Samen met mijn wensen voor een goed weekend
plaats ik hier een ouder schrijven ( ook ik ben aan 't sorteren )
Het past eigenlijk wel bij de tijd van 't jaar, vind ik.
Groetjes,
Bomi
Bezinnen
Afdalen in jezelf
spitten in je ziel
rondwaren
door je geest
oordelen over
wat is geweest
stil sereen
verleden!
Woelen in je denken
orde scheppen in
je geestelijk huis
gemaakte plooien
glad strijken
voor goed voorbij
je hart in rust
loopt stilletjes vol
van ‘t heden
Bomi,
( 09-04-04 )
- - - - - - - - -
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
'Met pensioen' is klare taal !
'bloemen spreken' , zo teder, zo liefdevol, innig mooi
'Allerheiligen' : heel het Allerheiligen feest bondig en sfeervol in beeld gebracht!
Veel dank voor je heerlijke gedichten
Een sfeervol Allerheiligenfeest gewenst
Ik hou niet zo van stenen op een rij
je loopt er tussen of je troepen schouwt
Ik krijg het al bij voorbaat staatsbenauwd
verstrooi mij straks maar op de purperen hei
Tussen de paarse heidestruiken
waar gouden vlinders zweven
Waar vogels zingen, heel gedreven
zal weergaloos mijn ziel ontluiken
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...
Heel mooi je gedicht over de lotus,
een heel bijzondere bloem...
Een tijdje geleden geschreven :
De Lotusbloem
Magisch uit de modder ontstaan,
ontplooit zich de pure lotusbloem.
Ze toont ons de spirituele weg te gaan
naar het bewustzijn niet naar de roem.
Symbool van de ziel en van zuiverheid
brengt ze ons met geduld naar wijsheid.
's Nachts sluit de lotus haar bladeren
en duikt langzaam onder stille wateren.
Om Mani Padme Hum zingen de Tibetanen
of looft het juweel dat bloeit in het lotushart,
voorbij emoties,gevoelens, geluk en tranen,
bij dageraad opnieuw herboren uit smart...
Bedankt voor je bezoekjes in ons laar, beste
Robbe en, je weet hoe graag we hier komen
lezen ... "Allerheiligen" en "Op de purpere heide",
echte pareltjes !
Warme novembergroetjes van Alter en Rankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....
Herfst heeft de zomer overschilderd
in oxydatiebrons en pastelbruin
De eens zo zachte zomerwind
huilt nu als verwilderd
en giert het loof uit elke kruin
Dit levend aquarel
bewonder ik met groot ontzag
zolang ik het maar
van achter glas bekijken mag
Robbe
walk on with hope in your heart
And you'll never walk alone...