Poëzie van de dag
De titels van de gedichten voor Maart 2012
bondig aan elkaar gelinkt.
DIERENSPRAAK bestaat zeker, het is wetenschappelijk bewezen maar
waarin ik zeker geloof is 'Dieren-mensenspraak' en dat beleven wij
dagelijks met ons lief poesje Luna...Ik zal er later nog over vertellen !
MIJN LIEFDE VOOR DE NATUUR is samen met mij geboren... zolang
ik mij herinneren kan en WEET JE, je gaat me niet geloven, maar ik
denk dat ik al in mijn wiegje, verwonderd keek naar bomen, vogels,
vlinders, hemel, wolken, zon en... vooral de maan ! Mijn eeuwige
vriendin die mij nooit verlaten heeft... maandelijks kwam ze mij
bezoeken, beschermen en moed geven ! Daarom ben ik zo 'n DROMER
geworden of, stond het al eeuwig in de sterren geschreven ?
Ik hou van alle seizoenen maar de lente is toch iets belangrijks in ons
leven ! Als de LENTEFEE bloemen, planten, struiken en bomen met haar
toverstokje aanraakt, begint alles te herleven ; ze geeft hen allemaal
een fantastische GROEIKRACHT !
Ik kan me nog goed herinneren van JOUW KUS, de eerste bedoel ik, die
was zo teder, zo liefdevol...die hoorde zeker niet bij de VIRTUEELTJES want
die was echt en veranderde mijn leven !
Mijn KLEINE UK vroeg mij ooit : -wat zijn LENTEKRIEBELS ? We zaten in de tuin,
bij VALAVOND...VERVELING ken ik niet maar als ik te veel nadenk, val ik soms
in 'n MIJMERING die mij tot de GEBOORTE van mijn kleine ukkepuk terugbrengt.
Toen ervaarde ik EEN BIJZONDERE VRIENDSCHAP ... heel intens en die mij
zoveel vertelde over mezelf ! Sindsdien, elke keer dat ik een FORSYTHIA zie,
blijf ik EVEN STILSTAAN en herinner ik mij HOE het moeilijk was om zo'n
WONDER te kunnen LOSLATEN ! Maar het is toch gelukt en 't leven ging voort...
WELKOM LENTE roep ik tegen deze VROEGE LENTE...'t GRIJS EN GRAUW VERVAGEN
en alles leidt ons allemaal samen naar ' T VERWELKOMEN VAN LENTE ...
Ik vraag me soms af WAAROM MIJN GEDACHT mij TOT NA DE KOMMA brengt
bij 't lezen of schrijven van sommige gedichten terwijl ik van teksten zonder
punctuatie droom...
Och HEMELTJE denk ik als ik aan HET BOS VAN MIJN VADER denk...
Het was ons sprookjesbos naast de tuin waar we zoveel uren samen bezig waren !
Buiten groenvinken en roodborstjes kwamen veel MEESJES ons gezelschap
houden. De pimpelmeesjes vonden wij zo mooi...
Hun zang kon ons urenlang bekoren maar wat ik het liefst hoorde was het
gekir van duiven...'TORTELEN DOE JE NOOIT ALLEEN' zei mijn vader en nu besef
ik pas wat hij bedoelde !
Bosrankje
Ik hou van het leven en geloof in de mensen !
Schrijven is als vrijen met de schoonheid van
woord en zin.....