Gestart door Bosrankje op 18 aug 2010, 14:271347 berichten362.935 keer gelezen
BosrankjeStartte dit onderwerp16 sep 2011, 00:27Antwerpen9.308 berichten
Lieve vriend(inn)en
Met één van mijn lievelingsfoto's (5 jaar geleden in de 'Spionkop' in
Wenduine om mijn verjaardag te vieren met mijn lief... een onverge-
telijk weekend !) wil ik jullie van harte bedanken voor de bezoekjes,
lieve woorden en mooie plaatjes...
Soms zou ik woorden willen uitvinden om niet altijd hetzelfde te
schrijven als ik jullie allemaal bedank
.
Rankje , de winter komt eraan . Tijd voor binnenhuisarchitectuur .
BosrankjeStartte dit onderwerp20 sep 2011, 00:21Antwerpen9.308 berichten
Beste Norman,
Bedankt voor je leuke foto met de "kattentrap"
Onze Luna heeft geen trap nodig om overal te
geraken, tot op de hoogste kast tussen potten
en planten (zonder ooit iets te breken)
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap
Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp21 sep 2011, 23:59Antwerpen9.308 berichten
Lieve vrienden en vriendinnen,
Ik was bijna vergeten dat de herfst vandaag zijn intrede doet...
daarom ben ik vlug in mijn mapjes gaan kijken en vond een tekstje
dat ik in november 2006 geschreven heb...
Mijmeringen, herinneringen in de herfst van ons leven dus... wel
een beetje nostalgie maar ook heel veel gelukkige momenten met
mijn lief...
Lieve Herfstgroetjes in vrede, vreugde, vrijheid en vriendschap
Alter en Rankje
Ps... vlug... vlug het is bijna middernacht
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp22 sep 2011, 00:04Antwerpen9.308 berichten
Oef ! Juist op tijd
Sweet dreams allemaal
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp22 sep 2011, 01:11Antwerpen9.308 berichten
Wat blijft...
Als mijn geschrift blijft,
niet alleen in mijn herinnering
maar ook op papier,
zal ik me nooit alleen voelen.
En, als mijn geheugen me ooit verlaat,
zal ik eender wanneer
de weg naar die woorden vinden
om elk van hen te strelen,
koesteren, bewonderen,
liefhebben als een kind...
Die navelstreng, zelfs afgesneden,
zal immer aanvoelen
als aanvaarde fantoompijn...
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....