Bosrankje's Laar 7

Lieve Ria en Monika, hartelijk dank voor jullie
bezoek in ons Laar en geniet van het mooi weer

Aan iedereen die hier langskomt, lieve lentegroetjes
van Alter en Rankje

Nog een verhaaltje voor het slapen gaan...



Eigenlijk is dit een voederplaats voor de winter, aan de grote eik.
Eergisteren ontdekte ik dit nest. De eerste keer in vele tientallen jaren
dat dit huisje er hangt. Ik hield de plaats nauwlettend in het oog.
Gisteren zag ik er een zanglijster in de buurt, maar nu 2 dagen later is
het nog steeds niet veranderd.
Het zit anders goed verscholen tussen de bladeren van de eik
en de toverhazelaar die er voor staat.
Afwachten maar, wordt het nog bewoond, of niet.

zonnig weekend gewenst aan jullie beiden
ria

Lieve Ria,

Heel blij je bij ons te 'zien', met een mooie foto en een raadsel

Hou je ons op de hoogte ?

Ik antwoord je met een foto van een voederhuisje in onze vorige
tuin ( al eerder geplaatst) dat eens als nest zou moeten dienen
maar onmiddellijk werd verlaten door de gevaarlijke aanwezigheid
van onze katten !

Bedankt voor je bezoek en tot schrijfs of ziens...

Lieve zonnige groetjes van ons beiden voor jullie beiden.

Rankje en Alter natuurlijk

Met een beetje nostalgie maar wel veel geluk, kijk ik naar de foto's
van onze tuin in Schoten waar ik tal van bevoorrechte momenten
heb mogen beleven met mijn vader waarmee ik er urenlang bezig
was...

Buiten het tuinieren, heeft hij mij zoveel over de natuur geleerd, dus
over het leven en deze herinneringen helpen mij nog altijd in mijn
dagelijks bestaan !

In de schaduw van de oude rhododendron gingen wij even pauzeren,
met een kopje thee of een fruitsapje... Ik kan bijna de stem van mijn
vader horen, zo levendig worden mijne herinneringen bij het bekijken
van deze foto's !


Vannacht heb ik dit geschreven voor 'Vaderdag'

Lieve Papa,

Vandaag, wil ik je zeggen
dat ik eindelijk aan jou kan denken
zonder te huilen, zelfs mis ik je nog !

Straks, zat ik op ons zonnig terrasje,
omringd door tuinkruiden, groenten,
planten en bloemen en ik dacht...

dat ik je in alles terug kan vinden !
Je aanwezigheid voel ik soms zo intens
dat ik heel luid zou willen roepen...

naar de hemel, de zon, de vogels...
maar nu, wil ik dat bijzonder gevoel
in mezelf koesteren, in stilte,
om nog dichter bij jou te zijn.

Betty

Ik wens van harte een heel gelukkige Vaderdag
aan alle mannen die een vaderhart hebben...

Bosrankje

gewoon terug een oudje genomen, nog geen inspiratie,
gewoon ziek, ( longinfectie ) antibiotika, hoestsiroop,
pillekens voor maagbeschreming en eentje voor pijn,
goed en wel, deze morgen opgestaan stond vol met uitslag,
dus gestopt met al die pillen, morgen terug naar arts,
van hoestsiroop sliep ik bijna dag en nacht, niet te doen,
vandaag niks ingenomen voel me beter, maar die hoest,
tegenwoordig is hier de ene tegenslag na de andere,
hoop op verbetering, hulp heb ik tussendoor van dochter,
maar 14 dagen aan een stuk kidsoppas is te veel,
vanaf nu is het om de 14 dagen,
bedankt iedereen voor de creatie die jullie me gaven,
vele groetjes van krakje;

alles weer fijn en bijgelezen

Een woordje over kunstschilder Emile Claus en zijn
jarenlange grote vriendschap met schrijver Cyriel Buysse.
Ze zijn meermaals samen op reis geweest,o.a. naar de Franse
Riviera op bezoek bij hun beider vriend Maurice Materlinck.

Ik citeer lukraak uit het boek "Het leven,niets dan het leven"
"Cyriel Buysse en zijn tijd" geschreven door Joris Van Parijs.
Een boek dat ik iedereen heel hoog durf aan te prijzen,en dat
zijn plaats verdient in elke Vlaamse huiskamerbibliotheek.
Niet toevallig is Cyriel Buysse mijn lievelingsauteur omwille
van zijn dieprakende realistische schrijfstijl.

Alterego

-----------------------------------------------------------

In zijn boek over Claus vertelt Buysse dat hij in 1899 getuige
was van het ontstaan van dat monumentale doek
"De koeien zwemmend over de Leie".

