Tijdens een warme klamme zomernacht kon ik de slaap niet vatten door een kurkdroge mond, ik dronk dus wat kamillethee en enkele minuten later was ik in dromenland, ja, in een ver land namelijk Algerije. Er verscheen een oude man tijdens mijn R.E.M.slaap. Ik stierf van de dorst in de woestijn, de man bracht mij op zijn kameel tot bij een oase en stelde zich voor maar er stak een zandstorm op, de man's woorden vervlogen in de wind: ik ben Bjjbelschr... Chou...Met een schok werd ik badend in het zweet wakker, ik had de naam niet kunnen horen of wel?. Ik telefoneerde de volgende ochtend naar Vinnie.
Een week later was ik alweer in de bib en liep tegen een meisje aan, er viel een boek uit haar handen, ik raapte hem op en zag de naam André Chouraqui op de cover. En toen wist ik dat dit de naam was van de man van mijn droom. Ik vroeg of ik haar boek mocht hebben, uiteraard niet, ze vervolgde haar weg en checkte mijn begeerde boek in bij de balie. In die tijd kon je nog geen boeken reserveren...dacht ik.
Thuis was ik de naam Chouraqui alweer vergeten.Dertig jaar lang probeerde ik mij de naam te herinneren, tevergeefs.
Vinnie was verhuisd naar een andere stad en zo kwam er een einde aan onze vriendschap. Tot vandaag, ik was bij de bib alweer naar filosofen aan het zoeken en botste op Vinnie, het werd een blij weerzien. Hij was een succesvol kunstschilder geworden. Hij hield het echter bij een kort gesprek, hij moest dringend met de trein naar Antwerpen voor een vernissage. Mijn jeugdvriend adviseerde mij nog om de filosoof Derrida te lezen. De kunstenaar schudde mij de hand, vaarwel en tot ziens Vinnie.
Thuis na het middagmaal las ik een stukje van de Algerijnse filosoof Derrida en ja, bij pagina 115 stond iets geschreven dat meteen mijn aandacht trok. Derrida schreef hier: 'Een bekende Agerijnse bijbelspecialist (1917- 2007) vertaalde het nieuwe testament van Johannes opnieuw in het Frans: André Chouraqui??!
Diezelfde avond kleurde de horizon oranje-rood van een Sahara-zandstorm.