Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

het dondert en het bliksemt

met het oog op het grauwfront
verscherpen zich de kleuren
tot papierranden; zij weren zich
zoals vrouwen tegen vreemde handen

het rumoert in riolen achter ogen
en achter gebleekte tanden
verweesde tranen die maskers jagen
[zelf heb ik afgeleerd me vragen te stellen]

het donderen buiten laat het onweer
binnen heser klinken en wolken
omhelzen vaster de ramen; vingers tasten
naar warmte, zelfs in dit helse uur

gaan wij, ravottend tussen lakens
op zoek naar onze jeugd
werpen een laatste blik op de dood
en wissen zijn spoor
**********
sunset 20-07-2013
**********

[sunset]

zomer-tijd

mosbegroeid verheffen zich stenen
spannen woorden over het herinneren
verdrinken bomen als vage schaduwen

zomerwind scheurt gaten in een hemel
bezingt met liederen het voorbije verleden

verkoelende regendruppels wissen sporen
leiden gedachten tot achter horizonten
komen aan in toekomstdromen
**********
sunset 22-07-2013
**********

[sunset]

later zal ik

wat nu nog voor mij ligt
is morgen gisteren
in 't beleven van dagen
stuw ik mezelf
door bloeiende straten
verzamel het licht

drink dit leven
vergeet elke dood
en wil niets ander
dan liefde op mijn huid
als warmte voor
de komende winter

nog verbranden
de tuinen niet
al worden vensters
langzaam gesloten
regent het vergeten
reeds tegen de muren

later zal ik met vreugde
in schemerend duister
jouw schaduw volgen
**********
sunset 23-07-2013
**********

[sunset]

door het gebogene

door het gebogene licht het blauw
van zee en open hemel, daar
struikelen de schreden op de stenen
en leiden trappen naar omhoog

vanuit het dorpje blaffen honden
't ritme van mijn voeten slepen zich voort
tot in een kerk, verstommen
't lijden van Christus aan het kruis
toont zich niet na Zijn dood
en klokken klinken immer vrolijk

op d' armen ingebrand een zon
die je niet ziet wanneer je blikken zweven
door steegjes over 't plein
en dieper nog waar ik de zee vermoed

nog licht het blauwe door 't gebogene
van zee onder een open hemel
neigt regenboog mij hemelhoog
en wacht de einder die mij wenkt
**********
sunset 24-07-2013
**********

[sunset]

warmte heelt

hoe 'k ben bekleed met oude huid
laat hangen 't hoofd
mijn voeten slepen me vooruit

maar pijn verwaait in deze tijd
van dagen zomerzonneschijn
waar nachten zwoel verblijden

en in mijn ziel die ooit verwond
legt zich een stille vrede
wanneer jouw lachen blij mij wekt

in d' eerste ochtendstond
ontglippen zoenen warm jouw mond
weet jij heel rakend mij te vinden
**********
sunset 25-07-2013
**********

[Alterego1]

Sunset,

Je gedicht 'Toegift' staat op 26 Juli bij
Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet.

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter

[sunset]

.
.
.
Alterego,
Julie maken er veel werk van als ik dit zie (Dit is al een relatief oudje en zelfs ik weet niet meer van wanneer *glimlacht*); dat kost julie dus toch wel wat opzoekwerk.
Ik blijf het een hele eer vinden om op Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet te mogen staan; dank julie wel daarvoor en nog een heel fijne vrijdag.
Groetjes, liefs en knuf
sunset

[sunset]

in eeuwigheid

als liefdesvorst
woon 'k in jouw borst
en in mijn handen groeit
je zoete fluistermond

'k fruit onder het gezang
dat jou ontspruit
in eeuwigheid:
de hemel weent niet meer

het leven, leed en huid
draag ik voor jou
tot wij tezamen
in elkaar verdrinken
**********
sunset 26-07-2013
**********

[sunset]

zomerdagimpressie

voor mij doezelt 't zandpaadje
en naast mij droom jij; de wereld
ligt ver achter de weidse velden
en zo af en toe waaien vaag
stadsgeluiden tot hier

over ons blauwe stukjes hemel
tussen 't dichte lover en naalden
- uitlopers van 't achterliggende bos -
parelt schitterend gezang
haar echo trilt na in de stilte

aan d’ einder groeien snel
donkere wolken en stapelen
zwart op zwart de nacht
midden op de dag; verre donder-
slagen wisselen met een bliksem

nog ligt de lucht zwaar
op onze huid glinstert zweet
en schimmig flikkert de hitte;
mens en natuur smachten
naar verfrissende regen
**********
sunset 28-07-2013
**********

[sunset]

tussenzomer

nu wij eindelijk zwijgen
draagt wind de regen
in het aarzelend grijs
groeien schaduwen
van d’ avond als ranken
volgen kraaien de koelte

leegte van schemering
door nacht geschapen
verteert donkere uren
van dag die niet ver is
in ‘t eindeloos zwijgen
van weldoende stilte

kraaien volgen de koelte
van wind die regen draagt
**********
sunset 29-07-2013
**********

[sunset]

wandelend langs 't spoor [uit: mijn jeugd]

en zeker berken die
als in ijzer gegoten
zich breed maken
naast dwarsliggers
kreunend onder de last
van volle treinen

toen

in 't nu rangeert de natuur
op roestkleurige sporen
tussen rails rekt klimop zich uit
groen tapijt over wissels
is teruggekeerd en blijft

lang nadat ik niet meer ben
**********
sunset 30-07-2013
**********

[sunset]

vandaag wat wolkengrijs

'k ben triest noch droef
op zoek naar wat nuances
tussen een antraciet en goud

rust uit van 't stralend blauw
en 't wit dat hongeren doet
naar een contrast van kleuren
andere dan die heet vermoeien

graag drink ik nu wat koelte
omhult door zachte nevel
van enkele tinten grijs
**********
sunset 31-07-2013
**********

[sunset]

later pas

langzaam lopen voeten
over steen-oude paden
en warme zomeravonden
bijna in nacht geborgen
vertellen van dit zijn

pas later ontwaken
de verzen in nachten
waarin uilen huilen
en winden slapen
in hoge populieren
**********
sunset 01-08-2013
**********

[sunset]

ik miste veilige liefde (uit: gisteren)

als kind al droomde ik
van slakken, geboortes
en ’t sterven van winters
afgedragen huiden en
’t verlangen naar licht

angstig makende dansende
beren in ’t schemerduister
wervelende klauwen
als botsende woorden
tegen mijn hart in luttele
ogenblikken fijn geknepen
**********
sunset 02-08-2013
**********

[sunset]

de zomer wordt reeds oud

reeds wordt de zomer oud
ondanks zijn warme fratsen
gelen voorzichtig bladeren al
en aan de randen van het woud
zie ik wat dieren talmen

bloemen verdorren snel
die net nog kleurden in een pracht
laten hun kopjes hangen
de zon verliest wat van zijn macht
en nachten worden langer

nog wordt er niet gedacht
aan ’t plukken van de druiven
en staat de maïs nog fier op ‘t veld
rijpen de noten aan de bomen
laat herfst nog op zich wachten

toch wordt de zomer oud
en zijn zijn dagen al geteld
**********
sunset 03-08-2013
**********