Weet je wat ik dacht, toen ik deze foto zag:
"die poes voelt zich daar al helemaal thuis"
en wat is ze reeds bijgekomen, Rankje en Alter.
Ik ben blij voor jullie en natuurlijk ook voor Luna!
Van mij een boeketje roosjes uit de tuin,
ria
BosrankjeStartte dit onderwerp11 aug 2008, 20:30Antwerpen9.308 berichten
Lieve vriendinnen,
Altijd blij jullie te zien (op Forum of in het echt )
Ferry, je vindt ook altijd een leuke manier om alles te vertellen
Inderdaad, we maken heel veel foto's van onze Luna ! Ze is zo koddig !
Alter is heel blij dat je zijn ppt over je "droge vijver" mooi vindt en,
maak je geen zorgen over Aloïs (Alzheimer ), het kwam gewoon
omdat je nogal druk bezig was in juni !
Je hebt niet vergeten dat hij crème glace lust (en zeker niet minder dan
5 bollen )
Ria, bedankt voor de sprookjesachtige "Sneeuwwitjes", een
echt romantisch boeket !
Wij zijn heel gelukkig met Luna... een zonnetje in huis
Lieve groetjes voor jullie en een dikke knuffel van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
al die schattige foto's van "gelukkige poezensnuitjes"
waarvan eentje vond, een nieuw huisje.
Een huisje,
waar m'n weet,
wat "leven" is,
waar m'n weet,
dat geluk,
geven is.
Liefs,
Hilde m.
zeg niet het glas is halfleeg, zeg het is nog halfvol.
BosrankjeStartte dit onderwerp13 aug 2008, 14:56Antwerpen9.308 berichten
Lieve Hilde,
Bedankt voor je bezoek. We zijn heel blij je terug te zien
Ik heb je al geantwoord op jouw topic waar je een mooi gedicht
over Noorwegen hebt geplaatst !
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van ons drie
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp13 aug 2008, 19:16Antwerpen9.308 berichten
Beste vrienden,
Ik wou jullie even vertellen over Luna, een heel onverwacht
geschenk van het leven ....
Ze voelde zich onmiddelijk thuis, precies of ze bij ons geboren was !
Ze volgt ons overal en haar lievelingsplaats in dus waar wij het
meest zitten : het bureau !
Pc's, printers, klavieren, "muizen" en boeken hebben voor haar
geen geheimen meer ! Ze is natuurlijk nieuwsgierig zoals alle
katten en probeert te begrijpen wat we doen... ze speelt met
onze vingers als we typen, springt ineens op de muis, tracht de
vlinders te vangen op ons scherm en zoekt met veel ongeduld
naar de onzichtbare vogels die fluiten door de boxen !
Als ze ons niet gerust laat terwijl we iets aan 't schrijven zijn,
maak ik een balletje met een blad papier en gooi het op de grond.
In een flits springt ze op haar prooi en vliegt door de kamers als
een kleine heks !
Een beetje later, helemaal uitgeput, springt ze terug op onze bureau's
en kiest een plekje om te slapen nadat we haar beiden even gestreeld
hebben... dan is ze pas gelukkig en valt eindelijk spinnend in slaap....
Elke kattenliefhebber begrijpt wat we nu voelen... Luna heeft ons
bekoord !
Lieve groetjes in vrede, vreugde en vriendschap van ons drie
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
BosrankjeStartte dit onderwerp14 aug 2008, 00:57Antwerpen9.308 berichten
Treuren om haar lief
Met gesloten
opgezwollen ogen
brandend van verdriet,
ligt ze heel dicht bij haar lief,
op 't gras
gedroogd door een felle zomerzon,
en de hete zandige grond
kan haar jong gefolterde lichaam
versteend, verstijfd,
niet verwarmen....
Urenlang
dagenlang
heeft ze gehuild, gejammerd...
ze heeft zijn naam geroepen
naar alle windstreken
hopend op een antwoord....
Tevergeefs...
En toen heeft ze begrepen...
Nooit meer
zou hij terugkeren...
Hij is een held geworden
en heeft zijn plicht gedaan
daarginds in de woestijn,
zo steriel en verdord
als haar ogen en haar hart....
Hij heeft moedig gevochten
maar waarom....
voor wat....voor wie ?
Ze vindt geen antwoord....
voelt alleen opstand en verdriet !
In een vaas,
naast zijn grafsteen
heeft zij, voor hem,
dezelfde rozen gekocht
die hij haar wekelijks bracht.....
Ze heeft ook hun deken meegenomen,
vol herinneringen....
Liefdesgeheimen
die hen alleen toebehoorden.....
Met haar gezicht op de ruwe stof
ruikt ze ineens
de geur van zijn after-shave.....
Tijd bestaat niet meer...
Ze ligt nu in zijn armen en,
tientallen vlinders
laten haar bloed terug stromen....
Een kortstondig moment van geluk....
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
waarom? Wij weten het ook niet, waarom nodig om te vechten?
Waarom kan er geen vrede zijn? Waarom worden jonge mensen opgeofferd? Waarom sterven onschuldige slachtoffers?
Zovele waaroms? Zo weinig zinnige antwoorden!
BosrankjeStartte dit onderwerp14 aug 2008, 22:28Antwerpen9.308 berichten
Lieve gustilpe, bo en neske,
Als ik die foto zag, voelde ik verdriet en opstand
en ineens was ik dat treurend meisje bij het graf
van haar geliefde.... zo ontstond mijn gedicht....
Bedankt voor jullie reactie
Lieve groetjes in vrede en vriendschap (hier kan
ik geen vreugde schrijven) van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....