nieuw rapke
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Nu speciaal voor tanteke haar verjaardag deel 2 van
RAPKE EN HET LIEF VAN MIA(2)
De landweg van en naar Stavele is nogal kronkelig en toendertijd werden de graskanten nog niet zo goed onderhouden als tegenwoordig.
Daardoor had ik Theo niet direct zien aankomen. Ook doordat hij wel rond maar slechts even groot was als ik.
Ik had direct in het snotje dat dat ventje van rijke komaf was. Hij reed zelfs op een nieuwe fiets !
Toen hij mij opmerkte stapte hij van zijn fietske. Thuis hadden wij niet veel te eten, en automatisch hebt ge dan een soort afkeer van ronde goeddoorvoede medemensen. En dat Theo goed doorvoed was, daar was geen enkele twijfel over. Eigenlijk was alles bolvormig aan hem, zelfs zijn schoenen puilden een beetje uit, als opgezwollen sponskes.
Hij loensde even naar mijn geweer, maar toen hij zag dat het kurk vasthing met een touwtje lachte hij me vriendelijk toe.
"Dag manneke" sprak hij, om zich heen kijkend.
Kijk, als mensen die amper zo groot zijn als ikzelf mij aanspreken met 'manneke' dan word ik boos.
Dat deerde hem echter niet en hij vervolgde : "Is dat hier het Eversambos ?". In de wijde omtrek was er maar één bos dus vond ik dat een domme vraag. Mensen die domme vragen stellen moet ik niet, dus zweeg ik in alle talen.
Blijkbaar besloot het dikkertje daaruit dat ik doofstom was, en toen ontspon er zich een gebarengesprek dat nog nooit eerder vertoond werd, toch niet in Stavele en omstreken.
Hij wees richting bos en maakte toen een grote cirkel met zijn twee armpkes, waarbij hij langzaam articulerend het woord 'Ever..sam..bos' met zijn mollige lippen vormde. Zelf maakte ik een kleinere cirkel om aan te duiden dat hij niet moest overdrijven.
Toen gebaarde hij naar zijn fiets, maakte pedalerende gebaren met zijn twee handen en wees tenslotte weer richting bos.
Nu is het waar dat ik als achtjarige reeds een sluwe vos was. Reeds van zodra ik de combinatie Theo - rijwiel gezien had, besloop mij de onweerstaanbare goesting om met dat gloednieuw vehikel een toertje te maken.
Met twee handen recht voor mij uit afwerende gebaren makende poogde ik hem duidelijk te maken dat fietsen door het zompige bos onmogelijk was. Hij begreep mij onmiddellijk en plaatste zijn voertuig heel voorzichtig tegen een boom.
Wat hij verder wenste te weten te komen was met gebarentaal niet duidelijk te maken, dus probeerde hij het toch nog even mondeling. "Zeg manneke, woont er hier in 't bos geen meiske dat Mia heet ?". Met het oog op een fietstochtje vergaf ik hem gaarne het 'manneke'. Dus antwoordde ik dat het inderdaad zo was van dat meiske.
Zo dicht bij zijn doel zijnde slikte hij de oorveeg die hij ongetwijfeld gepland had weer in en vroeg op de man af waar mijn tante woonde.
Over nonkel Theo zoals hij nu is wil ik me niet uitlaten, maar dat bolrond wezen met bakkebaarden en piekhaar, dat met pommade tegen zijn schedel plakte, wilde ik voor geen geld in de familie.
Zijn fiets echter, die wilde ik wel even lenen. Dus duidde ik hem een wegel aan die het ganse bos rondde, zonder gevaar bij ons huisje aan te belanden. Het moet gezegd dat het Eversambos toen toch veel groter was dan nu, en ik was er zeker van dat vriend Theo minstens een uurke of vijf op stap zou zijn om tenslotte terug te arriveren aan zijn startpunt. Ik beloofde in ruil voor 10 frank op zijn fiets te passen.
