Poëzie van de dag
De titels van de gedichten voor Mei 2013
bondig aan elkaar gelinkt.
In de maand Mei kunnen we spreken van SURSUM CORDA,
want dan tilt de natuur 'ons hartje omhoog' met al het moois
dat er aan flora tot volle bloei komt.In een lente die tergend
koud en traag op gang kwam vroeg men de Schepper
weleens GOD WAAR BEN JIJ?En al zag men 't VOGELTJE
wel,we weten ook dat één zwaluw niet de LENTE maakt,die
ERVARING hebben we wel en die BLIJFT MIJ NABIJ.
Toen ik verzonken in AVONDDROMERIJ de dag nog eens
overschouwde die al begon met een FOUT ONTBIJT,besefte
ik dat een WRITER'S BLOCK me overvallen was,ik kreeg
geen letter op papier,het blad bleef zo LEEG als wat.
'k Besloot dan maar om wat muziek te gaan beluisteren,
mooi vind ik o.a. el CONDOR pasa,vooral van Los Incas
met hun panfluit en tromgeroffel.
't Is haast weer MOEDERDAG,dit jaar op 12 Mei,dan eren
we graag de moeder die ons het leven schonk,en met wie
we samen doorheen onze kinderjaren veel KINDERVREUGD
mochten beleven.BOERENBUITEN ZONDAGOCHTEND zo
was het steeds nog bij moeder toen we eenmaal al lang op
eigen benen stonden,en voor de kleinkinderen was het net
OMA'S AFHAALRESTAURANTJE,ze wist altijd wel met wat
lekkers alle VERLANGEN te stillen.
IK WAS AAN HET DENKEN er gebeurt in een mensenleven
toch nogal wat hier in ONS TRANENDAL,zo werkte ik eens
voor een baas,we noemden hem BRUCE THE BOSS,omdat
hij mij ontsloeg nadat ik zei CANICROSS MIJN LEVEN.Dat
was hem in 't verkeerde keelgat geschoten,hij had verstaan
'Canis timidus vehementius latrat quam mordet' dat is latijn
voor 'een bange hond blaft meer dan hij bijt',en hij dacht dat
ik hem uitlachte.Straf hé,en daar had ik VROEGER geen
verweer tegen, dat is de negatieve SPIRAAL van het leven.
BIJ EEN KOPJE KOFFIE gisteren op een terrasje in de
stad hoorde ik twee jonge dametjes keuvelen over iets wat
ging omtrent de EEUWIGHEID VAN EEN KINDERJASJE.
Ik begreep dat beider huwelijk SCHIPBREUK geleden had,
en de WANDELPADEN in hun huidig leven onvoldoende
perspectief boden om regelmatig in nieuwe kledij voor hun
kinderen te voorzien.Een kinderjasje gaat geen eeuwigheid
mee nietwaar.Met WELK EEN GEVOEL van frustratie die
dames daar opgescheept zaten,is niet moeilijk te begrijpen.
Met enkele zonnige dagen in de lente voelt een mens zich
toch algauw ALS HERBOREN,al hoeft dit niet te betekenen
dat men zich in DROOMLAND moet wanen,want net zo min
als één zwaluw de lente niet maakt zo maken ook enkele
zonnige dagen de zomer niet.Of MISSCHIEN geloof je toch
nog in de sprookjes van moeder DE FIERE GANS.
Ook van mijn sprookje hier moet je niks geloven!
Alterego
To be or not to be,that's the question
Niemands meester,niemands knecht