Buysse vertelt:
'Ik herinner mij dat prachtige schilderij van hem,dat nu in het Brussels
museum prijkt en dat ik destijds zag 'worden'
Iets dat Claus aanhoudend voor dat reuzendoek deed jubelen,was het
rode krulhaar van de koewachter,die op de veerpont naast de koeien
overstak.'Zie me dat haar!'herhaalde hij telkens.
'Is het niet net goud en vuur in de gloed van de zon?'En hij schilderde
daaraan,geestdriftig,nooit verzadigd,nooit tevreden,voortdurend nieuwe
gamma's in dat kleurenhaar ontdekkend,alnaargelang van de lichtspelingen
van het water in de zon.
Hoe groot was dan niet mijn verbazing,mijn schrik,zou ik haast zeggen,
toen ik enkele dagen later,mijn vriend opzoekend aan de oever van de
Leie,waar hij aan het werk was,het konterfeitsel van de koewachter op
het schilderij zag afgebeeld...zonder haar!
Wat is dat ! kreet ik.
Bekijk hem! zei Claus neerslachtig.
Ik keek naar het koewachtertje op de pont en herkende hem haast niet meer.
Al zijn mooi-glanzende krullen waren verdwenen;hij had zich laten
millimeteren;hij zag er uit of hij helemaal geen haar meer had.
Dat heeft hij verleden zaterdag laten doen,ter gelegenheid van de
dorpskermis,om nu eens keurig-netjes voor de dag te komen,naar hij
meent! zuchtte Claus.
Hij heeft mijn schilderij bedorven;in wanhoop heb ik hem ook op 't doek
gemillimeterd,en nu moet ik wachten tot het haar weer in zijn krullen
groeit.
Wachten!...Daar had een vibrerend artiest als Claus geen geduld voor.
Te veel andere boeiende onderwerpen trokken zijn onverzadigbare
werklust;hij wachtte enkel tot het haar een ietsje meer was bijgegroeid;
en zo staat nu de koewachter op het prachtige schilderij,dat geenszins
bedorven is,zoals Claus vreesde,maar dat hem toch telkens weer
hinderde als hij 't zag,omdat het in zijn ogen,met die vlammende en
tintelende rosse krullen,nog zoveel mooier had kunnen zijn'.

Tot daar Cyriel Buysse over een van Claus z'n meesterwerken.

Hoe dat overzwemmen van de Leie door de koeien en de koewachters
zoal in werkelijkheid verliep;

De koewachtertjes dreven met het overzetbootje mee over,en van
daaruit schreeuwden en zweep-klapten zij naar hun zwemmende
beesten:
'Bloare,gie deugeniete,wilt-e ne kier op ou ploatse blijven!Sterre,gie
vuilkonte,goat ou muil hêwen'!Tot zij er mee aan de overkant kwamen,
waar de troep dan moest gescheiden worden.Er waren steeds enkele
achterblijvers,de koewachtertjes gilden zich hees en gooiden ernaar
met aardkluiten,maar eindelijk zwommen ook de laatsten over,het
zware lijf gans onder,de snuivende snoet boven 't water,de ogen
wreed blikkerend,de horens als twee scherpe,dorre takken uit de
kolken opgeprikt.

Schilder Emile Claus(geboren te St.Eloois-Vijve op 27 September 1849
en overleden te Astene op 14 Juni 1924)
was gehuwd met de Gentse notarisdochter Charlotte Dufaux,
maar onderhield een jarenlange intieme relatie met zijn vroegere
leerlinge Jenny Montigny.

.
Groetjes

.
http://www.jamesbrowne.net/
.

.
.
Even luister.

Hoor soms eens even
Naar de woorden in je hart
Even luisteren naar die woorden
Die spreken tot jou,
En geeft je weer kracht
//.
Hoor ze vertellen aan jou
Hoe het met jou staat
Luister maar heel even
Maar het is nooit te laat
//.
Even horen naar die woorden
En probeer het te verstaan
Hoor het zegt jou
Dat kan zo wel goed verder gaan
//.
Luister wat je in jou voelt
Hoe je verdere bestaan wil vertellen
Even en laat het je voortaan
Op je levens weg vergezellen
//.
Ik heb wat probeert te dichten
Dat wilde ik uit mijn hart vertellen
Veel op zoeken en dan berichten.
En hoop ik zit op de goede pad
Maar moet nog veel leren
En ben steeds aan het proberen.
//
Monika.
lieve Rankje en Alter
dank voor u bezoek deed me deugd
en voor alle die langs komen
een fijne avond gewenst
liefs Monika

Rankje en Alter, ik heb hier een tijdje op jullie balkonnetje gezeten in het zonnetje terwijl alles gelezen en bekeken en ook wat bijgeleerd...goed hè! Nu kunnen we eindelijk wat meer buiten vertoeven en minder aan de pc.