Gehaast om tante Mia te zien verdween hij fluitend te voet, en 10 frank armer langs het smalle pad.
Wordt vervolgd
RAPKE EN HET LIEF VAN MIA(2)
De landweg van en naar Stavele is nogal kronkelig en toendertijd werden de graskanten nog niet zo goed onderhouden als tegenwoordig.
Daardoor had ik Theo niet direct zien aankomen. Ook doordat hij wel rond maar slechts even groot was als ik.
Ik had direct in het snotje dat dat ventje van rijke komaf was. Hij reed zelfs op een nieuwe fiets !
Toen hij mij opmerkte stapte hij van zijn fietske. Thuis hadden wij niet veel te eten, en automatisch hebt ge dan een soort afkeer van ronde goeddoorvoede medemensen. En dat Theo goed doorvoed was, daar was geen enkele twijfel over. Eigenlijk was alles bolvormig aan hem, zelfs zijn schoenen puilden een beetje uit, als opgezwollen sponskes.
Hij loensde even naar mijn geweer, maar toen hij zag dat het kurk vasthing met een touwtje lachte hij me vriendelijk toe.
"Dag manneke" sprak hij, om zich heen kijkend.
Kijk, als mensen die amper zo groot zijn als ikzelf mij aanspreken met 'manneke' dan word ik boos.
Dat deerde hem echter niet en hij vervolgde : "Is dat hier het Eversambos ?". In de wijde omtrek was er maar één bos dus vond ik dat een domme vraag. Mensen die domme vragen stellen moet ik niet, dus zweeg ik in alle talen.
Blijkbaar besloot het dikkertje daaruit dat ik doofstom was, en toen ontspon er zich een gebarengesprek dat nog nooit eerder vertoond werd, toch niet in Stavele en omstreken.
Hij wees richting bos en maakte toen een grote cirkel met zijn twee armpkes, waarbij hij langzaam articulerend het woord 'Ever..sam..bos' met zijn mollige lippen vormde. Zelf maakte ik een kleinere cirkel om aan te duiden dat hij niet moest overdrijven.
Toen gebaarde hij naar zijn fiets, maakte pedalerende gebaren met zijn twee handen en wees tenslotte weer richting bos.
Nu is het waar dat ik als achtjarige reeds een sluwe vos was. Reeds van zodra ik de combinatie Theo - rijwiel gezien had, besloop mij de onweerstaanbare goesting om met dat gloednieuw vehikel een toertje te maken.
Met twee handen recht voor mij uit afwerende gebaren makende poogde ik hem duidelijk te maken dat fietsen door het zompige bos onmogelijk was. Hij begreep mij onmiddellijk en plaatste zijn voertuig heel voorzichtig tegen een boom.
Wat hij verder wenste te weten te komen was met gebarentaal niet duidelijk te maken, dus probeerde hij het toch nog even mondeling. "Zeg manneke, woont er hier in 't bos geen meiske dat Mia heet ?". Met het oog op een fietstochtje vergaf ik hem gaarne het 'manneke'. Dus antwoordde ik dat het inderdaad zo was van dat meiske.
Zo dicht bij zijn doel zijnde slikte hij de oorveeg die hij ongetwijfeld gepland had weer in en vroeg op de man af waar mijn tante woonde.
Over nonkel Theo zoals hij nu is wil ik me niet uitlaten, maar dat bolrond wezen met bakkebaarden en piekhaar, dat met pommade tegen zijn schedel plakte, wilde ik voor geen geld in de familie.
Zijn fiets echter, die wilde ik wel even lenen. Dus duidde ik hem een wegel aan die het ganse bos rondde, zonder gevaar bij ons huisje aan te belanden. Het moet gezegd dat het Eversambos toen toch veel groter was dan nu, en ik was er zeker van dat vriend Theo minstens een uurke of vijf op stap zou zijn om tenslotte terug te arriveren aan zijn startpunt. Ik beloofde in ruil voor 10 frank op zijn fiets te passen.
