Gestart door schrijfster op 26 sep 2008, 17:431385 berichten366.976 keer gelezen
schrijfsterStartte dit onderwerp26 apr 2010, 08:49nijmegen2.630 berichten
Sloophamer.
In weinige momenten,
door middel van brute kracht
Vernietiging, van talloze jaren
herinnering tot staan gebracht.
Generaties lang geborgen,
veilige haven voor komen en gaan.
Achter gelaten herinneringen,
van menselijke geheimen verborgen
Nimmer uit het oog onttrokken,
als een rots blijven staan.
Nu muren staan kreunen,
als van menselijk pijn.
Zullen de echo's van verleden
in weinige slagen verdwenen zijn!
26-04-2010
Schrijfster.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp26 apr 2010, 17:30nijmegen2.630 berichten
Tijdloos verdwalen.
Stilte uren
enkel gevangen in
gedachten verzonken zijn.
Tijdloos verdwalen
in tijd of zijn
Ongecontroleerde
nevelbanken
omhoog geworpen
Samensmelting
van heden en verleden
Door de unieke werking
van het menselijk brein.
26-04-2010
Schrijfster.
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp27 apr 2010, 13:21nijmegen2.630 berichten
Schoorvoetend
Nu, het ochtendlicht
zachte stralen draagt.
De gekleurde,
slaapkamer muren
met fijne gouden zonne vlekken,
vrolijk worden verlicht.
Buiten, fragiele lente bloesems
ontwaakt zijn uit hun knop
Vervagen donkere winter uren,
geraakt men schoorvoetend
weer in evenwicht!
27-04-2010
Schrijfster
Tonen wat je hebt,is niet laten zien wie je bent.
schrijfsterStartte dit onderwerp27 apr 2010, 14:32nijmegen2.630 berichten
Graag wil ik iedereen bedanken,
die deze topic een bezoekje bracht!
JUDITH HERZBERG
Mijn vader had een uur lang zitten zwijgen naast mijn bed
Toen hij zijn hoed had opgezet
Zei ik Nou dit gesprek
Is makkelijk te resumeren
Nee zei hij nee toch niet
Je moet het maar eens proberen
ALEX VAN DER HEYDE
Een zekere Achmad uit Bagdad
Lag plat met z’n gat op z’n badmat
Zo las hij zijn dagblad
En iedereen zag dat
’t Is raar maar in Bagdad daar mag dat
DAAN ZONDERLAND
'Geachte Heer, ik moet u danken
Voor 't postpakket dat ik ontving.
Maar u vergeeft mij ongetwijfeld
Een zekere teleurstelling.
Toen ik de hand vroeg van uw dochter, die ik hartstochtelijk bemin,
deed ik zulks niet in letterlijke,
Doch overdrachtelijke zin.'
DRS P
Een oude schipper staart voor zich uit
Met een hartverscheurend Oef
Hij gaat langzaam ten gronde in z’n kajuit
Of zoals hij dat noemt de roef
Steeds denkt hij aan zijn jonge bruid
En de dag dat hij haar begroef
Nadat zij op zoek naar scheepsbeschuit
Beland was in de schroef
ARMAND VAN ASSCHE
Aan de buitenkant is de hand van mijn vader
Een polderland met riet en pluimgras
Blauw gezwollen beken en hier en daar
Verstrooid wat zonnebloemen
Aan de binnenkant is de hand van mijn vader
Een stafkaart met snelwegen en wandelpaden
Ik vind er altijd de weg op naar huis
.
Een zondagse groet wil ik hier achterlaten met dit kort
bezoekje. Laat de regen je niet beinvloeden, bewaar het
zonnetje in je hart.
Je weet wel . . . we zullen doorgaan he!
Liefs,
Bomi
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!