Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

een weemoed over mij

dof spiegelt zich de hemel
in plassen onder krom gegroeide bomen
verwart wind ’t heidekruid
reeds bloeit de gaspeldoorn geel

zacht zweven zwarte veren boven mij
als in hun slaap gestoorde geesten
het noorden ruikt naar zee

fel schreeuwend vliegen meeuwen op
hun schaduw vloeit als water
over natglanzende stenen
**********
sunset 04-08-2013
**********

[Bosrankje]

Goede morgen beste sunset,

Hopelijk zal de zonnige gaspeldoorn
je weemoed helpen te overwinnen

Ik vond het zo bijzonder (en je weet dat ik
niet in toeval geloof) dat je de minder bekende
gaspeldoorn vernoemt (dikwijls met de brem
verward) want het is één van de Bachbloesems
die kunnen helpen bij weemoed... daarom mijne
spontane reactie !

Je hebt ons weer een pareltje geschonken vandaag.

Geniet van deze hoopvolle ZONdag met je dierbaren !

Lieve warme groetjes van ons beiden

Alter en Rankje

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,

Dank voor je reageren en zeker voor je zeer oplettend lezen.
Mij heeft een zware zomerverkoudheid (hoesten, keelpijn, koorts) in de greep. Dus ik probeer mij staande te houden; vind het jammer, erg dat ik niet buiten kan.
Nog een heel prettige zondag voor jou en de jouwen en warme oprechte genegenheid, sunset

[Bosrankje]

Graag gedaan en... verzorg je goed hoor, sunset !

Lieve groetjes van ons beiden

[sunset]

vrij - zijn

eerst wanneer jij een woord inruilt
geef ik jou een ander en een pand-
briefje met de som van onze tijd

samen

trekken wij tweemaal de vierkantswortel
komen niet verder dan de eeuwigheid
zonder woorden noch getallen

losgelaten aan de rand van het woud
tussen vossen en hazen
leven wij liefde
**********
sunset 05-08-2013
**********

[sunset]

de zomer wuift herfst zachtjes nader

nog hangen twijgen
bewegingsloos als 't dunne haar van oude
mensen, hun schreden echoën in de tijd
de lucht verhardt en voelt reeds kouder

zacht schemert 't licht van maan
nog door het rusteloos lover in het donker
werpt zelfs geen schaduw
en in de verte rollen wielen over ijzer

nog troost mij 't lied
van zomervogels voor hun reizen
**********
sunset 06-08-2013
**********

[sunset]

Cinque Terre

de zomer aan zee
lacht om de bloemen
strooit zilt over stenen
waar kinderen spelen

schuimende golven
verkoelen de hitte
en tussen rotsen
rust schemerend stilte

in diepgroene heuvels
overwinteren huizen
langs slingerende paden
slenteren toeristen
**********
sunset 07-08-2013
**********

[sunset]

en God schiep de mens, opmieuw

bomen vergeten het verleden
tooien zich met het mooiste lover
wijl zij eenbenig balanceren
onder grijze waterhemelen

stemmen van kinderen en vogels,
kristalklanken in heldere lucht
wachten op het openen van harten

niemand ziet die man en die vrouw
hoe zij woordeloos lopen
over tranengedrenkte paden
en hoe handen zich liefdevol raken

uit hun vingertoppen ontluiken
sterren die nachten laten aarzelen
voor zij beginnen
**********
sunset 08-08-2013
**********

[sunset]

nog is het zomer

ontspannen ogen zwemmen
in waterspiegels die de hemel tonen
in vaag penseelgestreken zomer

en populieren tooien zich met zilver
in 't aquarel dat leven heet;
op d' oever staat het kleine kind

ziet droomverzonken op het oppervlak
wat takkenbezems die de wolken wegen
**********
sunset 09-08-2013
**********

[Bosrankje]

[sunset]

.
.
.
Bosrankje,
Ik was enkele dagen bij vrienden in de nabijheid van Berlijn (D), hun beider verjaardag vieren. Vandaar dat ik ietwat laat reageer.
Dank jou, jullie voor je wensend bezoekje hier en nog een heel prettige dnsdag.
Liefs en knuf, groetjes
sunset
.
.

[sunset]

in koelte van de nacht

‘s nachts bloeien dromen tussen lippen
dwalen tot ’s ochtends door mijn hoofd
in huizen waar ook anderen wonen
wrijven vermoeide lichamen zich aan elkaar
en sterven zonder ‘t zelf te weten

vanuit mijn bed vanachter ‘t vensterraam
durf ik te kijken naar die oude geesten
een nevel schept de ruimte voor mijn ziel
al wenken schaduwen uit lang geleden
een koele wind verfrist ’t bezwete vel
**********
sunset 12-08-2013
**********

[sunset]

bijna achteloos

zachte zonnemelodieën
sterven langzaam uit
in de verloren hoeken
van steegjes en straten
strelen fluisterstemmen
liefdeswoordjes over huid

het leven wiegt zich
heen en weer flaneren
paartjes over pleinen
en op terrassen wordt
witte wijn gedronken
uit fonkelend kristal

bijna achteloos gaan
de dagen voorbij
**********
sunset 13-08-2013
**********

[sunset]

Paris, je t' aime

huizen slapen, stoten rokend
hun adem uit; nevel vertroebelt
het zicht op de Seine en maan
eert de doden

door de metro zoemt een fluiten
doorkruist de gangen; op dak-
terrassen bloeit nog munt;
zon kent geen eurozone

triomferend verrijst de ark
nestelt zich in de schaduw
van de priemende toren

straten hijsen de zeilen
bidden geen kerkhofgebeden
champagne wordt genoten

de stroom roept bonjour
en versnelt
**********
sunset 14-08-2013
**********

[sunset]

vakantiemijmering

stenen, bewerkt tot muren
verstrooid over velden als
vondelingen uit het verleden
projectie van mensenmaat
de gemetste waterbronnen
ontroeren in stilte de stroom

daaronder een levende markt
met helder roepende stemmen
het scheppen en 't ellen, 't geweeg
van groenten en fruit, vooral, en
ook linnen, het gekakel van kippen
doorheen het gemekker van geiten

zonwarme middagen die resten
getuigen van 't weinig geblevene:
wat beenderen, verscholen op paden
gedragen door kruid als een huid
de klank van een klok uit de toren
en het roepen van eksters uit bomen
**********
sunset 15-08-2013
**********