Gehaast om tante Mia te zien verdween hij fluitend te voet, en 10 frank armer langs het smalle pad.
Wordt vervolgd
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Aan iedereen die hier beweert dat de bloemen die ik aan tanteke gegeven heb dezelfde zijn als die van Nes, 't is niet waar!!! 
Ik kweek die namelijk zelf in mijn ondergrondse serre!!!!
Mijn kweek is beroemd in alle werelddelen, de LEODURUS SLENSARIAE is een zeer gegeerde plant over de hele wereld!!!!
Ondankbare w.....
Rapke
Ik kweek die namelijk zelf in mijn ondergrondse serre!!!!
Mijn kweek is beroemd in alle werelddelen, de LEODURUS SLENSARIAE is een zeer gegeerde plant over de hele wereld!!!!
Ondankbare w.....
Rapke
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
HOE KAN JE DAT ZO GOED WETEN, neske?neske schreef:Ria, wij willen ook meer, maar Assa en ik zijn niet zo "vrank" als gij zenne. Maar omdat het je verjaardag is en het UW familielid is mag JIJ dat doen.
Daarbij je weet het beter dan wij, HIJ wil er de spanning inhouden.
Ria, ik ben er zeker van dat gij en de Leo een prettige verlovingstijd hebben gehad.Ajaa, met zo een plezant neefje..(ik bedoel een ambetante snotaap)
Overal volgde hij ons, in het bos, op het veld van boer Schijndood
en boerin Caroussel, overal, tot in de hooihoppers toe.
Maar hij had zich vergist, want.....wij waren die dag op beevaart
en we hadden twee "vogelverschrikkers" van de boer zijn veld
gehaald en in het hooi verstopt.
HA-HA- ik had toen zijn gezicht willen zien.
Spijtig dat er toen nog gene webcam bestond!!!
Ik popel van verlangen om de rest te lezen, bijna even hard als toen
mijn lief mij voor het eerst in zijn armen nam.
Chance dat neef rapke zo'n goed dagboek bijhield,
want ikzelf ben al veel vergeten, de mot hé.....in die grijze cellekes.
Ik wil graag iedereen bedanken die mijn verjaardag nog meer kleur geeft,
door hartelijke woorden, mooie prenten en bloemen.
De verslenste herstellen zich, nu ik ze in water met een klontje suiker
heb gezet.
Dus eind goed, al goed,
tanteke
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
ria - Lid geworden op: 09 sep 2004, 13:19
- Locatie: waar het goed is om wonen...
Ik popel van verlangen om de rest te lezen, bijna even hard als toenria schreef:HOE KAN JE DAT ZO GOED WETEN, neske?neske schreef:Ria, wij willen ook meer, maar Assa en ik zijn niet zo "vrank" als gij zenne. Maar omdat het je verjaardag is en het UW familielid is mag JIJ dat doen.
Daarbij je weet het beter dan wij, HIJ wil er de spanning inhouden.
Ria, ik ben er zeker van dat gij en de Leo een prettige verlovingstijd hebben gehad.
Overal volgde hij ons, in het bos, op het veld van boer Schijndood
en boerin Caroussel, overal, tot in de hooihoppers toe.
Maar hij had zich vergist, want.....wij waren die dag op beevaart
en we hadden twee "vogelverschrikkers" van de boer zijn veld
gehaald en in het hooi verstopt.
HA-HA- ik had toen zijn gezicht willen zien.
Spijtig dat er toen nog gene webcam bestond!!!
Ik popel van verlangen om de rest te lezen, bijna even hard als toen
mijn lief mij voor het eerst in zijn armen nam.
Chance dat neef rapke zo'n goed dagboek bijhield,
want ikzelf ben al veel vergeten, de mot hé.....in die grijze cellekes.
Ik wil graag iedereen bedanken die mijn verjaardag nog meer kleur geeft,
door hartelijke woorden, mooie prenten en bloemen.
De verslenste herstellen zich, nu ik ze in water met een klontje suiker
heb gezet.
Dus eind goed, al goed,
tanteke
mijn lief mij voor het eerst in zijn armen nam.
Gedaan met popelen, dien Theo (bijna het evenbeeld van onze rap)
die kan mijn hart NIET bekoren.
En die MIA, die ken ik ook niet. Nooit van gehoord.
Of was da misschien die me eur scheve tanden en groote neus?
Ja, da's waor ook, die woonde helemoal achterin in een klein huizeke.
Ha, daar zat onze rap dan altijd, as we em ni konden vinden.
En wij moar zuken, zuken, de schavuit.
Mijne Theo was ne schone jongen, moar me ne ouwe fiets,
die moesten ze thuis met zevenen delen, ge kunt begrijpen...!!!
tanteke
Onder uw bescherming, o Moeder van God en ook onze moeder.
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Tja, dat komt er van als ge de namen van de betrokkenen verandert om hun privacy te bewaren.
Ontkenning in alle toonaarden natuurlijk!!!!
Maar tanteke, de mensen weten wel dat het verhaal over jou en nonkel Leo gaat!!!
Maar troost u lieve jarige tante Ria, Ik ben al bezig aan een nieuw boek, dit maal gaat het over Neske
Ik kan er nog niet veel over kwijt, maar omdat het vandaag zo'n mooie dag is voor jou, verraad ik alreeds dat ik Neske zal laten figureren onder de schuilnaam Peske.
Nu ga ik verder werken...
BTW : Heb je die ajuintaart ontvangen die ik ter jouwer ere besteld heb bij Bomi ?
Ontkenning in alle toonaarden natuurlijk!!!!
Maar tanteke, de mensen weten wel dat het verhaal over jou en nonkel Leo gaat!!!
Maar troost u lieve jarige tante Ria, Ik ben al bezig aan een nieuw boek, dit maal gaat het over Neske
Ik kan er nog niet veel over kwijt, maar omdat het vandaag zo'n mooie dag is voor jou, verraad ik alreeds dat ik Neske zal laten figureren onder de schuilnaam Peske.
Nu ga ik verder werken...
BTW : Heb je die ajuintaart ontvangen die ik ter jouwer ere besteld heb bij Bomi ?
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
neske - Lid geworden op: 01 aug 2007, 19:48
- Locatie: Vlaams Brabant
Rapke toch
Ik ga het seffens nog eens herlezen, dat kleintje hoort mij lachen en ze vraagt waarom lach je moeke
Ja 2,5 jaar dan zwijg ge nog best over iemand die tegen ons
"ondankbare w...v... n zegt zeker.
En Rapke ik zeg je het zijn dezelfde bloemen, zeker weten!
Potverdorie, Peske zeitem??
Als ik vroeger (als kind natuurlijk) ruzie maakte met mijn zus dan verweet die mij ook altijd als pes. Maar zonder hoofdletter.
Ik ga het seffens nog eens herlezen, dat kleintje hoort mij lachen en ze vraagt waarom lach je moeke
Ja 2,5 jaar dan zwijg ge nog best over iemand die tegen ons
"ondankbare w...v... n zegt zeker.
En Rapke ik zeg je het zijn dezelfde bloemen, zeker weten!
Potverdorie, Peske zeitem??
Als ik vroeger (als kind natuurlijk) ruzie maakte met mijn zus dan verweet die mij ook altijd als pes. Maar zonder hoofdletter.
Zoek de zonnekant in het leven de schaduw volgt vanzelf
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Jullie kennende twijfel ik er niet aan dat ge weer vergeten zijt (net als verleden jaar) dat het mijn tante haar verjaardag is!!
Leg het maar uit zunne, ik bemoei er me niet mee. Van mij heeft ze een mooi winterfruitbloemstukske gekregen om op de vensterbank te zetten, en nog een mooie ruiker verse snijbloemen er bovenop!!!!!
En ik was het niet van plan, maar als toegave, kers op de taart zeg maar, geef ik haar ook nog uitzonderlijk het derde deel van mijn boek cadeau...
RAPKE EN HET LIEF VAN MIA (3)
Het was echt een mooie fiets. Een dure waarschijnlijk ook, want zo'n model, derailleur op de buis, met drie vitessen, dat hadden ze in Stavele nog nooit gezien.
Voor de eerste keer in mijn leven bezat ik ook eens iets waarmee ik kon stoefen. Mijn beste vriendje Robertje van de slager had misschien wel zijn electrische treintjes, maar nu had ik toch iets veel en veel beter!
En daar was ook nog die 10 frank die bedelde om bij Zulma in 't winkeltje omgewisseld te worden voor bergen snoep, dus mijn besluit was snel genomen.
Ik had al leren fietsen op het gammele geval van nonkel Ambroos, dus het kostte me weinig moeite om met Theo's juweeltje het snoepwinkeltje te bereiken. Van remmen aan het stuur had ik geen benul. De fiets van nonkel Ambroos deed ge stoppen door achteruit te pedaleren, wat ik dan ook heftig deed. Theo's fietske bleef gewoon doorvlammen, wat te wijten was aan de neergang van de straat en aan mijn onkunde aangaande blokremmen. In een flits zag ik Zulma in het deurgat van haar winkeltje staan en daarna zag ik gedurende vijf minuten niks meer. Toen ik weer wat bij mijn positieven kwam zat ik half rechtop tegen het kerkportaal, en Theo's eigendom lag als voor dood op het grafzerk van wijlen Isidoor Vermeulen, onze vroegere dorpssmid. Mijn kurkgeweer dat ik tijdens die helse rit aan het riempke op mijn rug gedragen had stond rechtop tussen de verbogen spaken van het voorwiel.
Wordt vervolgd
twijfel ik er niet aan dat ge weer vergeten zijt (net als verleden jaar) dat het mijn tante haar verjaardag is!!Leg het maar uit zunne, ik bemoei er me niet mee. Van mij heeft ze een mooi winterfruitbloemstukske gekregen om op de vensterbank te zetten, en nog een mooie ruiker verse snijbloemen er bovenop!!!!!
En ik was het niet van plan, maar als toegave, kers op de taart zeg maar, geef ik haar ook nog uitzonderlijk het derde deel van mijn boek cadeau...
RAPKE EN HET LIEF VAN MIA (3)
Het was echt een mooie fiets. Een dure waarschijnlijk ook, want zo'n model, derailleur op de buis, met drie vitessen, dat hadden ze in Stavele nog nooit gezien.
Voor de eerste keer in mijn leven bezat ik ook eens iets waarmee ik kon stoefen. Mijn beste vriendje Robertje van de slager had misschien wel zijn electrische treintjes, maar nu had ik toch iets veel en veel beter!
En daar was ook nog die 10 frank die bedelde om bij Zulma in 't winkeltje omgewisseld te worden voor bergen snoep, dus mijn besluit was snel genomen.
Ik had al leren fietsen op het gammele geval van nonkel Ambroos, dus het kostte me weinig moeite om met Theo's juweeltje het snoepwinkeltje te bereiken. Van remmen aan het stuur had ik geen benul. De fiets van nonkel Ambroos deed ge stoppen door achteruit te pedaleren, wat ik dan ook heftig deed. Theo's fietske bleef gewoon doorvlammen, wat te wijten was aan de neergang van de straat en aan mijn onkunde aangaande blokremmen. In een flits zag ik Zulma in het deurgat van haar winkeltje staan en daarna zag ik gedurende vijf minuten niks meer. Toen ik weer wat bij mijn positieven kwam zat ik half rechtop tegen het kerkportaal, en Theo's eigendom lag als voor dood op het grafzerk van wijlen Isidoor Vermeulen, onze vroegere dorpssmid. Mijn kurkgeweer dat ik tijdens die helse rit aan het riempke op mijn rug gedragen had stond rechtop tussen de verbogen spaken van het voorwiel.
Wordt vervolgd
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Ik heb een vraagske.
Gisteren kreeg ik een smsje van mijn vriend Zevenslagers. Slecht nieuws
hij is ontslagen bij sennet.
Hij wist ook niet waarom, maar hij denkt dat het iets met mij te maken heeft.
Ik weet dat jullie nogal veel onder elkaar roddelen, daarom vraag ik jullie, weet iemand waarom mijnen vriend zijne congé gekregen heeft???
Kent er iemand onder jullie één van die modderaters? Vraag dat dan ne keer als ge wilt, diene mens zit wel in de put he nu
allez, bedankt onder voorbehoud he
Rapke
Gisteren kreeg ik een smsje van mijn vriend Zevenslagers. Slecht nieuws
hij is ontslagen bij sennet. Hij wist ook niet waarom, maar hij denkt dat het iets met mij te maken heeft.
Ik weet dat jullie nogal veel onder elkaar roddelen, daarom vraag ik jullie, weet iemand waarom mijnen vriend zijne congé gekregen heeft???
Kent er iemand onder jullie één van die modderaters? Vraag dat dan ne keer als ge wilt, diene mens zit wel in de put he nu
allez, bedankt onder voorbehoud he
Rapke
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
-
Rapke, haast u eens een beetje, 'k zit hier weg te smelten op mijn stoel, ben aan 't wachten op de " kusscène " tot nu toe is er tussen dat koppel dat de hoofdrol speelt nog niets gebeurd wat kan tellen voor een love-story.
Die fiets das allemaal heel schoon maar ' je veux de l'amour ' als Raymond dat mag mogen wij dat ook.
Als ge nog veel nevenverhalen vertelt geraakt dat koppel nooit gekoppeld!
Vitesse he! en niet aan 't stuur.
Rapke, haast u eens een beetje, 'k zit hier weg te smelten op mijn stoel, ben aan 't wachten op de " kusscène " tot nu toe is er tussen dat koppel dat de hoofdrol speelt nog niets gebeurd wat kan tellen voor een love-story.
Die fiets das allemaal heel schoon maar ' je veux de l'amour ' als Raymond dat mag mogen wij dat ook.
Als ge nog veel nevenverhalen vertelt geraakt dat koppel nooit gekoppeld!
Vitesse he! en niet aan 't stuur.
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!
-
rapke - Lid geworden op: 10 apr 2005, 09:46
- Locatie: W-Vl
Bomi, als ge naar 'hete' scènes zit te smachten, dan zult ge moeten wachten op mijn volgende boek : 'Peske en gloeiende sporen'
Ge begrijpt dat ik mij met tanteke geen buitensporigheden kan permitteren he
Ge begrijpt dat ik mij met tanteke geen buitensporigheden kan permitteren he
De Japanners zeggen : Als er liefde is, zijn littekens van pokken even mooi als kuiltjes in de wang
-
Bomi - Lid geworden op: 09 aug 2002, 20:54
- Locatie: Hasselt
Ja Rap wel begrepen maar ik dacht dat tante Ria en haren cherie dat waren, 'k zal wel weer mis gedacht hebben.
Ik begin nu al Neske te beklagen als ge daar zo tegen van leer gaat trekken, dat schaapke moet verhuizen, ocharme.
Jongens jongens toch waar gaat da naar toe . . . in mijnen tijd ha ha ha
Ik begin nu al Neske te beklagen als ge daar zo tegen van leer gaat trekken, dat schaapke moet verhuizen, ocharme.
Jongens jongens toch waar gaat da naar toe . . . in mijnen tijd ha ha ha
Dankbaar met het verleden, je blik open voor het heden!