Je mag fier zijn op Elly een mooi meisje hoor.

groetjes
Neske

aan ieder die hier binnenwipt, een fijne avond,
arts geweest, ander pillekens, flesje voor hoest
verder innemen, zal mij goed doen om te slapen zegt ze,
weer iets om te verwerken, zoon heeft auto in prak gereden,
een groot geluk niemand heeft een schrammeke, de kleinkids ook niet,
want die zaten in de auto, wegens naar kini en logo moesten,
drie weken voor hij naar hier komt wonen, zit hij zonder,
eten smaakt niet, drinken zelfs ook niet, maar doe wel met slokjes,
heb ik toch wat vocht binnen, groetjes van krakje,

teru een oudje; geen inspiratie wegens nog niet goed zijnde,

Meesterlijke Meesje

In koperglans van 't prille voorjaarszonnetje,
of onder 'n deken van wolken grauw en grijs,
blijft al gelijk,er is leven op ons balkonnetje,
't vogelvolkje waant zich zowaar in 't paradijs

Aan en af, 'n komen en gaan,heen en weer,
't vranke Roodborstje,'n nederige Stadsmus,
of 't kleurige Pimpelmeesje zo klein en teer,
blij en vrij binnen die beperkte actieradius

Een lust voor 't oog,zo te aanschouwen,
dat gretig nuttigen van 't aangemeten voer,
voor elck wat wils.Al vertrouwen Kauwen
de kleinere broer duidelijk voor geen moer

Kauwen vertonen 'n bazig asociaal gedrag,
dulden 't kleine grut niet in hun nabijheid,
wat men evenzeer van de Merel zeggen mag
die zich door z'n individualiteit onderscheidt

't Gevogelte,elk in die specifieke vedertooi,
ijverig,scharrelend zoekend wat hen bevalt,
vindt ruim z'n gading zonder veel geklooi,
zo is 't het Meesje dat daarbij meest opvalt

Zo klein,fijn teergebouwd,vinnig van doen,
met 't snaveltje driftig snel op en neer gaand,
't kopke wit-blauw,en 't lijfje bleek geel-groen,
toch is dat meesterlijke Meesje niet verwaand.

Alterego

THE MEADOW FAIRY

After a light rain, in her Springtime meadow,
showered by sunlight through the dark clouds above,
In a sea of flowers, like a bright colored rainbow,
with soft silken petals, like the feathers of a dove.
With her, are butterflies, the young lady's court,
collecting her some nectar from each flowered port.
The Meadow Fairy comes dressed in lavender and blue,
dancing through her meadow of every known hue,
blending her flowers on a weaver's loom.
A bright blue butterfly floats up to her ear,
He gently predicts, "the one you will love soon will be near."
Her heart's pace quickens,
her eyes start to glitter, joyful tears flow.
He's coming, she listens, he can't be
far, his footsteps I'll know.
Around and 'round she dances,
Golden hair flying, wings spread to glide,
out over the meadow she anxiously glances,
like a flower herself, slender arms spread wide.
His heart will be mine and mine will be his,
We'll weave a carpet of color, in a meadow of bliss.
With each gentle kiss, sweet fragrance will abound,
Waltzing together forever, around and around.
But 'til then the meadow will continue to bloom,
like the new love, which is soon to be found.

D. R. Hartle

Eén van de prachtige illustraties die Norman hier
heeft geplaatst (The world of James Browne) en
een bijpassend gedicht

Met deze wil ik je hartelijk bedanken Norman !
Een bron van zeer mooie tekeningen om onze
ppt's te maken...

En mijn lieve bezoeksters wil ik ook heel graag
bedanken :

Monika, met weer een diepzinnige tekst om even stil
bij te staan en na te denken... (prachtige ppt trouwens)

Neske, met een heel goede raad (die ik al lang probeer
te volgen), mooi gepresenteerd ! Merci voor jouw lief
complimentje betreffend Elly

Krakje (2x) met slecht nieuws (auto ongeval van je zoon,
gelukkig zonder gewonden !) en ook je gezondheid die
momenteel niet zo denderend is! Hopelijk gaat het je al
een beetje beter ?! Veel moed en verzorg je goed, hoor !

Lieve lentegroetjes voor iedereen die hier langskomt van

Alter en Rankje




http://www.youtube.com/watch?v=DkGVqkgy ... BCF7B5811B
Fairies and elves - The world of James Browne