Het doet me echt wat dat ik hier zo vriendelijk en open ontvangen ben. Een beetje opmontering kon en kan ik nog best geruiken. Morgen is weer een zware dag, de 13de, de sterfdag van mijn grote liefde, nu 10 maanden geleden.
Ik wil geen medelijden opwekken maar ik voel de bui al hangen. Dat is de reden waarom ik zo blij ben weer ergens bij te horen.
Heel hartelijk bedankt voor jullie vriendschap ook al is het virtueel.
Liefs bomi.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
Alleen de mooie herinneringen zullen je helpen op je weg
zonder hem ! Want elke dag is moeilijk met zo'n groot gemis !
Maar je bent een moedige vrouw, dat hebben wij al lang
begrepen en gelukkig heb je een lieve familie die regelmatig
op je "opendeurdag" komt :
En nu heb je een virtuele vriendenkring die je apprecieert niet
alleen als een bekwame schrijfster-dichteres, maar ook als
een sympathieke, open persoon met een goede dosis humor !
Dus, gezellige momenten in vooruitzicht voor jou en ons allemaal !
We wensen je veel moed voor morgen (en voor altijd natuurlijk).
Lieve groetjes in vrede en vriendschap
van Alterego en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
ik wou een tekstje schrijven, naar aanleiding van de 13-de
en tien maanden terug.
Ik las echter zonet het pennenvruchtje van bosrankje hierboven.
Dezelfde gedachten wou ik ook verwoorden.
Ik kan het niet beter dan rankje.
Daarom sluit ik me helemaal aan bij haar tekst.
Wil je onderaan bij Alterego en Bosrankje
ook de naam 'denook' lezen.
Zij zullen het me niet kwalijk nemen.
Wat heeft het me goed gedaan al jullie lieve en oprecht gemeende steun. Het maakt mij alleen maar sterker om door te gaan, het gaat nog steeds moeilijk maar met zoveel morele steun moet het me lukken om op een dag vast te stellen dat Jos en ik zoveel mooie ogenblikken samen hebben gehad en daar positief op te reageren. Ogenblikken die aan veel anderen misschien nooit zijn gegund .
Ooit schreef ik dit gedicht, je kan er van op aan dat jullie vriendschap voorgoed in één van die kleine laatjes opgeborgen zit.
Kamers.
Twee kamers groot
is mijn hart
een twee kamerflat
een rechter en een linker
Hoe linker hoe flinker
hoe rechter hoe slechter
Is dat wel zo?
Leeg of bemeubeld
die plaats in je hart
met rekjes en kastjes
deurtjes en laden.
Volgestouwd met filmpjes
lange en korte, blije en trieste
Is dat wel zo?
Zoek eens in die kastjes
snuffel eens rond
de inhoud verbaast,
zo lang bewaard, vergaard.
Keer op keer bekeken
weer en weer,
beduimeld, versleten
Is dat wel zo?
Piepkleine laden,
stroef een beetje
open en dicht
met elk vakje
telkens weer een keer
een klein stukje leven.
Herinneringen vergeeld,
opgeslagen voor altijd
onuitwisbaar, reëel
Ja, dat is zo!
Bomi
10-01-04
. . . . . . .
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
he, dag lieve buurvrouw bomi,
Ik dacht zo, ik spring hier eens even binnen om nen goeien dag te zeggen.
Eigenlijk ken ik de mensen die op mijn topic komen niet goed. Het echte leven is hard, en dat topicske is een soort uitlaatklep geworden waar ik vaststel dat er nog mensen zijn die het eens nodig hebben om met mijn dommigheden te lachen, of er plezier aan hebben om er zelf ook eens te plaatsen.
Jij bent er ook al op bezoek geweest, en onwetend welk verdriet jou getroffen heeft zag ik wel onmiddellijk dat je iemand bent die kan relativeren.
Ik hoop dat we hier met z'n allen nog lang mogen profiteren van jouw optimisme.
mvg
rapke
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
zet deze url tussen img en img/* ( hierboven klikken, waar je de tekst ingeeft ) dan zou die bloem er moeten staan. Als je eerst op voorbeeld klikt kan je al zien of het goed is.
Fijne zondag,
Bomi
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
groet
:
