Gewoon, gedichten - 4

[sunset]

bijna november

huilen doe ik niet [meer] al heeft niemand
mij ooit bij de hand genomen, heb ik de hoop
om echt te vliegen, zoals vogels het doen:
zwevend op de wind over de kastanjebomen,
nooit verloren; ik wil de dagen tellen

en ook mijn doden die ik op een hoopje veeg
en die niet meer zijn dan verschijningen
in ochtenden dat raven zich volvreten,
rusten op mosbegroeide daken en ik

ween niet [meer] nu het zonnig is en
de herfst danst op een zacht-warme bries
ik het venster wijd open, kastanjes pluk
uit hun stekelige bolsters, hun binnenpels
streel op deze laatste zonnige dagen
**********
sunset 24-10-2013
**********

[sunset]

nog slaapt de stad

over de stad ligt stilte
als hopend verlangen
gapen rolluiken naar
het haasten van vroege forensen

leeg liggen de velden
wachten op 't zaad van de dag
en tussen nog dichte hekken
nevelt het grijs over gras

mos wurgt zich omhoog
omhelst groen de bast
van bomen die zwijgen
**********
sunset 25-10-2013
**********

[sunset]

mischien in schaduwen

misschien in schaduwen die
's ochtends de jonge kinderen
in hun slapende schoot vallen
op binnenplaatsen onderhouden
door rentenierende oude mannen,
broos en breekbaar door jaren
die zich vertalen in rimpels

elk grassprietje wordt geteld
zó dat niets verloren gaat
van een gisteren dat was

achter halfgesloten ramen
hoor je het bestek rammelen
en, later nog, in hoge bomen
wat gefluister over een gemis
van gezichten lijkend op %u2019t mijne
weggevallen in schaduwen
die door de dag kruipen
**********
sunset 27-10-2013
**********

[sunset]

opnieuw onderweg naar 01 november (19)

slechts weinig woorden
neem je mee naar stilte

******************************

waar schelpen knarsen
aan het strand hoor je
aan de rand van de weg
zelfs bladeren vallen

sluit maar je ogen
dromend verdwijnt pijn
ook al zegt hij nooit
mama of papa

******************************
ssst, stil, wees toch stil
voor ’t kind dat slapen wil
**********
sunset 28-10-2013
**********

[sunset]

wolken voeren oorlog met elkaar

de dag begint met zonneondergang
en wolken voeren oorlog met elkaar
een wind zingt luid zijn herfstig lied
jaagt bladeren van hier naar daar

vermoeid staan bomen langs de straat
zij worstelen om rechtop te blijven
al leveren zij wat takken in;
regen spoelt de kromgebogen lijven

enkel de kinderen, blij en vrij
huppelen vrolijk door de plassen
angst kent hen niet en voor de storm
goed ingeduffeld in hun regenjassen
**********
sunset 29-10-2013
**********

[sunset]

opnieuw onderweg naar 01 november (21)

een dag, een jaar
ver in het gisteren
waar licht zo vreemd,
stof dat bevroren was

uit diepten van een zee
springen de vissen
op de straten
schuimen 't asfalt

tranen drogen niet
in wind die zingt
over sterrenzielen

zout brengt leven
toch nooit terug
**********
sunset 30-10-2013
**********

[Alterego1]

Sunset,

Je gedicht 'Halloween' staat op 31 Oktober bij
Poëzie van de dag en in het Prentenkabinet.

Vriendelijke groetjes van ons beiden,

Rankje en Alter

[sunset]

.
.
.Ook nu weer maakt jullie plaatsing - en ook in deze setting - mij dankend blij. Nog een heel rustige donderdag verder en warme omarmende genegenheid, sunset

[sunset]

daar wil ik nimmer over zwijgen

en in mijn herfst daar ligt mijn blauw
mijn hartenbloed en al mijn schrijven
woorden stromen – alsof dat iemand
interesseert – over zachte bodems zand
genoeg om er altijd in te verdrinken

ben ik een stuitgeboorte hier, een ramp
al zet 'k op elke kiezel tekens liefde
tekenen zich lijnen in mijn hand
loop ik met alle dieren, tel alle korrels
graan op 't veld en vind in d' aarde
iedereen die ooit van mij is heengegaan

[ik weet: de slapenden moet je bewaken
en zeker elke warmte van jou]

ik heb de paden al eeuwenlang verlaten
en alles met me meegenomen, zelfs water
druppelt uit mijn huid en op mijn borst
staat 't vel beschreven, daar slaat mijn hart
roept luid dat 'k alles ben wat 'k wou
en ooit begeer, want jij ligt als een lauwerkrans
mij om mijn lijf en over dat geluk
wil ik toch nimmer zwijgen
**********
sunset 31-10-2013
**********

[sunset]

01 november (slot van 'opnieuw onderweg naar 01 november)

november -
dat is natkoud huiveren
vochtige grafstenen
geur van verrot lover
‘s morgens donkere straten

Allerheiligen, Allerzielen
neveldagen, zon zonder hoop
glibberige zwarte bomen
en zwaarmoedige lege weiden

dat zijn laatste asters
eerste rijm en
openhaardvuur, lange avonden
tijd van levend dood
**********
sunset 01-11-2013
**********

[sunset]

02 november, Allerzielen

wolken drijven
door plasjes
zand knarst
onder stappen

aan d' akkerrand
gebogen gras
mijn pad voert
naar het bos

daar wacht
het zwijgen,
in natte aarde,
afgevallen lover

en 'k draag
bladeren naar
het woud
leg hen onder bomen

adem
gevallen jaren
diep in
op deze dag
**********
sunset 02-11-2013
**********

[sunset]

novemberdagen

voor jou is het graf een beste rustplaats
om daar, zonder angst, te wachten
heb jij het liefst het duister

afgeschermd van zonlicht en lucht
lig jij volledig begraven, geef jij je over
aan een durende slaap tot wij

in een gezamenlijk ontwaken
vanuit de dood terugkomen
alle stof van onze zielen wassen
**********
sunset 03-11-2013
**********

[sunset]

I.M. wereldoorlog 1

met ogen in handen
en gebroken harten
worden jonge mannen
ruggelings opgeteld

lichamen onder kruizen
dwalen over dodenakkers
verdonkeren het leven
verdwijnen uit het zicht

wij wachten warme lucht
die ons allen ontdooit en
adem door de dagen volgt
**********
sunset 04-11-2013
**********

[sunset]

in 't midden van de herfst

de maan druppelt wat licht
legt 't over kronen van de bomen

wij leven midden in de herfst

waar marters nesten vullen met hun buit
is hen een muis ontsnapt
al rekent zij zo laat niet meer met uilen

nacht spiegelt sterren in de ruiten

en in het glas verstarren d' uren van voorbije jaren
ligt 't lover rottend op de grond
**********
sunset 05-11-2013
**********

[sunset]

novemberdagen (2)

de bomen in november zijn
met stalen pen gekrast in d' hemel
als op een blad papier
is d' achtergrond enkel slechts grijs

regen plenst en op de straten
liggen plassen, lopen mensen
onder open paraplu's
door 't neervallend gordijn
**********
sunset 06-11-2013
**********